فتوا دادن برچه کسانی جایز نیست؟
فتوى دادن جائز نیست براى کسى که روى صفاء قلب و اخلاص عمل و خلوص در رفتار ظاهر خود و با نور روشن الهى، از پروردگار متعال طلب فتوى نمى کند، …
سرویس مذهبیافکارنیوز- حضرت صادق(ع) فرمود:
فتوى دادن جائز نیست براى کسى که روى صفاء قلب و اخلاص عمل و خلوص در رفتار ظاهر خود و با نور روشن الهى، از پروردگار متعال طلب فتوى نمى کند، زیرا فتوى دادن حکم کردن است، و در دین الهى بدون اجازت خداوند متعال و بدون برهان و نور الهى نتوان حکم دادن، و چون کسى بدون برهان روشن و روحانیت معنوى، به استناد تنها حدیثى فتوى بدهد؛ او جاهل بوده و به مقتضاى جهالت خود گنهکار گردیده و مورد مؤاخذه و عقاب قرار خواهد گرفت.
رسول اکرم(ص) فرمود: جسورترین مردم نسبت به پروردگار متعال جسورترین آنان است در موضوع فتوى و حکم دادن. آیا شخص مفتى متوجه نیست که او در میان خالق متعال و بندگان او واقع شده و احکام الهى را براى آنان بیان مى کند! و روى همین جهت؛ او فیما بین بهشت و دوزخ قرار گرفته است، و اگر در مسیر خود خطا و انحرافى پیدا کرد از صراط مستقیم به سوى خطر و دوزخ نزدیک خواهد شد.
سفیان بن عیینه مى گوید: چگونه ممکن است دیگران از علوم من استفاده کنند در صورتى که من خود از فوائد و منافع آن محروم هستم، و دانستنیهاى من در خود من اثرى نمی بخشد تا برسد به دیگران.
منبع:مصباح الشريعة / ترجمه مصطفوى، ص: ۲۶۵ .