مؤمنان حقیقى چه کسانی هستند؟
رجاتى که خداوند عطا مىکند، براى بشر دنیوى ناشناخته و بسیار مهم است.
به گزارش افکارنیوز، بر آنیم تا در این مجال، قطعاتی کوتاه و بلند از کتاب وحی را با نگاهی گزیده به انعکاس آن در ادبیات پارسی، پیشکش طالبان حق و جوینگان حقیقت کنیم تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.
آیه ۴ سوره انفال
«أُوْلَئِکَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقّاً لَّهُمْ دَرَجَتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَرِیمٌ»
آنان همان مؤمنان حقیقى هستند، براى آنان نزد پروردگارشان درجات و آمرزش و روزىِ سخاوتمندانه و نیکو است.
* «رزق کریم»، به معناى رزق و روزى دائمى، بىمنّت، وسیع و خالص است.
* ایمان آنگاه کامل است که همراه با خوف الهى، توکّل، نماز وانفاق باشد. آرى، ایمان با شعار نیست، با عمل است. بدنبال آیات قبل: «اولئک هم المؤمنون حقّاً»
* رمز دریافت درجات الهى، نماز و انفاق است. «یقیمون… ینفقون، لهم درجات»(یک عمر، براى گرفتن درجه دنیوى مىکوشیم، ولى از درجات الهى غافلیم!)
* درجاتى که خداوند عطا مىکند، براى بشر دنیوى ناشناخته و بسیار مهم است.(کلمه «درجات»، نکره آمده است)
* چون ایمان مردم قابل کم و زیاد شدن است، درجات الهى هم افزایش یا کاهش مىیابد. «زادتهم ایماناً… لهم درجات»
* درجات الهى، مخصوص بهشت نیست، در همین دنیا و در برزخ هم وجود دارد.(«عند ربّهم» مطلق آمده است)
* حتّى مؤمنان حقیقى نیز در معرض لغزش بوده و نیازمند مغفرت الهى مىباشند. «المؤمنون حقّاً لهم … مغفرة»
* تنها ايمان حقيقى، زمينهى رسيدن انسان به جايگاه ويژه و دريافت مغفرت و نعمتهاى ويژهى خداوند است. المؤمنون... عند ربّهم و مغفرة و رزق كريم