افکار -

دکتر نادر شکری تصریح کرد: بحثاسپانسرینگ و اقتصاد ورزش به بحثورزش حرفه‌ای بر می‌گردد و در سه حوزه ورزش قهرمانی، همگانی و پرورش از توجه خاصی برخوردار نیست. در حقیقت اگر بخواهیم نگاه اقتصادی و درآمدزایی به ورزش از دو بعد حقیقی(بازیکنان) و حقوقی(باشگاه‌ها) داشته باشیم این نگاه را از بعد ورزش حرفه‌ای باید دنبال کنیم و سایر حوزه‌ها در این زمینه تاثیر بسزایی ندارند.

وی افزود: یکی از مباحثجدیدی که طی دو دهه اخیر در زمینه ورزش حرفه‌ای مطرح می‌شود مالکیت معنوی است که ورزشکاران حرفه‌ای در رشته‌هایی همچون فوتبال، والیبال، بسکتبال و … با مسائلی چون حق تصویر یا استفاده از تبلیغات مواجه هستند که برای این منظور قراردادهای هنگفتی را با صدا و سیما، بخش‌های خصوصی و شرکت‌های تجاری منعقد می‌کنند، حال سوالی که مطرح می‌شود این است یک ورزشکار چه حقی از نظر مالکیت معنوی بر تصویر خود و باشگاه از برند خود برخوردار است به عنوان مثال باشگاه‌هایی همچون استقلال و پرسپولیس برندی دارند که از برند آنها به راحتی در لباس‌های مختلف ورزشی در فروشگاه‌ها استفاده می‌کنند بدون این که قوانین و مقررات خاصی برای این منظور وجود داشته باشد.

رییس حقوقی ورزش ایران، خاطر نشان کرد: نبود قوانین و مقررات و ضمانت اجرایی در رابطه با کپی رایت و حق پخش تلویزیونی باشگاه‌ها را از لحاظ درآمدزایی دچار مشکلات زیادی کرده و سبب افت روند تبلیغات و اسپانسرینگ در باشگاه‌ها شده است. به عنوان مثال دیوید بکام فوتبالیست مشهور منچستر یونایتد جهت انجام تبلیغ ژیلت سه سال با این شرکت قرارداد داشت، اما به محض این که با شرکت اختلاف پیدا کرد، از دادگاه درخواست کنترل استفاده از تصویر و برند باشگاه به نفع خود کرد و این چیزی است که در کشور ما وجود ندارد و به راحتی در برنامه‌های تلویزیونی و حتی روی کالاها از تصویر بازیکن و برند باشگاه استفاده می‌شود.

شکری اضافه کرد: طبق اصل «۴۴» قانون اساسی در بخش خصوصی سازی دولت وزارت ورزش و جوانان را مکلف به خصوصی کردن باشگاه‌ها کرده است، با وجود این الزام قانونی برای خصوصی کردن باشگاه‌ها، هیچ قانون حمایتی برای بخش ورزش حرفه‌ای یا خصوصی مشاهده نمی‌شود و نظارتی بر حق پخش تلویزیون، کپی رایت و قوانین مربوط به استفاده از تصویر و برند آرم باشگاه‌ها وجود ندارد.

وی خاطر نشان کرد: اگر تلویزیون یا شرکت‌های خصوصی بخواهند مسابقات یک باشگاه مطرح را پوشش دهند یا تصویر افراد و برند آرم باشگاه‌ها در لباس تولیدات ورزش توسط بخش خصوص تهیه شود، حقوق باشگاه یا بازیکن طبق قرارداد باید پرداخت شود. در این صورت است که بحثورزش حرفه‌ای رونق پیدا می‌کند و بالطبع آن درآمد حامل از تبلیغات به نفع باشگاه‌ها خواهد بود تا از انحصار بودجه دولتی خارج شوند.

شکری تصریح کرد: وزارت ورزش و جوانان که متولی امر سیاستگذاری ورزش کشور است، باید با ارائه لایحه‌ای به مجلس قوانین حمایتی را و پیشنهاد دهد و مجلس با تصویب آن موضوع ورزش حرفه‌ای را مطرح کند. در سال ۸۳ که نظام جامع ورزش به تصویب رسید در این نظام از ورزش حرفه‌ای به عنوان منبع درآمدزایی یاد شده بود و فدراسیون‌ها که بحثاصلی ورزش قهرمانی هستند بر اساس این نظام نباید در ورزش حرفه‌ای ورود پیدا کند، در صورتی که نه تنها این قانون به مرحله اجرا نرسید، بلکه دیده می‌شود فدراسیون‌ها برای ایجاد درآمدزایی به سمت ورزش حرفه‌ای روی می‌آورند.

رییس انجمن حقوقی ورزش ایران اظهار کرد: وقتی باشگاه استقلال و پرسپولیس در لیگ مسابقه برگزار می‌کنند، چرا صداوسیما با فدراسیون فوتبال پای میز مذاکره می‌نشیند؟

وی گفت: اولین بحثدر نظام بخشی ورزش حرفه‌ای وجود قوانین حمایتی در بحثورزش حرفه‌ای است که این بخش به عهده وزارت ورزش و جوانان و مجلس است، همچنین سازمان دادن به ورزش حرفه‌ای که این نیز بر عهده اتحادیه باشگاه‌هاست که باید شخصیت حقوقی پیدا کنند. از سوی دیگر برنامه‌ریزی و سیاستگذاری مناسب برای حمایت بخش خصوصی از ورزش است، یعنی قوانین تصویب شود که باشگاه‌ها و اتحادیه فوتبال را به سمت ایجاد درآمدهای پایدار هدایت کند و فدراسیون‌ها را فقط ملزم به برگزاری مسابقات داخلی، بین‌المللی، المپیک و … کند تا روند خصوصی سازی به درستی و در جهت حمایت از باشگاه‌ها سازماندهی شود.