گپ و گفتی با جواد نکونام /
ساختار فوتبال ایران مشکل دارد
شاید اگر بر مبنای ۱۰ سال پیش جلو می رفتیم ا لان باشگاهی مثل باشگاه استقلال یا شاید خیلی جلوتر از آن بود
به گزارش افکارنیوز،جواد نکونام نیاز به معرفی ندارد. کاپیتان تیم ملی فوتبال کشور سال ها در سطح اول فوتبال دنیا بازی کرده و تجربه بازی در جام جهانی را هم دارد. او در تاریخ ۱۵ مهر ۱۳۵۹ در شهر ری به دنیا آمد و سال ۱۳۷۷ در حالی که فقط ۱۸ سال داشت به تیم پاس تهران پیوست و پس از هفت فصل حضور در پاس و با شروع نیم فصل ۲۰۰۶۲۰۰۵ لیگ امارات، از تیم پاس تهران جدا شد و به باشگاه فوتبال الوحده امارات پیوست. جواد نکونام به عنوان اولین بازیکن ایرانی، در نخستین فصل حضورش در لالیگا، با گل طلایی که در جام یوفا مقابل بوردو فرانسه زد، موجب صعود تیمش به مرحله یک هشتم
نهایی شد، این نخستین بار بود که اوساسونا جز ۱۶ تیم برتر جام یوفا قرار می گرفت. روزنامه دیناوارا اسپورت چاپ پامپلونا اسپانیا در نظرسنجی از کارشناسان، جواد نکونام را به عنوان بهترین بازیکن فصل اوساسونا برگزید. وی همچنین در پایان فصل به عنوان یکی از ۱۱ بازیکن برتر حاضر در رقابت های جام یوفا انتخاب شد. نکونام در سومین فصل حضورش در اوساسونا موفق شد در دیدار تیم های رئال مادرید و اوساسونا که در ورزشگاه برنابئو برگزار می شد دروازه کاسیاس را باز کند و در پایان فصل با زدن هشت گل، بعد از والتر پاندیانی دومین گل زن برتر تیمش لقب گرفت. او در ۲۲ دی ماه ۱۳۷۹، برای نخستین بار
پیراهن تیم ملی ایران را در دیدار دوستانه برابر اکوادور بر تن کرد. این هافبک ملی پوش در تاریخ ۲۷ خرداد ماه ۱۳۸۳ در دیدار تیم ملی ایران برابر لبنان موفق شد اولین گل ملی اش را به ثمر برساند.
شاید یکی از دلایلی که موجب شد جواد نکونام در فوتبال اروپا موفق شود، استفاده از آن امکانات خوبی بود که در پاس برایش فراهم شد. حالا که پس از نزدیک به ۱۰ سال دوری به فوتبال ایران برگشته ای فکر می کنی رمز موفقیتت چه بوده است؟
درست نیست مثال بزنم، اما همین باشگاه پاس، در زمان سردار ملاحی، بعد شفق و در نهایت سردار آجرلو یک کار استثنایی برای پاس کرد. باور کنید امکانات پاس آن زمان مثل اوساسونا بود. اغراق نمی کنم شاید فقط یک درصد امکانات آن زمان پاس با اوساسونای امروز تفاوت داشته باشد. نمی دانم چه به روز باشگاه های ایران آمده است. شاید اگر بر مبنای ۱۰ سال پیش جلو می رفتیم ا لان باشگاهی مثل باشگاه استقلال یا شاید خیلی جلوتر از آن بود، اما به هر حال استقلال در حد خودش الان خوب است. باشگاه هایی هستند که حتی رختکن هم ندارند. منظور من این است که کل ساختار فوتبال ایران مشکل دارد و مشکل فقط متعلق به
یک تیم و دو تیم نیست. روزی که من پایم را به باشگاه اوساسونا گذاشتم هیچ کس مرا نمی شناخت. حتی مردم شهر پامپلونا ایران را هم نمی شناختند و وقتی می گفتم از ایران آمده ام، می گفتند ایران کجا است؟ اما من خوب تمرین کردم و زندگی کاملاً حرفه ای داشتم. شاید به خاطر روش تربیتی من در فوتبال ایران بود. من خوب تربیت شده بودم و می دانستم یک فوتبالیست حرفه ای باید چه شرایطی داشته باشد. خیلی به ندرت پیش می آمد که من در اوساسونا نیمکت نشین باشم.
روز اول که به اوساسونا رفتی چه چیزی توجهت را جلب کرد؟
زمانی که من اوساسونا رفتم، تیم داشت به یک سفر تدارکاتی می رفت. ما با تیم نانس فرانسه بازی داشتیم و اولین برخورد من با همبازی هایم در هواپیما شکل گرفت. آن قدر برخوردشان خوب بود که من تعجب کردم. برخورد آنها بسیار گرم بود به طوری که من شوکه شدم.
سرانجام به لیگ ایران آمدی، در حالی که باشگاه اوساسونا همچنان تو را می خواست و حتی در نیم فصل لیگ دوازدهم هم دوباره پیشنهادهایی از آن شد که نرفتی.
من کاپیتان اوساسونا بودم و همیشه بیشترین بازی ها را در اوساسونا انجام می دادم. دو سال پشت سر هم بهترین بازیکن اوساسونا بودم، اما خودم در درجه اول دوست داشتم بیایم ایران بازی کنم. با دل خودم آمدم.
