تبلیغات
کد خبر: ۳۴۳۲۷۷

سه شخصی که خداوند آنها را دوست دارد

ابوذر غفاری در روایتی کلام نورانی پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله درباره سه شخصی که خداوند آنها را دوست دارد را بیان کرده است.

به گزارش افکارنیوز، مطرف بن عبداللّه‏ بن شخّیر می‌گوید حدیثى از ابوذر برایم نقل کرده بودند و من دوست داشتم او را ببینم. پس چون او را دیدم، به او گفتم: اى ابوذر! از تو حدیثى برایم نقل کرده‌‏اند که دوست داشتم تو را ببینم و درباره آن از تو بپرسم.
ابوذر گفت: اینک دیدى پس بپرس.
گفتم: شنیده‌‏ام که مى‏‌گویى: رسول خدا فرمود: خداوند عزّ وجلّ، سه تن را دوست دارد و سه تن را دشمن دارد؟
گفت: آرى، گمان ندارم که به دوستم محمد صلى‏‌الله‏‌ علیه‏ و‏ آله دروغ مى‏‌بندم، و این جمله را سه بار تکرار کرد.
گفتم: آن سه تن که خداوند دوستشان دارد، چه کسانی هستند؟
گفت: مردى که در راه خدا مى‏‌جنگد. پس براى جهاد و به انتظار پاداشِ خدا، با دشمن رویاروى مى‏‌شود و پیکار مى‏‌کند تا کشته شود. شما نیز در کتاب خداوند عزّ وجلّ، در این باب مى‏‌خوانید: " إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَتِلُونَ فِى سَبِیلِهِ صَفًّا خداوند، کسانى را که در راهش چون صفى مى‏‌جنگند، دوست دارد "
و مردى که همسایه‏‌اش او را مى‏‌آزارد و او بر آزارش شکیبایى مى‏‌ورزد و انتظار پاداش از خدا دارد، پس خداوند او را از این آزار ایمن مى‏‌گرداند، با مرگ یا زندگى.
و مردى که همراه مردمى است پس در حرکت هستند تا آن‏که خواب یا چرت بر آنان چیره مى‏‌شود و آنان آخر شب براى خواب فرود می‌آیند، امّا او به وضو و نمازش مى‏‌پردازد.

متن حدیث:

بَلَغَنی عَن أبی ذَرٍّ حَدیثٌ، فَکُنتُ اُحِبُّ أن ألقاهُ، فَلَقیتُهُ، فَقُلتُ لَهُ: یا أبا ذَرٍّ، بَلَغَنی عَنکَ حَدیثٌ، فَکُنتُ اُحِبُّ أن ألقاکَ فَأَسأَلَکَ عَنهُ.
فَقالَ: قَد لَقیتَ فَاسأَل.
قُلتُ: بَلَغَنی أنَّکَ تَقولُ: سَمِعتُ رَسولَ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ علیه‏ و‏آله یَقولُ: «ثَلاثَةٌ یُحِبُّهُمُ اللّه‏ُ عَزَّوجَلَّ، وثَلاثَةٌ یُبغِضُهُمُ اللّه‏ُ عَزَّوجَلَّ»؟
قالَ: نَعَم، فَما أخالُنی أکذِبُ عَلى خَلیلی مُحَمَّدٍ صلى‏ الله ‏علیه‏ و‏آله ثَلاثا یَقولُها.
قُلتُ: مَنِ الثَّلاثَةُ الَّذینَ یُحِبُّهُمُ اللّه‏ُ عَزَّوجَلَّ؟
قالَ: رَجُلٌ غَزا فی سَبیلِ اللّه‏ِ، فَلَقِیَ العَدوَّ مُجاهِدا مُحتَسِبا فَقاتَلَ حَتّى قُتِلَ؛ وأنتُم تَجِدونَ فی کِتابِ اللّه‏ِ عَزَّوجَلَّ: «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَتِلُونَ فِى سَبِیلِهِ صَفًّا». یَکفِیَهُ اللّه‏ُ إیّاهُ؛ بِمَوتٍ أو حَیاةٍ. ورَجُلٌ یَکونُ مَعَ قَومٍ فَیَسیرونَ حَتّى یَشُقَّ عَلَیهِمُ الکَرى أوِ النُّعاسُ، فَیَنزِلونَ فی آخِرِ اللَّیلِ فَیَقومُ إلى وُضوئِهِ وصَلاتِهِ.

كنز العمّال،ج ۱۶ ص ۱۰۴- المستدرك على الصحيحين،ج۲ ص ۹۸

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات