تبلیغات
کد خبر: ۳۱۰۲۴۵

نجواهاى خدا متعال با عیسى بن مریم(ص)

اى عیسى! تو به فرمان من، دمنده روح هستى و تو با اجازه من از گل مى‏ آفرینى و تو با سخن من، مردگان را زنده مى‏ کنى؛

نجواهاى خدا متعال با عیسى بن مریم(ص)

سرویس مذهبیافکارنیوز- اى عیسى! من پروردگار تو و پروردگار نیاکان تو هستم، نامم یگانه است و من یکتا و تنها آفریننده هر چیزى هستم و همه چیز ساخته من است و همگى به سوى من بازگردند.

اى عیسى! تو به فرمان من، دمنده روح هستى و تو با اجازه من از گل مى‏ آفرینى و تو با سخن من، مردگان را زنده مى‏ کنى؛ پس به سوى من مشتاق و از من هراسان باش و هرگز[در گریز] از من پناهگاهى جز در درگاه من نیابى.
اى عیسى!همچون دلسوزى که بر تو مهر ورزد، تو را سفارش مى ‏کنم که با تلاش در خشنود سازى من، شایسته دوستى با من گردى، تو در بزرگسالى فزونى و نیک بختى یافتى و در خردسالى نیز، در هر جا که بودى، به نیک بختى دست یافتى، گواهى مى‏ دهم که تو بنده من از کنیزم هستى، با نافله‏ ها به من تقرّب بجوى و بر من توکّل نما تا تو را تأمین کنم و دیگرى را پیروى نکن که تو را وارهانم.

اى عیسى!بر ناگوارى شکیب ورز و به خواست الهى خشنود باش و آن گونه که مرا از تو شادمان مى‏ سازد باش و شادمانى من این باشد که فرمان برده شوم و نافرمانى نشوم.

اى عیسى! یاد مرا با زبانت زنده بدار و باید مهرم در دلت باشد.
اى عیسى! در هنگامه‏ هاى خود فراموشى، بیدار باش و حکمت‏هاى باریک و دقیق را به خاطر من[به دیگران‏] عرضه بدار.
اى عیسى! مشتاقى هراسان باش و دلت را از هراس من بمیران.
اى عیسى! شب را اهمیّت ده تا به خرسندى من دست یابى و روز خویش را براى روز نیازت[در آخرت‏]، روزه بدار.
اى عیسى! به راستى که تو باز پرسیده شوى؛ پس همچون من، بر ناتوان رحم آور و بر یتیم ستم مران. اى عیسى! در تنهایى‏ هایى خویش، بر خویشتن زارى کن و به هنگامه ‏هاى نماز، براى نمازگزارى گام بنه و شیرینى‏ هاى گفتارت را با یاد من، به من بشنوان؛ چرا که احسان من با تو نیکو بود.
اى عیسى! چه بسیار از مردمانى که آنان را به گناهان پیشین ایشان به نابودى کشاندم و همانا تو را از آن بازداشتم.
اى عیسى! با ناتوان نیک رفتارى کن و چشم کم سوى خود را به آسمان برآور و مرا فراخوان که من نزدیک تو هستم ومرا جز به شیون و یگانه اندوهت یاد ننما که مرا هر گاه آن گونه فراخوانى، پاسخت گویم.
اى عیسى! تو را آن کس که با نافرمانى از من گردنکشى مى‏ کند نفریبد که روزى مرا مى ‏خورد و دیگرى را پرستش مى‏ کند، آنگاه در سختى از من درخواست مى ‏کند و من او را پاسخ مى‏ گویم و پس آنگاه به شیوه پیشین خویش باز مى‏ گردد، پس آیا بر من گردنفرازى مى‏ کند یا با خشمم مخالف است؟ به ذات خویش سوگند که به گونه‏ اى او را برگیرم که براى او نجاتى نباشد و جز من پناهى نداشته باشد. از آسمان و زمین من به کجا بگریزد؟

اى عیسى! به ستم پیشگان بنى اسرائیل بگو: در حالى که دارایى حرام در بر دارید و بت‏ها در خانه دارید، مرا فرا نخوانید که بى‏ گمان من پیمان بسته ‏ام که هر که مرا خواند پاسخش گویم و اینکه پاسخ گویى به ستم پیشگان را نفرینى بر آنان قرار دهم تا پراکنده گردند.

اى عیسى! خیر لذت‏هایى که پایدار نباشد و زندگى‏ اى که براى دارنده آن پابرجا نباشد، چیست؟
اى زاده مریم! چون دیدگانت آنچه را که براى دوستان درستکارم فراهم آورده ‏ام ببیند، دلت آب شود و از اشتیاق به آن جانت برآید، پس منزلگاهى همچون آخرت نباشد که در آن پاکان همسایه همدیگرند و فرشتگان مقرّب بر آنان درآیند و پاکان از هراس‏هاى روز رستاخیز آسوده ‏اند؛ منزلگاهى است که نعمتش، دگرگون نشود و از بهشتیان زدوده نگردد.

پی نوشت:تحف العقول / ترجمه حسن زاده، ص909تا911.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات