عجب نمازی!
رکعت دوم نماز سر قنوت مرد دهاتی قصد فرادی کرد و نمازش را تمام کرد.
سرویس مذهبی افکار- مرحوم پدرم، حاج سيد علي اکبر آقاي يزدي ميخواست نماز جماعت بخواند. من هم جزء جماعت بودم. يک مرد دهاتي آمد صف اول پشت سر پدرم ايستاد. بقيه از اين که يک دهاتي رفته صف اول شاکي بودند ولي چيزي نگفتند ...
رکعت دوم نماز سر قنوت مرد دهاتی قصد فرادی کرد و نمازش را تمام کرد. همانجا نشست بقچهاش را باز کرد و شروع کرد نان خوردن!
نماز که تمام شد سر و صدای مردم بلند شد که «این حرکات یعنی چه؟»
هیچی نمیگفت. پدرم متوجه شد گفت: «چه خبر است؟» گفتند. پدرم از مرد پرسید «چرا اینطور کردی؟»
گفت: «به خودت بگویم یا در جمع؟»
پدرم گفت: «در جمع»
گفت: آمدم مسجد از نماز شما ثوابی ببرم. وسط حمد یکدفعه یادت افتاد پیر شدهای و از آمدن به مسجد عاجزی. بعد فکر کردی خری لازم داری تا سواره بیایی مسجد! رفتی میدان الاغ فروشها، الاغ انتخاب کردی! رکعت دوم فکر تدارک خوراک الاغ و جای او بودی! دیدم بیشتر از این سزاوار نیست با شما ادامه بدهم! پدرم زد بر سر خودش و گریه و ناله. مرد رفت.
پدرم به خود که آمد گفت: مرد کو؟ پیدایش کنید. رفته بود.
داستانهاي شگفت، ص۵۹