پرچمدار پارالمپیک با دلخوری از محقق نشدن وعدهها: مرا دنبال نخودسیاه فرستادند!
پرچمدار کاروان ایران در بازیهای پارالمپیک لندن از وعدههای محقق نشده مسوولان استان و مدیرکل ورزش خوزستان انتقاد کرد.
به گزارش افکارنیوز،عبدالرضا جوکار در این رابطه اظهار کرد: بعد از بازیهای پارالمپیک لندن در استانداری خوزستان با حضور رییس فدراسیون و گرشاسبی مدیرکل ورزش استان از من و حردانی تقدیر شد و قرار شد یک دستگاه پژو پارس از طرف استاندار و یک قطعه زمین از طرف مدیرکل به ما اهدا شود. دو سه روز بعد در دزفول مراسم دیگری برگزار شد که گرشاسبی آمد و وعدههای قبلی را تکرار کرد و به جای یک قطعه زمین اعلام کرد که به ما یک واحد مسکونی اهدا خواهد شد.
وی ادامه داد: متاسفانه با اینکه ۶ ماه از وعدههای مسئولان استان و اداره کل گذشته و علیرغم پیگیریهای بسیار زیاد به ما اعلام کردند که مسئولیت واگذاری خودرو به شهرداری دزفول واگذار شده است. ظاهرا توافقاتی صورت گرفته اما با این همه من هیچ نتیجهای نگرفتم. ۲۳ آذر سال گذشته نیز استاندار بازدیدی از اماکن ورزشی داشت. من با ایشان صحبت کردم و گفتم که شهرداری به من اعلام کرده که هیچ تعهدی نسبت به اهدای خودرو یا پرداخت پول آن به من ندارد که آنجا استاندار دستور دارد طی یک هفته یا پول ماشین به من داده شود و یا یک دستگاه خودرو. صادقی معاون برنامه و بودجه استانداری خوزستان هم
به من گفته که پول خودرو به شهرداری دزفول پرداخت شده، یک نامه هم به من دادند که بروم و آن را بگیرم اما وقتی به شهرداری مراجعه کردم گفتند که هیچ پولی از سوی استانداری به آنها داده نشده و نمیتوانند چیزی به من بدهند.
دارنده مدال نقره پرتاب نیزه بازیهای پارالمپیک لندن با بیان اینکه ۹ ماه است که استانداری و شهرداری دزفول مسئولیت پرداخت پاداش را به همدیگر واگذار میکنند، خاطرنشان کرد: من از این همه پیگیری نتیجهای نگرفتم و مسوولان من را دنبال نخودسیاه فرستاده بودند. گویا استانداری و شهرداری نمیخواهند که پاداش من را بدهند، به همین دلیل مسئولیت را به گردن هم میاندازند. قطعه زمینی هم که تبدیل به واحد مسکونی شده بود از سوی مدیرکل تبدیل به پاداش ۲۰ میلیونی شد! اخیرا این پول به حساب من واریز شده، نصیرشلال با مدال نقره المپیک و حردانی با مدالهایی که در پارالمپیک گرفت هر دو
اقدام کردند و واحد مسکونیشان را گرفتند و همین روزهاست که آن را تحویل بگیرند اما اینکه چرا به من این پاداش تعلق نگرفت را نمیدانم. به من گفتهاند که قبلا از سهمیه زمین دولتی استفاده کردهام. من جانباز هستم و قبلا سهمیه جانبازی داشتم این چه ارتباطی به مدالم در پارالمپیک دارد.
پرچمدار ایران در بازیهای پارالمپیک لندن به ایسنا گفت: آیا ۲۰ میلیون تومان پول یک اتاق در یک روستا میشود؟ اگر مسئولان قول دادند چرا عمل نکردند؟ وزارت ورزش و جوانان و دولت پاداش ورزشکاران سالم و معلول را یکسان کرد. مسئولان استان هم باید مدال نقره من را با نقره نصیرشلال یکسان بدانند و به قولهایشان عمل کنند. البته با این برخوردی که با من کردند حتی اگر واحد مسکونی هم بدهند دیگر ارزشی ندارد. باید به من احترام میگذاشتند. جز تبعیض و ناعدالتی به من جانباز کاری نکردند. پای حرف که وسط میآید میگویند که همه چیزشان را از ما جانبازان دارند. من پرچمدار ایران در المپیک
بودم، باید این گونه با من رفتار کنند؟ انتظار داشتم بالاترین مقام مسئول ورزشی و استانی خوزستان عدالت را رعایت کنند.
جوکار با بیان اینکه ۲۰ سال در تیم ملی عضویت دارم اما هیچ کسی برای ما کاری نکرد، تصریح کرد: پای عمل که رسید کاری نکردند. این پاداشها مبارک دوستانم باشد اما چرا با من این کار را کردند. هرچقدر پیگیری کردم نتیجهای نداشته است. من از خیر این پاداش گذشتم. تا امروز گرشاسبی میگفت که موضوع را رسانهای نکن اما وقتی میبینم که آش نخوردم و دهنم سوخته چرا نباید حرف بزنم؟ در مراسم تقدیر گرشاسبی به من گفت که هر کس را میخواهی دعوت کن تا مراسم شلوغ باشد. آنجا هم وعدههایی دادند. حالا همه به من میگویند که وضع مالیام خوب شده و دیگر صاحب زمین و ماشین شدهام، در صورتی که هیچ
چیزی به من اهدا نکردهاند. من از اداره کل بازرسی وزارت ورزش و ریاست جمهوری درخواست دارم که برای تحقق این وعدهها به موضوع رسیدگی کنند. بارها شده که مسئولان قول دادهاند و به آن عمل نکردهاند اما این برایم سوال است که چرا میان سه نفر فقط وعده وعیدهایی که به من دادهاند عملی نشده است؟!
وی درمورد وضعیتش پس از مسابقات پارالمپیک گفت: متاسفانه همان مشکلاتی که پیش از مسابقات داشتم، هنوز هم وجود دارد. مهمترین مشکل من نداشتن زمین تمرین است؛ زیرا زمین ورزشگاه تختی دزفول به طور مداوم در اختیار تیمهای فوتبال است و ساعت مشخصی برای تمرین من اختصاص داده نشده است. هر مسوولی که سکاندار اداره ورزش و جوانان دزفول شده است، حتی تایم مشخصی برای تمرین من در نظر نمیگیرد و باید شانس بیاورم و مسابقه فوتبالی انجام نشود تا بتوانم از زمین استفاده کنم. من به سکوی پرتاب مسوولان تبدیل شدهام و فقط زمانی که قرار است گزارش عملکرد ارایه دهند، ورزشکار آنها محسوب میشوم.