پیشگویی هاى پیامبر(ص)
رسول خدا - صلّى اللَّه علیه و آله - به فاطمه - سلام اللَّه علیها - فرمود: «تو اولین کس از اهل بیتم هستى که به من ملحق مى شوى».
سرویس مذهبیافکارنیوز- رسول خدا - صلّى اللَّه علیه و آله - از تمام وقایعى که بر سر ابوذر بعد از وفات آن حضرت آمد، خبر داد و به او فرمود:
«کجا مى روى وقتى که تو را از مدینه بیرون مى کنند؟».
گفت: به مکه مى روم.
فرمود: «اگر از مکه هم بیرونت کنند کجا مى روى؟».
گفت: به شام.
فرمود: «اگر از آنجا نیز اخراجت کنند چه مى کنى؟».
گفت: شمشیر مى کشم و مى جنگم تا شهید شوم.
فرمود: «نه این کار را نکن، بلکه بشنو و اطاعت کن» همین گونه بود تا اینکه به ربذه تبعید شد.
رسول خدا - صلّى اللَّه علیه و آله - به فاطمه - سلام اللَّه علیها - فرمود:
«تو اولین کس از اهل بیتم هستى که به من ملحق مى شوى».
و اوّلین شخص از اهل بیت پیامبر، حضرت فاطمه بود که بعد از آن حضرت به ایشان ملحق شد کرد.
رسول خدا - صلّى اللَّه علیه و آله - به همسرانش فرمود:
«هر کدام از شما که دستش باز باشد، زودتر به من ملحق مى شود».
عایشه مى گوید: دستهامان باز بود(یعنى صدقه مى دادیم) تا اینکه زینب بنت جحش مُرد.
پیامبر - صلّى اللَّه علیه و آله - فرمود:
«بعد از کسرى کسراى دیگر و بعد از قیصر، قیصر دیگرى نیست. خزانه هاى آنها در راه خدا مصرف مى شود. همان گونه شد که رسول خدا فرموده بود».
پیامبر - صلّى اللَّه علیه و آله - در جنگ خندق به اصحابش فرمود:
«اگر کم باشید، زیاد مى شوید و اگر ضعیف باشید، نور مى دهید، تا اینکه مثل ستارگان، مردم به وسیله شما هدایت مى شوند پس همان طور شد که فرموده بود».
پیامبر اکرم - صلّى اللَّه علیه و آله - از شهادت ام ورقه انصاریه خبر داد و فرمود:
«بیایید برویم و شهیده را زیارت کنیم» غلامش او را کشته بود و کنیزى بعد از وفاتش از او باقى ماند.
رسول خدا - صلّى اللَّه علیه و آله - در باره محمّد بن حنفیّه فرمود:
«یا على! در آینده تو پسرى خواهى داشت که اسم و کنیه ام را به او بخشیدم».
عبد اللَّه بن زبیر مى گوید:
پیامبر اکرم حجامت کرد و من خون او را گرفتم تا به جایى بریزم. وقتى که دور شدم آن را نوشیدم! هنگامى که برگشتم،
پیامبر فرمود: «چکار کردى؟» گفتم: در جایى دفن کردم. فرمود: «مى بینم که آن را نوشیده اى». بعد فرمود: «واى به حال مردم از شرّ تو و واى به حال تو از شرّ مردم!».
پیامبر اکرم - صلّى اللَّه علیه و آله - فرمود: «جبرئیل به من خبر داد که پسرم حسین در زمین طفّ به شهادت مى رسد. و از خاک آنجا براى من آورد و گفت:
قبر حسین آنجا خواهد بود».
ام سلمه مى گوید: عمّار، سنگ و آجر براى مسجد پیغمبر حمل مى کرد. پیامبر از سینه اش خاک را پاک مى کرد و مى فرمود: «تو را گروه ستمکارى مى کشند».
ابو سعید خدرى نقل مى کند: روزى پیامبر - صلّى اللَّه علیه و آله - غنیمتى را تقسیم مى کرد. مردى از بنى تمیم گفت: «عدالت را مراعات کن!».
حضرت فرمود: «واى بر تو! اگر من مراعات نکنم چه کسى آن را مراعات خواهد کرد؟».
اصحاب گفتند: اجازه دهید گردنش را بزنیم.
فرمود: «نه، او یارانى پیدا مى کند که نماز و روزه شما در مقابل نماز و روزه آنها خیلى ناچیز است. از دین خارج مى شوند، همان گونه که تیر از کمان خارج مى شود و رئیس آنها مردى است با چشمان بزرگ و سیاه و یکى از دو پستانش شبیه پستان زن است!».
ابو سعید مى گوید: با على - علیه السّلام - در نهروان بودم، وقتى آنها را به قتل رساند دیدم که در بین کشته ها در پى کسى مى گردد، و همان کسى را پیدا کرد که پیامبر توصیف کرده بود.
منبع:جلوه هاى اعجاز معصومين عليهم السلام، ص47.