تبلیغات
کد خبر: ۲۸۲۸۲۳

دلیلی برای عصمت امامان(ع) وجود دارد؟

شیعه که نصب امام را از جانب خدا با نص، واجب مى‏ داند، امامت، عهد خداست و عصمت، با این آیه ثابت مى ‏شود. چرا که خداوند تبارک و تعالى ابا دارد که این مقام منیع را به کسى بدهد که ملکه عصمت در او رسوخ نکرده و صدور معصیت از او ممکن باشد.

دلیلی برای عصمت امامان(ع) وجود دارد؟

سرویس مذهبیافکارنیوز- آیات متعدد و روایات مختلفى حاکى از اعتبار عصمت امام است که اکنون به بررسى برخى از آنها مى‏ پردازیم.

«وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ؛ بیاد آور هنگامى که خداوند ابراهیم را به امورى چند امتحان فرمود و او همه را به جاى آورد. خدا به او گفت: من تو را به پیشوایى خلق برگزینم. ابراهیم عرض کرد: این پیشوایى را به فرزندان من نیز عطا خواهى کرد؟ فرمود: عهد من هرگز به مردم ستمکار نمى‏ رسد.» ۱

شیعه که نصب امام را از جانب خدا با نص، واجب مى ‏داند، امامت، عهد خداست و عصمت، با این آیه ثابت مى ‏شود. چرا که خداوند تبارک و تعالى ابا دارد که این مقام منیع را به کسى بدهد که ملکه عصمت در او رسوخ نکرده و صدور معصیت از او ممکن باشد. ۲

علامه طباطبایى(رحمه اللّه علیه) درتفسیر این آیه مى ‏فرمایند:
شخصى از یکى از اساتید ما پرسید: به چه بیانى این آیه بر عصمت امام دلالت دارد؟

او در جواب فرمود: مردم به حکم عقل، از یکى از چهار قسم بیرون نیستند و قسم پنجمى هم براى این تقسیم نیست؛ یا در تمام عمر، ظالمند و یا در تمام عمر، ظالم نیستند، یا در اول عمر، ظالم و در آخر، توبه‏ کارند و یا بالعکس، در اول، صالح و در آخر، ظالمند. ابراهیم علیه السّلام شأنش اجلّ از این است که از خداى تعالى درخواست کند که مقام امامت را به دسته اول و چهارم از ذریه ‏اش بدهد. پس به طور قطع، دعاى ابراهیم علیه السّلام شامل حال این دو دسته نیست. باقى مى‏ ماند دوم و سوم؛ یعنى آن کسى که در تمامى عمرش ظلم نمى‏ کند و کسى که اگر در اول عمر، ظلم کرد، در آخر، توبه کرده است. از این دو قسم خدا قسم دوم را نفى کرده، باقى مى‏ ماند یک قسم و آن کسى است که در تمامى عمرش، هیچ ظلمى مرتکب نشده است.

پس، از چهار قسم ‏بالا، دو قسمش را ابراهیم علیه السّلام از خدا نخواست و از دو قسمى که خواست، یک قسمش مستجاب شد و آن، کسى است که در تمامى عمر، معصوم باشد. ۳.

«قال رسول اللّه صلّى اللّه علیه و آله و سلّم: إنّى تارک فیکم الثقلین، کتاب اللّه و عترتى، ما إن تمسّکتم بهما لن تضلّوا و إنّهما لن یفترقا حتّى یردا علىّ الحوض و إنّى سألت اللّه عزّ و جلّ أن لا یفرّبینهما حتّى یوردهما علىّ الحوض؛ رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم فرمودند: من در بین شما، دو چیز گرانبها به یادگار مى‏ گذارم: یکى قرآن و دیگرى، عترت من است. تا زمانى که به این دو تمسّک کنید، گمراه نمى‏ شوید و این دو هرگز از همدیگر جدا نمى‏ شوند تا این که بر سر حوض کوثر بر من وارد مى ‏شوند و من از خدا خواستم که بین این دو تا وقتى که بر سر حوض کوثر بر من وارد مى‏ شوند، جدایى نیندازد.» ۴

روایت ثقلین به طور متواتر، از شیعه و سنى نقل شده است. از دو جمله «ما إن تمسّکتم بهما لن تضلّوا» و جمله «إنّهما لن یفترقا» مى‏ توان براى عصمت، استدلال کرد؛ زیرا چنگ زدن به کتاب و عترت، براى همیشه از گمراهى، جلوگیرى مى‏ کند و لازمه این، عصمت عترت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم است و همچنین، جدا نشدن و عدم افتراق از قرآن، آن هم به صورت «لن یفترقا» به معناى عصمت آنهاست. ۵

پی نوشت:
۱ - بقره، ۱۲۴.
۲ - رک: امامت پژوهی، ص۱۵۸و۱۵۹.
۳ - طباطبایى، سید محمد حسین، المیزان، ترجمه موسوى همدانى، ج ۱، ص ۴۱۵.
۴ - مجلسی، محمد، بحارالانوار، بیروت، موسسه الوفاء، ج۲۳، ص۱۰۸.
۵ - حسین، میر سید حامد، عبقات الأنوار فی إثبات إمامة الأئمة الأطهار، بی جا، کتابخانه امیر المومنین(ع)، ج۲۰، ص۸۵.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات