تبلیغات
کد خبر: ۱۹۲۰۵۲

توهم توطئه!

حکایت این روزهای مربیان میلیاردی

این حکایت در بسیاری از مسائل تیم های ما وجود دارد و جالب اینجا است که این ویروس به کی روش و کادر فنی او هم منتقل شده است او در قبل از بازی با لبنان جنگ روانی راه انداخت که قطر و لبنان با هم تبانی می کنند می پرسیم چرا او باید از این تبانی می ترسید؟

حکایت این روزهای مربیان میلیاردی
افکار گروه ورزشی:

روزی که در لبنان به تیم ملی آن کشور یک پیروزی دردانه هدیه دادیم همه جا بهانه بود. کارلوس کی روش تیم ملی لبنان را به ضد فوتبال متهم می کرد و در پی آن اتهام های دیگری را هم اضافه می نمود و حتی کار به جائی رسید که درگیری لفظی بسیار شدیدی با یکی از خبرنگاران پیدا کرد. این تغیر رفتار کی روش آن روز برای همه ما بسیار بحثبر انگیز بود؛ مرد مغرور نیمکت تیم ملی ما عصبانی بود. شاید به او باید حق بدهیم که از بسیاری از امکانات فوتبال ما ناراضی باشد اما او با جمع بندی همه این عوامل به ایران آمد جائی که او می تواند مدعی شود که روی نیمکت تیم ملی نمی نشیند مگر پول او را تهیه کنند و چنین اتفاقی می افتد و در اقدامی بسیار ضرب اجل گونه در صرافی های تهران به دنبال پول او می روند.

اما از سوی دیگر کی روش می تواند خیلی راحت با رفتارهای غیر حرفه ای باعثشود که محروم شود و بازی ازبکستان را از دست بدهیم و حالا قطر را پیش رو داریم کی روش پس از بازی با لبنان در چهارشنبه گذشته آرام بود و دیگر از لبنان غولی نساخت!!

او مغرور بود و باید هم این گونه می بود اما همه می دانند که لبنان غولی نبود که کی روش و تیمش به آنها باختند سه امتیاز بازی با لبنان اگر امروز در حساب تیم ملی ما بود شاید جام جهانی این گونه از ما دور نبود اما بازی در لبنان باختیم و عامل این باخت را همه چیز دانستیم جز سو مدیریتی که کی روش و تیم تحت رهبری اش داشته اند اما تفاوت آن بازی با این بازی در چه بود؟

در نگاه اول می توان اشاره به حضور سه مهره طلائی این بازی نمود اشکان دژاگه و قوچان نژاد و مجتبی جباری مردانی بودند که در این بازی ما را به دروازه پیروزی رساندند اما مگر برای کسب حداقل تساوی در خاک لبنان باید از همه نیروهای خود بهره می گرفتیم؟ چرا در هنگام شکست عوامل پنهائی حضور دارند اما در کسب نتیجه پیروزی گفته نمی شود که سابقه تاریخی فوتبال ما نشان می داد که لبنان نباید حریف بزرگی باشد؟ کی روش با چه عواملی درگیراست؟ بهانه گیری های او چه زمانی به پایان می رسد؟

در همین مورد سخن می گفتیم که به مصاحبه اخیر امیر قلعه نوعی و علی دائی در کنفرانس خبری پس از بازی راه آهن و استقلال رسیدیم. امیر قلعه نوعی می گوید آقایان از بیرون می خواهند به استقلال صدمه بزنند؟ امیر قلعه نوعی سالها است از عوامل خارجی سخن می گوید از او می پرسیم این آقایان چه کسانی هستند؟ فدراسیون؟ رقبای استقلال یعنی سران تراکتور سازی و سپاهان و فولاد؟ گروه مظلومی؟ این آقایان به چه دلیل باید این کار را بکنند؟

این آقایان همه آنهائی نبودند که امیر قلعه نوعی در روزهائی که در سپاهان و تراکتور سازی هم که بود از آنها سخن می گفت؟ وقتی استقلال می تواند این همه برد پیاپی بدست آورد این جنگ پنهائی قلعه نوعی با عواملی که کسی از آنها خبری ندارد چه فایده ای دارد؟ امیر قلعه نوعی ذهن خودش و طرفداران استقلال را مشوش می کند.

همین مسئله در مورد علی دائی نیز صدق می کند او می گوید داور بی دلیل غلامپور را اخراج کرد و کارت های ما را سریع می داد و کارتهای استقلالی را با مکثارائه می کرد می پرسیم که تمامی برتری استقلال بر راه آهن به همان چند تا کارت ربط داشت؟ او چگونه می تواند از بازی تیمش راضی باشد؟ علی دائی هم مرتبا با عوامل خارجی درگیر است و هیچگاه نمی گوید او با چه کسانی در ستیز است؟

اين حكايت در بسياري از مسائل تيم هاي ما وجود دارد و جالب اينجا است كه اين ويروس به كي روش و كادر فني او هم منتقل شده است او در قبل از بازي با لبنان جنگ رواني راه انداخت كه قطر و لبنان با هم تباني مي كنند مي پرسيم چرا او بايد از اين تباني مي ترسيد؟ سالها است كه كشورهاي عربي با هم تباني مي كنند اما اگر ما قوي بوديم و آن گونه به لبنان نمي باختيم و در تهران با قطر مساوي نمي كرديم به ازبكستان مي توانست حداقل گل تساوي را بزنيم باز هم اشباح توهم بر انگيز براي كي روش مي رقصيدند؟امروز لبنان را برديم و گوئي اشباح رفته اند اما در خرداد ماه آينده و در دوحه باز نخواهند آمد؟

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات