سپاهان از ابتدا تا انتها …
تیمی که هیچ کس باورش نمی شد قهرمان شود
هرچند سپاهان اصفهان برای سومین بار پیاپی قهرمان لیگ برتر ایران شد اما در عین حال این قهرمانی با دو دوره قبلی بسیار فرق داشت و با ابزار و شیوه ای کاملاً متفاوت هم به دست آمد.
سرويس ورزشي فكار نيوز- سپاهان در دو فصل گذشته در حالي موفق به فتح جام مي شد كه از ديد اكثر فوتبالدوستان ايراني تيمي ميلياردي و كهكشاني به حساب مي آمد كه از طرف فدراسيون فوتبال حمايت شده و مورد عنايت ويژه داوران هم قرار دارد و به همين دليل قهرمان نشدنش به مراتب سخت تر از ايستادن بر سكوي اول است.
به گزارش افکار نیوز سپاهان اما امسال در شرایطی به قهرمانی رسید که منتقدانش دیگر بهانه ای برای کم اهمیت جلوه دادن آن ندارند زیرا با تیمی مواجه هستند که پیش از شروع فصل، تعداد زیادی از ستاره های خود را از دست داد و به واسطه سپری کردن موفقیت آمیز یک سال سخت، از هر جهت شایسته تقدیر به نظر می رسد.
برای توصیف شرایط سخت و ناامیدکننده ابتدای فصل، کافی است تا جمله معروف احمد جمشیدیان هافبک تیم سپاهان را به یاد آوریم که ناراحت و سرخورده از آن وضعیت آشفته معتقد بود که سال آینده سپاهان به جای جشن قهرمانی، جشن بقا خواهد گرفت.
به گزارش افکار نیوز پس از کش و قوسهای فراوان، باشگاه در نهایت موفق شد تا تعدادی از مهره های کلیدی خود را نگه دارد و در شروع فصل هم نتایج نسبتاً قابل قبولی بگیرد. حتی حذف از لیگ قهرمانان هم به دلیلی غیرفنی و روی یک اشتباه اداری رقم خورد وگرنه سپاهان قهرمان نهایی آسیا را در زمین مسابقه و در هر دو بازی رفت و برگشت شکست داده بود.
در چند ماه ابتدایی فصل، اوضاع به هیچ وجه رو به راه نبود؛ جدایی محمدرضا ساکت از سپاهان و به بن رسیدن لوکا بوناچیچ با این مجموعه، همه و همه از عواملی بودند که امید به موفقیت در این فصل را کمرنگ میکردند. فراموش نکنیم سپاهان امسال در حالی قهرمان شد که حتی تا پایان نیم فصل هم مدعی جدی قهرمانی به حساب نمی آمد و در هفته های ابتدایی دور برگشت هم ۹ امتیاز از استقلال عقب افتاده بود.
پس از باخت خانگی به صبا اما طلایی پوشان به یکباره اوج گرفته و طی هفت مسابقه پیاپی برنده شدند تا خیلی بی سروصدا به صدر جدول نزدیک و نزدیک تر شده، آن را فتح کرده و درنهایت از رقبا فاصله بگیرند. هرچند شکست پرحرف و حدیثبه تراکتورسازی در آخرین روزهای سال تا حدودی مدعیان را برای نزدیک شدن به صدرنشین امیدوار کرد اما سپاهان واقعاً تیمی نبود که به این راحتی پا پس بکشد و بدون نوسان تا آخرین هفته به کارش ادامه داد. در این میان نقش زلاتکو کرانچار و البته مدیریتی که زمینه حضور او در اصفهان را فراهم کرد بسیار پررنگ بود. کرانچار تیمی را تحویل گرفت که خودش نبسته بود و با گذشت ثلثی
از فصل با ایستادن بر پله پنجم جدول، مدعی درجه یک قهرمانی به حساب نمی آمد.
به گزارش افكار نيوز تيمي كه با كوچ دسته جمعي ستاره هايش به يكباره لقب كهكشاني را از دست داده بود و كسي روي قهرمانياش حساب نميكرد با طي روندي آهسته و پيوسته با شايستگي قهرمان شد. حكايت اين فصل سپاهان و استقلال (كهكشانيهاي سابق و فعلي) نشان داد كه صرف در اختيار داشتن ستاره هاي اسم و رسم دار لزوماً دليلي بر قهرماني نيست زيرا همانطور كه حسن جعفري در جشن قهرماني اذعان داشت، اين بازيكنان سپاهان نيستند كه آن را قهرمان ميكنند بلكه اين باشگاه سپاهان است كه هر سال قهرمان ميشود؛ قهرمانياي كه به زعم اميد ابراهيمي و خيليهاي ديگر با توجه به سختي هاي اين فصل به مراتب بيشتر
هم چسبيد