سرویس مذهبیافکارخبر- امام محمد تقی(ع) می فرمایند: ۱ - مردى به آن حضرت گفت: مرا اندرز و سفارش فرما.
فرمود: آیا تو اندرز مى‏ پذیرى؟
گفت: آرى!

آنگاه امام جواد علیه السّلام فرمود: صبر را بالش خود ساز و با فقر دست به گردن شو و شهوت‏ها را دور ساز و با هواى نفس مخالفت ورز و بدان که همواره در دیدرس خدایى، پس ببین چگونه باید باشى.

۲ - خداوند به یکى از پیامبران وحى کرد: امّا بى‏ رغبتى تو به دنیا راحتى تو را به زودى فراهم آورد و امّا روى کردنت به من تو را شکست ناپذیر سازد، ولى آیا با دشمن من دشمنى کرده و با دوستم دوستى نموده ‏اى؟

۳ - روایت شده است که یک بار پارچه ‏هاى گران قیمت امام جواد علیه السّلام را هنگام آوردن به خدمتش در راه ربودند. مأمور حمل بار طى نامه ‏اى جریان را براى حضرت نوشت امام جواد علیه السّلام به خطّ مبارک خویش چنین مرقوم فرمودند:
جان و مال ما از مواهب گواراى خداوند و رعایت و سپرده اوست تا آنجا که امکان بهره‏مندى از آن را داریم مایه شادى و خوشى است و آنچه از آن ببرند براى ما اجر و ثواب در بر دارد؛ پس هر که بیتابى‏ اش بر صبرش چیره آید اجرش تباه گردد و از آن به خدا پناه مى‏ بریم.

۴ - هر کس در کارى حضور داشته باشد ولى آن را ناپسند دارد مانند کسى است که در آن کار حضور نداشته است و هر کس در کارى حضور نداشته باشد ولى به آن کار رضایت دهد مانند کسى است که خود در آن کار حضور[و شرکت‏] نموده است.

۵ - هر کس به گوینده ‏اى گوش سپارد در حقیقت او را پرستیده، اگر آن گوینده از خدا گوید پس خدا را پرستیده و اگر از شیطان گوید پس شیطان را پرستیده است.

۶ - ابو هاشم جعفرى گوید: در روزى که امام جواد علیه السّلام، امّ الفضل دختر مأمون را به همسرى گرفت، عرض کردم: اى مولاى من، خیر و برکت امروز بر ما بزرگ بود.
فرمود: اى ابو هاشم! در واقع برکات خدا امروز بر ما بزرگ بود.
گفتم: آرى مولاى من، پس امروز چه گویم؟
فرمود: خیر بگو تا خیر نصیبت گردد.
گفتم: مولاى من، من چنین کنم و بر خلاف این انجام ندهم.
فرمود: در این صورت درست مى ‏روى و جز خیر نمى‏ بینى.

۷ - امام جواد علیه السّلام به یکى از دوستدارانش چنین نوشت: امّا، این دنیاست که ما نیز از آن بهره‏مند هستیم، ولى هر که مورد دلخواه او همان دلخواه دوستش باشد و به مسلک و فکر او نزدیک گردد پس همواره با اوست. و آخرت اقامتگاه دائمى است.

۸ - تأخیر در توبه، خود را فریب دادن است و امروز و فردا کردن زیاد، باعثسرگردانى است و پیامد عذرتراشى براى خدا، هلاکت است و پافشارى بر گناه در اثر آسوده خاطر بودن از مکر خداست «و از مکر خدا آسوده خاطر نباشد مگر کسانى که زیانکارند».[سوره اعراف(۷)، آیه ۹۹].

۹ - روایت شده که ساربانى امام جواد علیه السّلام را از مدینه به کوفه آورد و با اینکه حضرت چهار صد دینار به وى پرداخته بود باز هم براى گرفتن انعام چانه مى ‏زد، امام علیه السّلام فرمود: سبحان اللَّه! مگر نمى‏ دانى افزونى نعمت از طرف خدا قطع نشود مگر آنکه شکرگزارى بندگان قطع گردد؟!

۱۰ - اظهار چیزى قبل از آنکه محکم و قطعى گردد باعثتباهى آن است.

۱۱ - مؤمن[به سه خصلت‏] محتاج است:توفیق از جانب خدا، واعظى از درون خود و پذیرش نصیحت از هر کس که او را نصیحت نماید.

پی نوشت:تحف العقول / ترجمه حسن زاده، ص: 826.