نیّت ما هنگام سفر چه باید باشد؟
در واقع مسافرانى هستیم که سر آغاز راه سفر ما از دربار خداوند شروع مى شود و به پیشگاه مقدّس او پایان مى پذیرد.
سرویس مذهبیافکارنیوز- مقصود و نیّت از سفر آن است که ما از خدا، به وسیله ى خدا، به سوى خدا و براى خداوند راهى مى شویم. منظور ما از این سخن که آغاز سفرمان «از خدا» است آن است کهبدانیم بدون شک ما در پیشگاه مقدّس او هستیم و مقیم بارگاه او و در قلمرو حکم رانى اش از فرمان بران اوییم و عنان امور ما در ید قدرت اوست.مراد از «به وسیله ى خدا» آن است که به توان و نیروى الهى و امدادهاى رحمت او، امکان آغاز کردن و پیمودن راه را یافته ایم و تحت حفظ و پاس دارى و نگهبانى و کمک رسانى اوییم. مقصود از «به سوى خدا» آن است که ما پیرو اراده ى اوییم و در
جهت خواسته ى وى گام بر مى داریم تا عبادتى را که خواست اوست انجام دهیم. پس در واقع مسافرانى هستیم که سر آغاز راه سفر ما از دربار خداوند شروع مى شود و به پیشگاه مقدّس او پایان مى پذیرد. نیز منظور از «براى خدا» آن است که آهنگ آن داریم که سفر ما به هیچ غلّ و غشّ و سرشت حیوانى و شهوات نفسانى و هر آن چه ما را از نگهدارى حرمت خدا و سپاس نعمتهاى وى دور مى گرداند، آمیخته نگردد و به یاد داشته باشیم که بى شک در پیشگاه اوییم.
پی نوشت:آداب سفر در فرهنگ نيايش (ترجمه الأمان)، ص: ۸۰ .