بهترین برادران چه کسانی هستند؟
برادری دینی، یکی از کارآمدترین راهها برای گریز از زیانهای تفرقه و حفظ کیان جامعه دینی از سوی قرآن معرّفی شده است.
به گزارش افکارنیوز، در دین اسلام تعریف بسیار دقیق و تکالیف و وظایف مشخص برای واژه و عنوان برادر وضع شده است بر این اساس به هرکسی نمیتوان برادر گفت و این عنوان دارای مراتب و شاخصههایی است که از آن به عنوان " برادر دینی " یاد میشود.
برادر دینی خود را در قبال برادر خود مسئول میداند و خوبی آن را خوبی خود و بدی او را بدی خود میداند براساس این تعاریف حال ببینم از دیدگاه معصومین(ع) بهترین برادر کیست؟
پیامبر خدا(ص) در این باره فرمودند: " بهترین برادران کسی است که با شما در کارهای اخروی مساعدت کند۱ ". یعنی تو را در کارهای آخرت یاری رساند.
امام عسکری(ع) نیز میفرمایند: " بهترین برادر تو کسی است که خطایت را فراموش کند و احسان تو را به خود، به یاد آورد۲ ".
در ادامه چند حدیثگهربار از مولای متقیان امام علی(ع) در باب " بهترین برادر " ذکر میکنیم که مشخص میکند واقعا چه کسی لایق و شایسته بهترین برادری برای انسان است؟
حضرت فرمودند: " بهترین برادر آن است که در نصیحت و ارشاد کمتر ملاحظه کند۳ ". یعنی مدارای او در نصیحت تو در بدیها کمتر از سایر برادران باشد.
ایشان در جایی دیگر چنین میفرمایند: " بهترین برادر تو کسی است که در راه حق، بر تو زیاد خشم گیرد۴ ". یعنی در آنچه حق باشد اگر خلاف حقّ از تو ببیند منع و زجر تو کند.
امام علی(ع) همچنین فرمود: " بهترین برادر آن است که برادران خویش را نیازمند دیگری نسازد۵ ". یعنی خود کفایت امور ایشان بکند و نگذارد که محتاج به دیگری شوند.
آن حضرت تعاریف فراوانی در سخنان حکیمانه خود از بهترین برادر ارائه فرمودهاند. به عنوان مثال فرمودند: " بهترین برادران تو کسی است که به تو یاری دهد و بهتر از او کسی است که تو را بسنده باشد و اگر به تو نیازمند شد از تو بگذرد۶ ".
ایشان میفرمایند: " بهترین برادران تو آن کسی است که با مال خویش تو را یاری رساند و بهتر از او کسی است که تو را از دیگری بینیاز سازد۷ ".
آن حضرت در جایی دیگر بهترین برادران را کسی میدانند که دوستیاش برای خدا باشد۸ " و میفرمایند: " بهترین برادران کسی است که برادریش برای دنیا نباشد۹ ".
منابع احادیث:
۱ - مجموعة ورام(تنبیه الخواطر)، ج۲، ص۱۲۳.
۲ - بحارالأنوار: ج ۷۸، ص ۳۷۹ / دوستی در قرآن و حدیث: ص ۱۹۴.
۳ - عبدالواحد، آمدی، تصنیف غررالحکم و دررالکلم، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۷۸، چاپ دوم، ص۴۱۶.
۴ - همان، ص۴۱۷.
۵ - همان، «خَیْرُ الْإِخْوَانِ مَنْ لَا یُحْوِجُ إِخْوَانَهُ إِلَی سِوَاه».
۶ - همان، ص۴۱۵.
۷ - همان، «خیرُ إخْوانِکَ مَن واساکَ بخیرِهِ و خیرٌ مِنه مَن أغناکَ عن غیرِهِ».
۸ - همان، ص۴۲۳. «خیرُالإخْوانِ مَن کانتْ فی اللّه ِ مَودّتُهُ».
۹- همان، ص۴۱۷. خیرُالإخْوانِ مَن لَم تَکُنْ علَی الدُّنیا اُخوّتُهُ.