تبلیغات
کد خبر: ۲۸۳۷۹۶

یا اباعبدالله توبه ام را می پذیری؟

[حرّ] گفت: به خدا قسم من خودم را بین بهشت و جهنم مخیّر مى‏ بینم! و الله چیزى را بجاى بهشت بر نمى ‏گزینم و لو اینکه قطعه‏ قطعه گردیده و آتش زده شوم!

یا اباعبدالله توبه ام را می پذیری؟

سرویس مذهبیافکارنیوز- وقتى عمر بن سعد[قصد] حمله کرد، حرّ بن یزید به او گفت: خدا سلامتت بدارد! مى‏ خواهى با این مرد بجنگى؟

[عمر] گفت: و الله جنگى که اقلّش این باشد که سرها جدا گردیده، دست‏ها بیفتند!
[حرّ] گفت: آیا هیچ‏یک از پیشنهادهایى که[حسین علیه السّلام‏] عرضه کرده شما را راضى نمى‏ کند؟
عمر بن سعد گفت: چرا و الله اگر کار به دست من بود مى‏ پذیرفتم، ولى أمیر تو[عبید الله‏] نپذیرفت.
[حرّ] به گوشه‏ اى از لشکر رفت، مردى از قومش هم با او بود که قرّة بن قیس نام داشت.[حرّ] گفت: اى قرّة! آیا امروز اسبت را آب داده‏ اى؟[قرة] گفت: نه،[حرّ] گفت: آیا مى‏ خواهى سیرابش کنى؟

[قرّة] مى‏ گوید: و الله گمان کردم او قصد دارد[از لشکر] دور شود و در جنگ شرکت نکند، ولى نمى‏ خواهد من[این صحنه‏] را مشاهده کرده و بر علیه او به بالا گزارش بدهم،[من در جواب سؤالش‏] به او گفتم:[نه‏] آبش نداده‏ ام، مى‏ روم تا آبش بدهم. در نتیجه از کنار او جدا شدم، ولى بخدا قسم اگر او به من مى‏ گفت چه قصدى دارد با وى نزد حسین[علیه السّلام‏] مى‏ رفتم.

[حرّ] اندک اندک به حسین[علیه السّلام‏] نزدیک مى‏ شد. مردى از قوم حرّ که مهاجر بن أوس نام داشت به وى گفت: پسر یزید! چه قصدى دارى؟ آیا مى‏ خواهى حمله بکنى؟[حرّ] ساکت ماند و حالتى شبیه به تب و لرز بر او عارض شد.

[مهاجر] گفت: پسر یزید! و الله حالت تو[آدم‏] را به شک مى‏ اندازد. بخدا هرگز تو را در جایى با این وضعى که الآن مى‏ بینم مشاهده نکرده‏ ام، آیا مى‏ خواهى حمله بکنى؟ اگر به من گفته مى‏ شد شجاعترین مرد أهالى کوفه کیست از شما تجاوز نکرده‏

[دیگرى را معرفى نمى‏ کردم‏]، حالا این چه حالى است که در شما مى‏ بینم؟!
[حرّ] گفت: به خدا قسم من خودم را بین بهشت و جهنم مخیّر مى‏ بینم! و الله چیزى را بجاى بهشت بر نمى‏ گزینم و لو اینکه قطعه‏ قطعه گردیده و آتش زده شوم! سپس به اسبش لگدى زد و به حسین[علیه السّلام‏] ملحق شد و به[آن حضرت‏] گفت: اى پسر رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلم! من همان مصاحبى هستم که مانع از بازگشت‏تان شده‏ ام و در راه، شما را همراهى کرده زیر نظر گرفته‏ ام و[سرانجام‏] در این مکان شما را وادار به توقف کرده‏ ام. قسم به خدایى که هیچ معبودى غیر از او نیست هرگز گمان نمى‏ کردم این قوم[یعنى سپاه عمر سعد پیشنهادى‏] را که به آنان ارائه مى‏ دهى رد کرده و بدان ترتیب اثر نخواهند داد.

با خودم گفتم: باکى نیست در پاره‏ اى از امور از اینها[سپاه عبید الله‏] اطاعت مى‏ کنم، تا تصور نکنند من از فرمان آنان سرپیچى کرده‏ ام، بعد آنها پیشنهادهایى را که حسین بدان‏ها ارائه مى‏ دهد مى‏ پذیرند.
بخدا اگر گمان مى‏ کردم آنها پیشنهادهاى شما را نمى‏ پذیرند چنین کارى را مرتکب نمى‏ شده‏ ام،[در بین راه مانع بازگشت شما نمى‏ شدم و دست از تعقیبتان مى‏ کشیدم و شما را در اینجا وادار به توقف نمى‏ کردم.]اکنون در حالى که به خاطر عمل خویش از درگاه پروردگار آمرزش مى‏ طلبم و مى‏ خواهم با جانم شما را یارى کنم تا پیش رویتان بمیرم، نزد شما آمده‏ ام، آیا این را به عنوان توبه‏ ام مى‏ پذیرى؟![امام علیه السّلام‏] فرمود: بله، خدا توبه‏ ات را بپذیرد و تو را ببخشد، نام تو چیست؟

[حرّ] گفت: من حرّ بن یزید هستم! فرمود: همانگونه که مادرت تو را نامیده تو آزاده‏ اى، به امید خدا در دنیا و آخرت آزاده باشى[از اسب‏] پائین بیا.
[حرّ] گفت: سواره‏ ام برایتان بهتر از پیاده‏ ام مى‏ باشد، ساعتى بر روى اسب با آنها
مى‏ جنگم و آخر کار[بالاخره‏] فرود مى‏ آیم! حسین[علیه السّلام‏] فرمود: آنچه به نظرت مى‏ رسد انجام بده.

پی نوشت:نخستين گزارش مستند از نهضت عاشورا / ترجمه وقعة الطف، ص156و157.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات