تبلیغات
کد خبر: ۲۲۷۶۸۷

تورنمنت‌هایی که در شان کشتی ایران نیست

رقابتهای جام یادگار امام در حالی طی نخستین روزهای خردادماه در تهران برگزار شد که به هیچ عنوان در حد و اندازه‌های یک تورنمت بین‌المللی نبود و ثابت کرد ایران به رغم حضور در جمع سه قدرت برتر کشتی دنیا، هیچ جایگاهی در میزبانی این قبیل میادین ندارد!

تورنمنت‌هایی که در شان کشتی ایران نیست

به گزارش افکارنیوز، هنوز تلخی برگزاری تورنمنت بی کیفیت و دور از حساسیت جام تختی از کام اهالی کشتی و گوش شکسته های پیشکسوت نرفته بود که نوبت به رقابتهای به ظاهر بین المللی جام یادگار امام رسید و بار دیگر طعم تلخ عدم استقبال خارجی ها از مسابقات داخلی ما تازه شود.

رقابتهای به ظاهر بین المللی جام یادگار امام امسال در حالی به میزبانی اهالی کشتی پایتخت برگزار شد که به هیچ عنوان حال و هوای یک تورنمنت باکیفیت و در شان ایران را نداشت و تنها به لطف حضور نمایندگان گمنام کشورهای ترکیه، گرجستان و آذربایجان، عنوان بین المللی به خود گرفت. هر چند تعداد کشتی گیران خارجی و بی نام و نشان این جام نیز به عدد ۲۰ نمی رسید! بدین ترتیب جام یادگار امام نیز همچون جام تختی به میدانی برای تاخت و تاز کشتی گیران درجه دو و سه کشورمان تبدیل شد تا این مدعیان گمنام هر آنچه دارند برای کادر فنی رو کنند و خودی نشان دهند.

روند رو به سقوط و زوال تورنمنت های بین المللی داخلی تا حدی با سرعت طی می شود که حتی " لازار " نماینده فیلا در جام یادگار امام نیز به صراحت به مسئولان کشتی ایران هشدار داد این مساله به سود کشورمان نیست و باید با برنامه ریزی و رایزنی حل شود.

به هر حال دلایل متعددی برای عدم استقبال خارجی ها از تورنمنت های کشتی ایران مطرح شده که از آن جمله می توان به زمان نامناسب برگزاری، عدم تخصیص جوایز دلاری قابل توجه و همچنین غیبت بزرگان داخلی و خارجی در تورنمنت ها اشاره کرد. البته در این بین نباید از روابط ضعیف دیپلماتیک فدراسیون کشتی و عدم رایزنی به موقع و تخصصی با کشورهای صاحب نام نیز غافل شد که متاسفانه سالهاست این اصل غیر قابل انکار به دست فراموشی سپرده شده است.

بسیاری از مسئولان فدراسیون کشتی ایران که در حاشیه رقابتهای جام یادگار امام از نزدیک شاهد پیکارهای بی کیفیت و دور از هیجان کشتی ها بودند نیز به صراحت به این نکته اشاره کردند باید فکری به حال ارتقای سطح کمی و کیفی این مسابقات کرد تا شاید بدین طریق حال و هوای تورنمنت های دهه ۶۰ و ۷۰ در یادها زنده شود. تورنمنت هایی که حتی در زمان جنگ تحمیلی و محدودیت های مختلف سیاسی و اقتصادی، در حد و اندازه های نام ایران برگزار می شد و بسیاری از کشورهای صاحب نام کشتی دنیا برای حضور در آن صف می‌کشیدند.

اما از تمامی این دلایل و توجیه های تکراری که بگذریم، داستان تورنمنت های بین المللی ایران زمانی غم انگیزتر می شود که درست ۴۸ ساعت بعد از رقابتهای جام یادگار امام در تهران، تورنمنت بین المللی جام علی علی اف در داغستان روسیه آغاز و در عین ناباوری با استقبال خوبی از سوی کشورهای مختلف روبرو شد! این رقابتها طی دو روز با حضور تیم‌هایی از روسیه، ایران، ترکیه، لهستان، مجارستان، گرجستان، آذربایجان، ارمنستان، قزاقستان و بلاروس در ماخاچ کالای داغستان برگزار شد. جالب آنکه چهره های نامداری همچون نریمان اسرافیلوف، آرتم کبگ، الیاس بیک بالاتوف و آلبرت ساریتوف نیز در این تورنمنت به میدان رفتند.

حال سوال اینجاست، چرا برخی از اهالی فدراسیون کشتی، زمان نامناسب تورنمنت های داخلی را بهانه کرده و آنرا توجیهی برای غیبت کشورهای صاحب نام کشتی دنیا در کشورمان می خوانند؟ ضمن اینکه تیم های کشتی آزاد وفرنگی ایران همواره در تورنمنت های بین المللی و تا حدی بی کیفیت کشورهایی همچون ترکیه، بلغارستان، بلاروس، لهستان و … حضور می یابند، اما همین کشورها رغبتی به حضور در ایران نشان نمی دهند.

آنچه مسلم برگزاري تورنمنت هاي بي كيفيت داخلي همچون جام تختي و جام يادگار امام، نه تنها هيچ سودي در عرصه بين المللي و حتي ارتقاي سطح فني كشتي گيران داخلي ما ندارد،بلكه مهمترين سرمايه هاي اين رشته يعني تماشاگران و علاقمندان را نيز از حضور در سالن مسابقات دلسرد كرده و به مرور گرمي حضور اين حاميان هميشگي را كمتر و كمتر خواهد كرد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات