فرمایشات امام رضا(ع) در دهه ی کرامت
خواست، همّت گماردن به چیزى است و اراده، تمام کردن آن.
سرویس مذهبیافکارنیوز- حضرت علی بن موسی الرضا(ع) می فرمایند:
۱ - هر کس خداوند را به آفریده اش تشبیه کند، مشرک و هر کس چیزى را به خداوند نسبت دهد که از آن نهى کرده، کافر است.
۲ -آن که کار را از راهش بجوید نمى لغزد و اگر هم بلغزد راه چاره دارد.
۳ - آن که پیمان بشکند، از پیشامد ناگوار ایمن نماند و آن که سرکشى پیشه کند از کیفر زودرس نرهد.
۴ - انس(بیش از حدّ) هیبت را مى برد.
۵ - گدایى(یا بینوایى) کلید سختى است.
۶ - حضرت در تسلیت به حسن بن سهل فرمود: تبریک بر پاداشى که مى آید، سزاوارتر از تسلیت بر مصیبت آمده است.
۷ - آن چه از پیشواى جامعه خواسته مى شود، عدل و داد اوست و این که هر گاه سخن بگوید، راست گوید و هر گاه داورى کند، عدالت ورزد و هر گاه وعده دهد، وفا کند.
۸ - از امام رضا ویژگى زاهد پرسیده شد، فرمود: بى توشه به مقصد مى رسد، آماده مرگ و از زندگى ملول است.
۹ - در باره سخن خداى متعال: «پس درگذر، درگذشتنى نیکو» فرمود: یعنى درگذشتن بدون سرزنش کردن.
۱۰ - مأمون مى خواست کسى را بکشد، پس به امام رضا علیه السّلام گفت: نظر شما چیست؟ امام فرمود: خداوند در برابر نیکى عفو، جز عزّت نمى افزاید. پس مامون از او درگذشت.
۱۱ - مردى مسیحى را که با سیّده اى زنا کرده بود نزد مأمون آوردند همین که مامون را دید مسلمان شد، پس فقیهان نظر دادند: اسلام آن چه را پیشتر کرده بود از میان برد.
مامون نظر امام رضا علیه السّلام را جویا شد. امام علیه السّلام فرمود: او را بکش که وى تا آنگاه که عذاب را ندید اسلام نیاورد.
خداوند متعال مى فرماید: «و چون عذاب ما را دیدند گفتند به خداوند ایمان آوردیم.»
۱۲ - مصاحبتت با حاکم، با احتیاط و با دوست، با فروتنى و با دشمن، با پرهیز و با توده مردم، با خوشرویى باشد.
۱۳ - خواست، همّت گماردن به چیزى است و اراده، تمام کردن آن.
پی نوشت:الدرة الباهرة .من الأصداف الطاهرة با ترجمه (ط - القديمة)، ترجمهفارسى، ص36تا39