پیامبر در قیامت با چه کسانی دست می دهد؟
آیا دوست نداری که خداوند تو را در میان کسانی ببیند که پیامبر(ع) دعایشان کرده است؟ آیا دوست نداری که با فرشتگان همدوش باشی و در قیامت، بی گناه به محشر آیی و جزء کسانی باشی که با پیامبر(ع) دست می دهند؟!.
به گزارش افکارنیوز، از مقدس ترین و بافضیلت ترین زیارت هایی که در فرهنگ دینی و روایات اسلامی بیان شده است، زیارت قبر سیدالشهداء(ع) در کربلا است که گاهی پاداشی برابر ده ها و صدها حج و عمره برای آن بیان شده است.
علاوه بر این، لحن و بیانى که در احادیثمربوط به زیارت سیدالشهدا(ع) به کار رفته است، بسیار جدى و آمیخته به تأکیدات فراوان است به گونه ای که ترک آن را بسیار ناپسند مىداند و هیچ عذر و بهانه و خوف و خطر را مانع از آن به حساب نمىآورد و به رسمیت نمىشناسد.
امام باقر(ع) فرموده اند: «شیعیان ما را به زیارت قبر حسین بن على(ع) دستور بدهید. چرا که زیارت او، بر هر مؤمنى که به امامت الهىِ حسین(ع)، اقرار دارد، فریضه است.»
ابن بُکیر به امام صادق(ع) عرض مىکند: قلبم، مرا به زیارت قبر پدرت سیدالشهداء(ع) مىکشد(دلم هواى کربلا مىکند) و هنگامى که از خانه و دیار خود، به قصد زیارت بیرون مىروم، دلم همواره خائف و هراسان و ترسان است، تا از زیارت، برگردم. و این به خاطر ترس از حکومت و جاسوسان گزارشگر و مأموران نگهبان اوست.
سبب آرامش قلب در قیامت
امام(ع) در پاسخ او فرمودند: «اى ابن بُکیر! آیا نمىخواهى و دوست ندارى که خداوند، در راه ما، تو را ترسان ببیند؟ آیا نمىدانى هر کس که به خاطر خوف ما و همراه با ترس ما ترسان شود، خداوند او را در سایۀ عرشِ خویش قرار مىدهد؟ و با حسین علیه السلام هم سخن خواهد شد و در روز قیامت، که روز ترس و گرفتارى بزرگ است، خداوند، او را ایمن خواهد ساخت و قلبش آرام خواهد بود؟!...»
معاویه بن وهب نقل می کند که: امام صادق(ع) به من فرمودند: «هرگز زیارت حسین(ع) را به خاطر ترس، رها مکن. هر کس زیارت آن حضرت(ع) را واگذارد و به سبب ترس، زیارت نکند، حسرت فراوان خواهد دید. ای معاویه! آیا دوست نداری که خداوند تو را در میان کسانی ببیند که پیامبر(ع) دعایشان کرده است؟ آیا دوست نداری که با فرشتگان همدوش باشی و در قیامت، بی گناه به محشر آیی و جزء کسانی باشی که با پیامبر(ع) دست می دهند؟!…»
یکی از زنان شیعه، به نام ام سعید احمسیه که اهل عراق بود و برای زیارت قبور شهدای احد، به مدینه مشرف شده بود، در مدینه، به خدمتکار خود گفت: مرکبی برای رفتن به مزار شهدا کرایه کن. آنگاه تصمیم گرفت تا آماده شدن مرکب به دیدار فرزند پیامبر(ص)، حضرت صادق(ع) برود.
در حالی که دیدار وی با امام(ع) در منزل آن حضرت(ع)، طول کشیده و کرایه چی معطل گشته بود، خدمتکارش آمد و به او گفت: مرکب، آماده است.
امام صادق(ع) پرسیدند: «چه مرکب؟ کجا می خواهی بروی؟»
آن زن می گوید: گفتم: سر خاک شهدا، حضرت صادق(ع) فرمودند: «تعجب از شما مردم عراق است، برای زیارت شهدا، راهی طولانی و سفری دراز را طی می کنید ولی سیدالشهداء(ع) را وا می گذارید و به زیارتش نمی روید!» گفتم: سید الشهدا کیست؟
فرمودند: «حسین بن علی»
گفتم: من زنی بیش نیستم.
امام(ع) فرمودند: «باشد!… برای کسی مثل تو، مانعی ندارد که به زیارتش بروی»، آنگاه از ثواب عظیم این زیارت، برایم بیان فرمودند.
جالب تر از این همه تاکید و توصیه برای زیارت قبر امام حسین(ع) ثواب و پاداشی است که برای آن توصیف شده است.
آماده کردن هزار اسب برای مجاهدان راه خدا
احادیثبسیارى، ثواب حج و عمرۀ مکرر را براى آن بر مىشمارد. و در سخنى، امام صادق(ع) براى کسى که به زیارت امام حسین(ع) برود، با این خصوصیت که نسبت به حق آن حضرت(ع)، معرفت و شناخت داشته باشد «عارفاً بحقّه» پاداش آزاد کردن هزار برده، و آماده کردن هزار اسب براى مجاهدان راه خدا را بشارت داده است.
عبدالله بن سنان میگوید: به امام صادق(ع) عرض کردم: فدایت شوم پدرت درباره انفاق در راه حج می فرمودند به هر درهمی که در این راه خرج کنی برای او هزار درهم حساب می شود. کسی که در مسیر زیارت امام حسین(ع) انفاق می کند برای او چیست؟ حضرت(ع) فرمودند: «به هر درهمی که در این مسیر صرف میکند: هزار هزار هزار(تا ده مرتبه هزار را تکرار کردند) برای او حساب میشود و علاوه بر این رضایت و خشنودی خداوند و دعای خیر پیامبر اکرم(ص) و حضرت علی(ع) و ائمه معصومین(ع) برای اوست.»
همان حضرت(ع) می فرمایند: «روز قیامت، یک منادی ندا می دهد: «زائران حسین کجایند؟» جمعی بر می خیزند. به آنان گفته می شود: «در زیارت حسین، چه می خواستید و چه اراده کردید؟»
می گویند: زیارت ما، بخاطر محبت به پیامبر(ص) و علی و فاطمه علیهماالسلام بود.
به آنان گفته می شود: «اینک این محمد(ص) و علی و فاطمه و حسین و حسین علیهم السلام! پس به آنان بپیوندید. شما در درجات آنان هستید. به پرچم پیامبر(ص) ملحق شوید.
آنگاه، آنان، در سایه سار لوای خاصی که در دست علی بن ابی طالب(ع) است قرار می گیرند تا وارد بهشت گردند.»
پی نوشت ها:
بحارالانوار
وسائل الشیعه
کامل الزیارات
کربلا