عصای موسی(ع) نزد قائم آل محمد
«الواح موسى علیه السلام، در نزد ما است، و عصاى موسى در نزد ما است، و ماییم وارثهاى پیغمبران».
سرویس مذهبیافکارنیوز- محمد بن فیض، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت فرمود که:
«عصاى موسى علیه السلام در نزد آدم علیه السلام بود، بعد از آن به شعیب منتقل شد، پس به موسى بن عمران رسید. و به درستى که آن عصا نزد ما است، و من در این نزدیکى آن را دیدم، به مرتبه اى سبز و تازه بود که گویا الحال از درخت خود جدا شده بود. و به درستى که این عصا، سخن مى گوید چون مأمور شود به سخن گفتن، و براى قائم ما مهیّا و آماده شده، و قائم ما به آن عصا مى کند آنچه موسى به آن مى کرد. و به درستى که این عصا، به ترس مى افکند هر که آن را ببیند و فرو مى برد آنچه دشمنان ما تزویر مى کنند و به دروغ آن را به خلق مى نمایند، و مى کند آنچه را که به آن مأمور شود.
به درستى که این عصا، که در آنجا که شروع کرد که فرو برد آنچه را که به دروغ به مردم مى نمودند، و همان را باز مى کرد و آن را دو شعبه(یعنى: دو طرف) بود: بالا و پایین. و یکى از دو شعبه، در زمین و دیگرى در سقف بود، و میانه لب بالا و پایین آن چهل ذراع بود. و به زبان خویش، آنچه را که به تزویر و حیله ساخته بودند، فرو مى برد».
ابوحمزه ثُمالى، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که مى فرمود:
«الواح موسى علیه السلام، در نزد ما است، و عصاى موسى در نزد ما است، و ماییم وارثهاى پیغمبران».
ابوسعید خراسانى، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت فرمود که:
«امام محمد باقر علیه السلام فرمود که: قائم ما چون در مکّه قیام کند، و اراده نماید که متوجه کوفه گردد، جارچى آن حضرت جار کند که: هیچ از شما طعام و شراب و آب و نان را بر ندارد، و سنگ موسى بن عمران را بردارد، و آن یک بار شتر است. پس در هیچ منزلى فرود نیاید، مگر آنکه از آن سنگ چشمه جارى شود. پس هر که از آن بخورد و گرسنه باشد، سیر شود و هر که تشنه باشد سیراب گردد، و همان توشه ایشان است تا در نجف اشرف فرود آید از پشت کوفه».
منبع:تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى)، ج۱، ص740تا743.