به گزارش افکارنیوز،

اهمیت حدیث در میان مسلمانان از آن روست که از منابع اصلی استنباط احکام در فقه و عقاید در علم کلام محسوب می‌شود. همچنین احادیث از منابع اولیه پژوهش‌های تاریخی است.

امام صادق علیه‌ السلام:

اَقْرَبُ ما یَکُونُ الْعِبادُ اِلَى اللّه‌ِ عَزَّوَجَلَّ وَاَرْضى ما یَکُونُ عَنْهُمْ، اِذَا افْتَقَدُوا حُجَّةَ اللّه‌ِ، فَلَمْ یَظْهَرْ لَهُمْ، وَلَمْ یَعْلَمُوا بِمَکانِهِ، وَهُمْ فى ذلِکَ یَعْلَمُونَ اَنَّهَ لَمْ تَبْطُلْ حُجَّةُ اللّه‌ِ، فَعِنْدَها فَتَوَقَّعُوا الْفَرَجَ کُلَّ صَباحٍ وَ مَسآءٍ.

نزدیک‌ترین حالت بندگان به خدا و خشنودى او از آن‌ها هنگامى است که حجّت خدا در میان آن‌ها نباشد و براى آن‌ها ظاهر نشود و آن‌ها محـل او را ندانند. ولى در عین حال معتقد باشند که حجّت خدا هست، در این زمان شب و روز در انتظار فرج باشند.

بحارالأنوار: ج. ۵۲، ص. ۱۴۵