گفته می شد باشگاه اوساسونا قادر به پرداخت دستمزد نیست. این خبرها چقدر صحت داشت؟
سالی که قراردادم با اوساسونا را تمدید کردم باشگاه الغرافه قطر هم مرا می خواست. آنها پیشنهاد بسیار خوبی دادند. حتی می خواستند ۵/۲ میلیون یورو بابت گرفتن رضایتنامه من به باشگاه اوساسونا بدهند، اما باشگاه اوساسونا از من خواست قراردادم را کم کنم و من هم قبول کردم. من ۷۰۰ هزار یورو از قراردادم را کم کردم که خودشان هم باور نمی کردند. من به خاطر محبت هایی که به من کرده بودند حاضر شدم قراردادم را کم کنم و بمانم، اما دیگر قبول نکردم و گفتم می خواهم به لیگ کشورم برگردم. اگرچه حتی اگر آن کار را می کردم از پولی که الان از استقلال گرفته ام، بیشتر گیرم می آمد، اما من دنبال پول
نبودم. باور کنید اگر می ماندم اوساسونا مجبور می شد همه پولی را که با من توافق کرده بود، بدهد. من با آنها قرارداد دو ساله امضا کرده بودم و طبق قانون باید تمام پولم را بدهند، اما دوست نداشتم برای باشگاهی که زحمات زیادی برایم کشیده بود و رابطه بسیار خوبی با آن داشتم دردسر درست کنم. من می خواستم رابطه خوبم با باشگاه حفظ بشود و در یک فضای دوستانه از آن جدا بشوم. شاید باورتان نشود.
رفتن جواد نکونام به لالیگا آرزو بود یا تلاش؟
واقعاً رویا بود. هیچ کس تصور نمی کرد یک ایرانی در لیگ اسپانیا بازی کند. برای خودم هم یک آرزو بود، اما با تلاش به آرزو و رویایم رسیدم. روزی سه جلسه تمرین می کردم و خیلی کارها را انجام نمی دادم. موفقیتم را مدیون سالم زندگی کردنم هستم. تمرین می کردم و سرم توی کار خودم بود. حتی وقتی با تیم ملی به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان رفتیم، تیم کایزرس لاترن آلمان مرا می خواست، اما از آنجا که لالیگا را خیلی دوست داشتم تصمیم گرفتم به اوساسونا بروم. واقعاً برایم جای شکر داشت. بعد از جام جهانی یادم هست دو روز در تهران بودم و بعد چمدانم را بستم و رفتم پامپلونا و قراردادم را با اوساسونا بستم.
اگر قرار باشد درباره اخلاق حرف بزنی، چه می گویی؟
اخلاق در ورزش هم به بیرون از زمین ارتباط دارد و هم به داخل زمین. اخلاق درون زمین را نمی توان با بیرون مقایسه کرد. ممکن است به عنوان مثال من در جریان یک مسابقه نفس گیر که ضربان قلبم روی ۱۲۰ است ناگهان تصمیمی بگیرم که خیلی ها وقتی می بینند خوش شان نیاید. به نظر من اخلاق داخل زمین با بیرون دو مقوله کاملاً جدا است. خیلی سخت است اخلاق بازیکن را در زمین مسابقه بسنجیم. ممکن است در یک بازی، من پنج نفر را بزنم، اما دلیل نمی شود که چون داخل زمین کسی را زده ام آدم بدی باشم. چیزی که درباره اخلاق می توانم بگویم این است که پهلوانی و مردانگی را هیچ وقت از یاد نبرده ام.
انصافاً چقدر شانس برای تیم ملی قائلی؟
اصلاً به حذف از جام جهانی فکر نمی کنم.
از سالی که گذشت بگو، سال ۱۳۹۱.
سال خوبی بود، اما چیزی که مرا خوشحال می کند، همین سلامتی است که خدا به من داده و همیشه برای مردم آرزوی سلامتی می کنم.
خاطرات تلخ و شیرینت در سال ۹۱ چگونه رقم خورد؟
من سال را بیشتر فوتبالی می بینم. چون زندگی ام فوتبالی است. باید تا پایان لیگ صبر کنم تا بتوانم ارزیابی خودم را از فصل فوتبالی بیان کنم، اما به هر حال در سال ۹۱ دو اتفاق بزرگ فوتبالی برایم رخ داد که هیچ وقت از خاطرم نمی رود. ابتدا گلی بود که به کره جنوبی زدم و دیگری آمدنم به استقلال و رویارویی با هواداران استقلال.
قبول داری که خبرسازترین چهره فوتبالی ایران در سال ۱۳۹۱ بودی؟
زندگی همیشه پستی و بلندی های زیادی دارد. من دیگر عادت کردم، اما به طور کلی سال پر فرازونشیبی بود.
برنامه ات برای آینده چیست؟ ازدواج، مربیگری و… به چه چیزی فکر می کنی؟
زمانی که در اوساسونا بودم، ازدواج کردم، اما چون اینجا نبودم صدایش در نیامد. به مربیگری هم فکر می کنم. طی هفت سال که در اسپانیا بودم دو دوره مربیگری را پشت سر گذاشتم و الان مدارکی را از اسپانیا دارم. من همیشه روی برنامه حرکت کرده ام. اگر بخواهم مربیگری کنم با جدیت این کار را دنبال خواهم کرد.
دوست داری گفتگویمان را با چه کلامی تمام کنیم؟
تشكر از پرويز ابوطالب مربي زحمت كشم. تشكر از جمال بني جمالي كه زحمات زيادي برايم كشيده، محمود ياوري را هم هرگز نمي توانم از ياد ببرم. از شاهرخي و فركي ممنونم و جا دارد ياد كنم از مصطفي دنيزلي و برانكو كه هر دو بي نظير بودند و چيزهاي زيادي به من ياد دادند و آخرين حرفم هم اينكه كوچك همه مردم ايران هستم.