تبلیغات
کد خبر: ۲۶۳۳۷۹

محبوب ترین نهاد نزد خداوند از دید پیامبر(ص)

دین مبین اسلام در نظام اجتماعی خود به مساله ازدواج اهمیت فراوانی داده در آیات قرآن و در سخنان پیشوایان عالی قدر دیگر اسلامی به تشویق های فراوان درباره ازدواج بر می خوریم.

به گزارش افکارنیوز، یکی از عوامل رشد و تکامل افراد " ازدواج " است. ازدواج با اینکه بخشی از آن از مقوله لذات و شهوات است، اما در اسلام امری مقدس و یک عبادت تلقی شده است. یکی از علل آن این است که ازدواج، اولین قدمی است که انسان از خودپرستی و خود دوستی به سوی غیر دوستی بر می دارد.

تا قبل از ازدواج فقط یک " من " وجود دارد و همه چیز برای " من " است، اما با ازدواج این حصار شکسته می شود و موجود دیگری در کنار " من " قرار می گیرد و لذا کار و زحمت ها فقط برای من نیست. بعد با آمدن فرزندان این " من " گسترده تر می شود و آن چنان به اوها تبدیل می شود که کم کم این " من " هم فراموش می شود و همه اش می شود " او " و " اوها ".

تجربه های مکرر نشان داده که افرادی که به بهانه اینکه بیشتر به اصلاح نفس خود برسند ازدواج نکرده اند، اولا اغلب در آخر عمر پشیمان شده و دیگران را از این کار منع کرده اند و ثانیا با این که واقعا در رشته خودشان تبحر داشته اند اغلب این ها حکیم و عارف بوده اند تا آخر عمر باز یک روحیه بچگی و جوانی و خامی هایی داشته اند که برطرف نشده است. این نشان می دهد که نوعی پختگی هست که جز در پرتو ازدواج و تشکیل خانواده از راه دیگری پیدا نمی شود، چه با تحصیل، چه با جهاد با نفس و عبادت و با ارادت به نیکان، یعنی عامل تشکیل خانواده که خود یک عامل اخلاقی و از علل تقدس ازدواج در اسلام است عاملی است که جانشین نمی پذیرد.

دست آفرینش میان زن و مرد گرایش و کششی طبیعی نسبت به یکدیگر به وجود آورده که آن دو را به هم پیوند می دهد و به سوی زندگی مشترک با یکدیگر می کشاند تا هسته اصلی خانواده را تشکیل دهد. این گرایش با میل طبیعی همان میل جنسی است که مانند امیال غریزی دیگر باید در جهت صحیح خود قرار گیرد تا در خدمت انسانیت درآید.

زندگی مشترک دو همسر در آغاز از میل جنسی ریشه می گیرد، ولی در این حد متوقف نمی شود و به تدریج به نوعی همبستگی عمیق روحی و عاطفی، اقتصادی و اجتماعی میان آن دو کشانده می شود که از آن به پیوند همسری یا زناشویی تعبیر می کنیم.

زن و مرد به دنبال احساس تمایل قلبی به ایجاد پیوند میان خود با یکدیگر پیمان همسری یا عقد ازدواج می بندند. این پیمان در زندگی انسان از اهمیت خاصی برخوردار است، زیرا موجودیت دو انسان را از جهات بسیار به هم می پیوندد و نخستین محیط زندگی نوزاد انسانی را بنیان می نهد و از این راه روی جسم و جان و اندیشه و عمل آینده او بسی اثر می گذارد. به همین جهت پیمان ازدواج میان ملل مختلف امری مقدس شمرده می شود و در نظام های حقوقی مختلف به آن و مسائل مربوط به آن توجه خاصی شده است.

اسلام نیز در نظام اجتماعی خود به مساله ازدواج اهمیت فراوانی داده است در آیات قرآن و در سخنان پیشوایان عالی قدر دیگر اسلامی به تشویق های فراوان درباره ازدواج بر می خوریم. بر همین اساس پیامبر خدا(ص) می فرماید: در اسلام هیچ سازمانی به وجود نیامده که نزد خدا محبوب تر از ازدواج باشد.

هدف اساسی ازدواج در اسلام عبارت است از ایجاد کانون آرامش برای دو همسر، به وجود آوردن نسل جدید و تربیت کردن فرزندانی تندست با ایمان و نیکوکار. درباره هدف اول در آیه مبارکه ۲۱ سوره روم چنین آمده است؛ از نشانه های او(خدا) این که از خود شما برایتان همسرانی آفریده تا در کنار آنها آرام گیرید و میان شما دوستی و دلسوزی به وجود آورد به راستی که در آن برای مردمی که بیندیشند نشانه ها هست.

زن و شوهر مسلمان پیرو قرآن باید همواره آرام جان یکدیگر باشند و روابط آنها از کامجویی بسی فراتر رود و به مرحله مودت و رحمت یعنی دوستی پاک و ریشه دار همراه با خیرخواهی و دلسوزی نسبت به یکدیگر رسد.

بنابراين ازدواج از نظر اسلام صرفا يك قرارداد براي قانوني كردن كامجويي جنسي نيست، بلكه قرارداد پيوند همه جانبه ميان دو همسر است كه همه وجود آنها را به هم پيوند مي دهد به زندگي آنها رنگ و آهنگي كاملا تازه مي دهد آنها را از تنهايي واقعي در مي آورد به طوري كه هيچ يك از آنها فرد و تك نمي ماند زوج مي شود يعني جفت و مكمل يكديگر. پيامبر(ص) فرمود؛با يكديگر ازدواج كنيد و نسل هاي نو آوريد تا بر شمار شما افزوده شود.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات