افشای ناگفتههای فوتسال توسط ملیپوشان
بازیکنان تیم ملی فوتسال معتقدند حضور جوراندیرو در کادر فنی تیم ملی تحمیلی بوده و بزرگترین ضربه را به صانعی زد.
به گزارش افکارنیوزبه نقل از فارس، در ادامه بررسی مشکلات و اتفاقات فوتسال در جامجهانی تایلند که با حضور محمد کشاورز، مصطفی نظری و محمد طاهری در خبرگزاری فارس صورت گرفت، به زوایای دیگری از ناکامی ملیپوشان و همچنین حواشی جام جهانی و حضور جوراندیرو در تیم ملی اشاره شد که در زیر میخوانید:
* جوراندیرو مربی تحمیلی بود
فارس: از حضور مربیان خارجی در کنار تیم راضی هستید؟ در مسابقات آسیایی جوراندیرو و هم اکنون هم خسوس.
کشاورز: جوراندیرو مربی گذشته بوده و فکر کنم خیلی جالب نباشد که در مورد آن صحبت کنیم. اما به نظر من او مربی تحمیلی به صانعی بود. جوراندیرو اصلا نتوانست به تیم ملی کمک کند. اما خسوس کاندلاس بهتر از او بود و نظر شخصی من این است که فوتسال را متوجه میشود اما زمان تغییر و تحول را نداشت. در ۲۰ روز نمیتوانیم هیچ توقعی از یک مربی داشته باشیم. فرصت کمی داشت. اگر در آن زمان یک مربی ایرانی با نظر صانعی به کادر فنی اضافه میشد میتوانست مثمرثمرتر باشد.
* بزرگترین ضربه را جوراندیرو به صانعی زد
فارس: آیا با لقب پرفسور فوتسال که به خسوس دادهاند، موافقید؟
کشاورز: پرفسور و این مسائل را که نه. اما به اندازه یک مربی، فوتسال را متوجه میشود. سالهاست که فوتسال بازی میکنیم و متوجه میشویم کدام مربی از فوتسال سر درمیآورد و کدام یک سر درنمیآورد. پرفسور یا دکتری را نمیدانم اما در همین حد میدانم که فوتسال را میفهمید. به نظرم حداقل ۵-۶ ماه وقت میخواست که تحولی در تیم ایجاد کند. منطق این را میگوید که با ۲۰ روز و یک ماه مربی نمیتواند کاری کند.
نظری: خسوس فوتسال را متوجه میشد اما در ۲۰ روز نمیتوان موضوعی را به بازیکنان یاد داد. خسوس واقعا مربیای بود که کارنامه خوبی داشت و زمانی که در رختکن صحبت میکرد متوجه میشدیم که از فوتسال آشنایی دارد. ورزش ایران نیاز به کار روحی روانی دارد. اگر در کنار علی صانعی یک ایرانی حضور داشت، نتایج بهتری رخ میداد همانطور که در زمان حضور حسین شمس، علی صانعی بچهها را تر و خشک میکرد و به آنها روحیه میداد. اما در این دوره تمام این وظایف بر عهده امیر فراشی افتاده بود که او هم مربی دروازهبانها بود و متاسفانه به همه این مسائل نمیرسید. یک دستیار ایرانی میتوانست
مثمر ثمرتر باشد. تمام مشکلات ما از لحاظ روحی و روانی بود. یک نفر میخواستیم که به بازیکنان کمک کند که متاسفانه نداشتیم. به نظرم در گذشته بزرگترین ضربه را جوراندیرو به علی صانعی زد. او کسی بود که در تیم ملی اختلاف انداخت. علی صانعی ۴-۵ سال در کنار تیم ملی کار کرده بود اما تنها کسی که بازیکنان را اذیت کرد، جوراندیرو بود. به نظر من هم او تحمیلی بود. صانعی هم او را نمیخواست. جوراندیرو دخالت میکرد.
* جوراندیرو تلاش کرد تا تیم نتیجه نگیرد
فارس: منظورتان تحمیل از سوی کیست؟
نظری: مشخص است که چه کسی را میگوییم. هر کسی که در فوتسال مسئولیت دارد. به هر حال آنچه الان مهم است، جوراندیرو به تیم ملی ضربه زد. او ذهن علی صانعی را مسموم کرد. شناختی که علی نسبت به بازیکنان داشت را از بین برده بود. جوراندیرو یک آدم کاملا منفی در تیم ملی بود. به نظرم هم اکنون علی صانعی نسبت به رقابتهای آسیایی باتجربهتر شده است. بیشتر حرف دل بازیکنان را گوش میکرد و با آنها راه میآمد. صانعی در تیم ملی زحمت زیادی کشید. قبل از جام جهانی اختلاف نظر کوچکی بین من و او به وجود آمد. البته اختلاف نظر که نبود او مرا دعوت نکرده بود و من هم صحبتی نکردم. اما در رقابتهای
آسیایی جوراندیرو تلاش کرد تیم نتیجه نگیرد و پس از این هم خیلی خوشحال شد.
*دلیل پافشاری برای حضور جوراندیرو را نمی دانم
طاهری: حضور خسوس در تیم ملی بسیار کم بود و نمیشود توقع زیادی داشت. اگر قصد داشتند مربی خارجی بزرگ بیاورند باید زودتر او را میآوردند. حداقل قبل از بازیهای آسیایی. در آن برهه از زمان یک مربی خوب و باتجربه داخلی بهتر کمک میکرد. جوراندیرو هم کارنامهاش مشخص است. از سالی که به ایران آمده نتیجه نگرفته است. استارتش از مسابقات آسیایی ۲۰۰۵ ویتنام خورد که با شانس قهرمان شدیم. اگر ژاپن تایلند را نمی برد در همان مرحله گروهی حذف شده بودیم. در ۲۰۰۶ تیم را سوم کرد و در رقابتهای اخیر هم ضربه بزرگی به فوتسال ما زد. نمی دانم دلیلش چیست که اینقدر پافشاری دارند که حتما در تیم
ملی حضور داشته باشد. جوراندیرو مربیای است که فقط تاکتیکی کار میکند اما بازیکنان ایرانی بیشتر از لحاظ روحی و روانی تاثیر پذیر هستند و او از این لحاظ هیچ کاری برای بازیکنان نمیکند. جوارندیرو در بازیهای آسیایی از لحاظ روحی و روانی بازیکنان را خراب میکرد. از لحاظ تاکتیکی چیزهایی بلد است اما به بازیکنان ایرانی هیچ کمکی نمیکند.
* بزرگترین مشکل صانعی این بود که تنها بود
فارس: محمد کشاورز مربیگری علی صانعی را چگونه میبیند؟
کشاورز: او از رقابتهای آسیایی بسیار بهتر بود. همانطور که مصطفی گفت صانعی تغییر زیادی کرده بود. باید خوبیها را هم گفت. به نظرم آقای صانعی زحمت زیادی کشید. انصاف باید داشته باشیم. بزرگترین مشکل صانعی این بود که تنها بود. اگر کسی کنار صانعی بود که خودش قبول داشت، خیلی کار بهتر میشد. صحبتهایمان را میکردیم و خیلی با او راحت بودیم. او هم به حرفهای ما گوش میداد و تمام تلاش خود را می کرد تا آن را برطرف کند. ما با علی صانعی هیچ مشکلی نداشتیم.
فارس: برخی کارشناسان معتقدند سرمربیگری صانعی در تیم ملی زودهنگام بوده است؟
کشاورز: این را باید خود آقای صانعی جواب بدهد من نمیتوانم جواب بدهم.
* نظری: مگر من مسئول کلمن بودم؟!
فارس: حاشیههایی در جام جهانی رخ داد و اخباری مبنی بر درگیری مصطفی نظری و علی صمیمی منتشر شد. چه اتفاقی افتاد؟
نظری: نمیدانم این مسائل از کجا درآمده است که گفتهاند از کجا آب بخوری و نمیگذارم آب بخوری. مگر من مسئول کلمن بودم که نگذارم بازیکنی آب بخورد؟ یک موضوعی بود که بسیار کوچک بود. اصلا جر و بحثلفظی نبود. آخر تمرین هم صمیمی آمد و عذرخواهی کرد. مشکلی نبود نمیدانم این حرفها از کجا درز پیدا میکند. فکر میکنم فقط یک روزنامه این مسائل را مینویسد. دوست خوبمان در این روزنامه معلوم الحال است و اگر یک مقدار باهوش باشیم، متوجه میشویم که در این ۷-۸ سال اخیر او هر روز یک چیز مینویسد. یک روز مینویسد مصطفی نظری داغون بود یا فوتسال روز بدی داشت و مصطفی نظری بدتر بود یا در
تیم باشگاهی مینویسد دبیری بسیار خوب بازی کرد اما نظری خوب نبود در حالی که ما دو بر صفر بردهایم. نمیگویم چیزی نبوده. اتفاق کوچکی رخ داد و من به عنوان بازیکن قدیمی تیم ملی انتظاراتی داشتم. فراشی، صمیمی را آورد و او هم متوجه شد اشتباه کرده. به هیچ عنوان بحثی نبود. اگر در جام جهانی حاشیه وجود داشت چیزهای دیگری بود. ما حاشیه نداشتیم. خود صانعی هم در مصاحبهاش گفته بود نظری اردوی آرامی داشت. متاسفانه من آدمی هستم که در این مدت حاشیهایم زیاد بوده اما واقعا در این اردو هیچ کاری نداشتم و حاشیهای به وجود نیاوردم. دوستمان علاقه دارد موضوعاتی را به وجود بیاورد و
معروف شود وگرنه این صحت ندارد.
* رفتار و گفتارشان در شان بازیکنان نبود
فارس: حاشیههایی که عنوان کردی چه مسائلی بود؟
نظری: تیم بدون حاشیه نمیشود. ما از لحاظ روحی افت کردیم. چیزی در رسانهها منعکس شد که بازیکنان دلارهای خود را پس دادند. من تائید میکنم که چنین اتفاقی افتاد. تمام بازیکنان دلارهای خود را پس دادیم و اعلام کردیم که برای پول به جام جهانی نرفتیم. مطمئن باشید اگر ما جزو ۴ تیم میرفتیم هم اکنون با دلی پرتر میآمدیم. اکنون نمیتوانیم حرف بزنیم چون باختهایم. دلارها را پس دادیم چون آن پول در شان و شخصیت بازیکنان نبود. بزرگترین حاشیهای که به تیم ملی ضربه زد رفتار و گفتاری بود که در شان و شخصیت بازیکنان نبود. بحثدلار و مسائل در گذشته هم بوده است. اما در این دوره رفتار
شایستهای با بازیکنان صورت نمیگرفت. حداقل کسانی که در فوتسال فعالیت کردند میدانند چه اتفاقاتی رخ داده است. ما همواره با سیلی صورت خودمان را سرخ میکنیم. یکی از مسئولان که همراهمان بود و با من آشنا بود پیش من آمد و گفت من فکر میکردم شما در ناز و نعمت حضور دارید و ماساژور، تدارکاتچی و افراد مختلفی دارید اما زمانی که دیدم با چه وضعی در تایلند حاضر شده اید از ورزش کلا ناامید شدم.
* صعود می کردیم حرف های بیشتری برای گفتن داشتیم
فارس: این رفتار و گفتار که میگویید از سوی چه کسی بوده؟
نظری: چه کسی میخواهد باشد. نمیخواهم این موضوع را باز کنم. اگر ما در جزو ۴ تیم قرار میگرفتیم خیلی حرفهای بیشتری داشتیم که بزنیم. هم اکنون بخواهیم حرفی بزنیم میگویند بهانه جویی میکنند. آنجا شرایط خوبی نداشتیم. بازیکن تیم ملی فوتسال گدا نیست که صد دلار جلویش میاندازند. برنامهمان این بود که جزو ۴ تیم برویم و بعد صحبت خودمان را بکنیم. اما با شکست برنامههایمان به هم ریخت.
* تا چه زمانی سکوت کنیم
فارس: این اتفاقات از چه زمانی در تیم ملی بود؟
طاهری: همیشه چنین مسائلی وجود داشت. متاسفانه یا خوشبختانه بازیکنان فوتسال محجوب هستند. شاید به شخصیتشان هم توهین شده باشد اما حرفی نمیزنند. اما تا چه زمانی باید با این شرایط ادامه دهیم؟ بازیکنان خواسته زیادی ندارند فقط میگویند شانشان حفظ شود. ما برای پول نرفته بودیم و میخواستیم افتخار کسب کنیم اما دادن صد دلار شأن بازیکن را زیر سؤال میبرد. گدا نیستیم بخواهیم این پولها را بگیریم. حاضر بودیم مجانی برای مردم و پیراهن تیم ملی بازی کنیم اما نباید با شخصیت بازیکن، بازی شود. باید تصمیم جدی گرفت که این فوتسال از این وضعیت خارج شود.
* شخصی غذا برای خوردن نداشت!
فارس: در تایلند با چه مشکلاتی روبرو بودید؟
نظری: مشکلات ما در آنجا زیاد بود. جای گفتن ندارد اما شخصی با ما به سفر آمده بود که غذا برای خوردن نداشت یعنی او را در لیست قرار نداده بودند. این موضوع فاجعه است. او مرا قسم داده اسمش را نبرم. او برای تیم ملی زحمت میکشید اما غذای رستوران را به او نمیدادند چون تیم ملی پولش را حساب نکرده بود. بعد اسپانیا که در کنار ما قرار داشت ۳۰ همراه داشت و بهترین امکانات در اختیارش بود. ما قبل از بازی با اسپانیا رفتیم تا یک تمرین گروهی داشته باشیم. دیدیم که آنها ۱۰ دکتر داشتند. یکی از بازیکنان آنها مصدوم شده بود. ۳-۴ فیزیوتراپ مشغول کار بودند تا او را به بازی برگردانند. آن وقت مصطفی
طیبی بینیاش میشکند مسئولان ما دنبال آن هستند کجا ببرند هزینه آن کمتر شود. این مسائل فاجعه است. حرف ما این است که آقایان خود را برای فوتسال خرج نمیکنند. در گذشته این چنین نبود. اولین باری که در دروازه تیم ملی ایران ایستادم سال ۲۰۰۵ بود. تیم ملی در آن زمان در ناز و نعمت بود و با بهترین شرایط قهرمان شدیم. تیم ملی، تایلند را در بهترین شرایط برد. برای اولین بار بود که در تیم ملی حاضر شده و جای رضا ناصری را پر کرده بودم. شرایط سختی داشتم اما آنقدر امکاناتمان خوب بود که هیچ یک از بازیکنان سختی تحمل نکردند اما حالا شرایط آن زمان را با اکنون مقایسه کنید. هر چه جلوتر
میرویم شرایط بدتر میشود.
* وقتی حرف می زنیم می گویند سنش بالاست و باید برود
فارس: در زمان سرمربیگری حسین شمس نیز چنین مسائلی وجود داشت؟
نظری: آن زمان به هر حال شخصی بود که خود را خرج فوتسال میکرد. حسین شمس یکی از بهترین مربیان فوتسال ایران، آسیا و جهان است. وقتی شخصی بهترین مربی جهان میشود حتما چیزی داشته است. قصد ندارم که تعریف کنم تا برخی اشخاص ناراحت شوند یا بدشان بیاید. اما بهترین مربی جهان بود. حسین شمس خود را برای بازیکنان خرج میکرد. اصلا چرا از تیم ملی رفت؟ چون پاداش بازیکنان را میخواست. هنوز پاداش سال ۲۰۱۰ ازبکستان را به ما ندادهاند، در حالی که این پاداش مصوب برای همه رشتهها بود. مگر ما قهرمان نشدیم؟ همین کارها را میکنند که در سال ۲۰۱۲ تیم این نتایج را میگیرد. چه کسی باید دنبال
این مسائل برود. چقدر بگوییم. صحبت میکنیم میگویند این افراد تمام شدهاند و باید بروند. چرا باید بروند؟ تا بازیکنی حرف میزند میگویند ۲۹ سالش است و باید برود.
* گواتمالا در مالزی اردو می زند ما در برج میلاد!
نظری: در ایران بازیکن ۳۰ ساله را تمام شده تلقی میکنند در حالی که در تیمهای برتر جهان تازه بازیکن به دوران اوج خود رسیده است. خفقان در فوتسال وجود دارد. هم اکنون بازیکنان ویترین هستند اما مردم نمیدانند چه رفتاری با آنها میشود. ما را ممنوع المصاحبه کردند تا حاشیه از تیم ملی دور شود. اما اگر این گونه نبود مصاحبه میکردیم، میگفتیم کسی در تیم ملی را باز کند و ببیند ما اصلا لباس برای تمرین داریم؟ آیا بازیکنان روحیه دارند؟ گواتمالا و اسپانیا در مالزی و تایلند اردو میزنند ما هم به برج میلاد رفتیم.
* خجالت می کشیم درباره برخی مسائل صحبت کنیم
فارس: چرا بازیکنان با صراحت صحبت نمیکنند و نمیگویند چه کسی اجازه پیشرفت به فوتسال نمیدهد؟
طاهری: ما به مردم حق میدهیم که از دست ما دلگیر باشند و عذرخواهی هم میکنیم اما خیلی از مسائل را مردم نمیدانند. آنها به اندازه کافی آگاه هستند و از ورزش می دانند و متوجه میشوند که مشکل از کجاست.
کشاورز: زمانی که میگوییم به بازیکن صد دلار میدهند مسئول پول دادن چه کسی است؟ وقتی میگوییم غذای تایلند مناسب نیست مسئول آن چه کسی است؟ مسئول آن بازیکن و مربی نیستند. کسی که مسئولیت دارد باید چنین کاری بکند. در فوتسال حجب و حیا زیاد است و به همین دلیل صحبتی نمیشود. اگر هم اکنون کمتر به این مسائل میپردازیم به خاطر این است که تیم ملی نتیجه نگرفته است. زمانی که خواننده این مسائل را میخواند و میبیند تیم ملی باخته، با خود میگوید آنها دنبال توجیه هستند. در جام جهانی یکسری مسائل است که رویم نمیشود بگویم و زمانی که خواننده بخواند بازیکن تیم ملی در غذایش مانده
است، چه فکری میکند. خجالت میکشیم این مسائل را بگوییم. مسئولینی که آنجا بودند از دادن غذای ایرانی به بازیکنان عاجز بودند. همه می داننند که غذاهای تایلند و کلا شرق آسیا برای ما ایرانیها مناسب نیست. خجالت میکشیم در خیابان راه برویم. روی مان فشار زیادی است، اما خوب است که مردم یک سری چیزها را بدانند.
* صحبت می شود اما کسی رسیدگی نمی کند
فارس: وحید شمسایی و جواد اصغری مقدم صحبتهایی را در خصوص جابجایی تیم ملی با اتوبوس در مسابقات آسیایی مطرح کردند؛ نظرتان دراین باره چیست؟
طاهری: تازه در اتوبوس سرپا هم بودیم(با خنده) برخی بازیکنان صحبتهایی را مطرح کردند، اما آیا کسی بود که به آن رسیدگی کند؟ صحبت کردن چه فایدهای داشت. قبل از جام جهانی کسی سراغ ما را گرفت؟ این کار بازیکن است که برود دنبال مسئولان و بگوید شما به بازیکنان روحیه دهید؟ الان من یک مصاحبه از جواد نکونام خواندم که از شرایط ناراضی است. این همه از آنها حمایت شد البته حق شان است. باید به آنها برسند. اما با این همه، میگویند حمایتها کمرنگ شده پس ما باید چه بگوییم؟ چه کاری برای تیم ملی انجام دادهاند؟ وقتی بازیکنی فکرش مشغول باشد چه کاری میتواند بکند. امیدوارم همان
صحبتهایی که مطرح شد، رسیدگی کنند. بازیکن جوانی که تازه وارد فوتسال شده با چه امیدی میخواهد ادامه دهد. متاسفانه همیشه برای ما نوشدارو پس از مرگ سهراب رسیده!
* نظری: می توانم ۲ جام جهانی دیگر هم گلری کنم
فارس: مصطفی نظری و محمد کشاورز ۳۰ ساله شدند. فکر می کنید تا چه زمانی می توانید به فوتسال خود ادامه دهید؟
نظری: بودن یا نبودن مهم نیست. تیم ملی اگر نتیجه بگیرد مهم است. اگر نبودیم و نتیجه می گرفت خوشحال می شدیم. هدف داشتیم که فوتسال از این وضعیت نجات یابد. شرایطم خوب است. به نظرم چون دروازه بان هستم می توانم ۲ جام جهانی دیگر هم بازی کنم. این جام جهانی هم قرار نبود بازی کنم و حرفی نزدم، چون دوست داشتم تیم ملی نتیجه بگیرد. به هر حال تا هر زمانی که در تیم ملی باشم کمک می کنم.
کشاورز: تا زمانی که بتوانم به تیم ملی خدمت کنم بازی می کنم. هر زمانی که فکر کنم از لحاظ فکری و بدنی نمی توام خدمت کنم باور کنید یک ثانیه هم نمی مانم.
طاهری: صحبت از مصطفی و محمد شد و من هم در رده بعدی هستم. باید بگویم فقط در ایران این مسائل مطرح می شود. طرفدار سرسخت ایتالیا هستم و زمانی که این تیم قهرمان شد بازیکنانش همچون کاناوارو ۳۲،۳۳ سالش بود. برزیل و اسپانیا هم همین طور است. فقط در ایران است که می گوییم بازیکن ۳۰ سالش که شد، تمام شده و باید برود. در حالی که مصطفی نظری و محمد کشاورز آن قدر خوب و سالم زندگی کردهاند که می توانند تا ۴۰ سالگی بازی کنند. محمدرضا حیدریان مگر نبود. چون سالم زندگی کرد هنوز هم بازی می کند. اگر بازیکنی که می تواند مفید باشد خداحافظی کند به تیم ملی کشورش ظلم کرده است.