وقتی بانوان فوتبالیست دنیا بیشتر از ملی پوشان ایران میدوند!
متخصصان آمادگی جسمانی با انتقاد از باشگاههای فوتبال ایران به دلیل بیتوجهی به مربیان آمادگی جسمانی که به علم روز آگاه هستند، اظهار کردند: متاسفانه در فوتبال ایران مربیان بدنسازی هیچ برنامه خاصی ندارند و فقط مشغول به گرم کردن و سرد کردن بازیکنان هستند و روابط و ضوابط در فوتبال ایران حاکم شده است.
به گزارش افکارنیوز، کارگاه تخصصی بررسی تاثیر آمادگی جسمانی و پیشگیری از آسیب دیدگی بازیکنان فوتبال با ارائه یک مقاله از سوی کیانورز، دانشجوی دکترای دانشگاه هامبورگ آلمان ادامه یافت.
وی در صحبتهای خود گفت: براساس تحقیقاتی که در سال ۲۰۰۷ صورت گرفته است، ۵۱ تا ۱۴۴ آسیب در هر هزار ساعت در میان بازیکنان فوتبال صورت میگیرد. همچنین این بررسیها نشان میدهد که میزان آسیب دیدگی بازیکنان فوتبال در جام ملتهای آسیا بیشتر از آسیب دیدگی بازیکنان در جام ملتهای اروپا است و با توجه به این که فشار بازیها و سطح فنی بازیکنان اروپا بالاتر از بازیکنان آسیایی است، تحقیقات نشان میدهد که فاکتور آمادگی جسمانی در این میزان آسیب دیدگی بسیار تاثیر گذار میباشد و عملکرد جسمانی بازیکنان در اروپا به دلیل بدنسازی زیر نظر متخصصان امر بالاتر از دیگر نقاط
دنیا میباشد.
کیانورز در ادامه گفت: بیشتری آسیبها در فوتبال بر اساس تحقیقات به ترتیب، مفصل ران، مچ پا، عضلات ران، سر و ساق ران، ناحیه کمر و در نهایت سرشانهها میباشد که اگر تمرینات بدنسازی زیر نظر متخصصانی انجام گیرد که نسبت به این موضوع آگاهی کامل داشته باشند، میتوانند در کاهش آسیب دیدگیها موثر باشند.
وی خاطر نشان کرد: در آلمان حتی در لیگهای پایین هر بازیکن شناسنامه سلامت دارد که وضعیت جسمانی و یا آسیب دیدگیهای وی را از سنین پایین نشان میدهد و باشگاهها بر اساس آن و تستهایی که انجام میدهد نسبت به خرید و یا فروش بازیکنان اقدام می نمایند.
دانشجوی دکترای دانشگاه هامبورگ آلمان با بیان این که عملکرد بازیکنان با توجه به پیشرفت علم در ورزش به مرور زمان در طی سالیان مختلف افزایش یافته است، گفت: ارزیابی عملکرد جسمانی بازیکنان تیم ملی آلمان در دهه ۹۰ برابر با یک تیم دسته چهارمی حال حاضر آلمان میباشد که نشان میدهد با توجه به پیشرفت ورزش عملکرد بازیکنان و آمادگی جسمانی آنها نیز با توجه به مباحثعلمی در اروپا افزایش یافته است.
وی تصریح کرد: مربیان فوتبال در ایران به ما میدان نمیدهند و همواره می ترسند. اما اگر به ما اجازه فعالیت در باشگاهها و تیمهای خود را بدهند، مطمئنا نتیجه کار آنها بسیار بهتر خواهد شد. در اروپا مربیان بدنساز به طور دائم در جلسات فنی شرکت میکنند و نظرات آنها نیز بسیار مهم و مورد توجه قرار میگیرد، در صورتی که در ایران توجه جدی به مربیان بدنساز و میزان تخصص آنها نمیشود.
در ادامه این مراسم ولیالله صالحنیا از مربیان با سابقه فوتبال، اظهار کرد: من شنیده ام دیروز در این همایش آقای یاوری گفته است " مربی بدنساز فقط باید فوتبالیست باشد " که اگر من در آن جمع بودم حتما جواب ایشان را می دادم. این گفته در حالی بیان میشود که به هیچ وجه این طور نیست و اگر یک مربی بدنساز دوومیدانی کار باشد بسیار بهتر است. جای تاسف دارد که در ایران آسیب دیدگیها در بین بازیکنان فوتبال بیشتر از سایر نقاط دنیا می باشد که این نشان میدهد تیمهای باشگاهی ما نسبت به ضرورت استفاده از مربیان بدنساز متخصص آگاهی ندارند و روابط بر ضوابط در این رابطه حکمفرما شده
است.
دکتر کردی نیز در ادامه این همایش، گفت: بدنساز خوب مهم نیست که دوومیدانی کار باشد یا فوتبالیست، بلکه باید دانش انجام این کار را داشته باشد، اما در شرایط مساوی کسی که فوتبال بازی میکرده است واجد شرایط تر است.
وی افزود: فرایند بدنسازی متاسفانه در ایران خوب نیست و میزان آسیب دیدگی بازیکنان بیشتر از استاندارد است. ما در بدنسازی بازیکنان فوتبال ایران به دانش روز احتیاج داریم و باشگاهها باید همان طور که در به کارگیری مربیان خود حساس هستند، درباره به کارگیری مربی بدنساز هم توجه زیادی داشته باشند. اما متاسفانه روابط حاکم بر باشگاهها اجازه استفاده از افراد متخصص در مربیگری بدنسازی را نمیدهد.
دکتر غلامرضا جهانی نیز گفت: مربیان بدنساز در باشگاههای فوتبال ایران هیچ گونه طرح جدیدی را ندارند و فقط در تمرین به گرم کردن و سرد کردن بازیکنان مشغول هستند. این که به جای ضوابط، روابط جایگزین میشود، نتیجهاش همین است که میزان آسیب دیدگی در بازیکنان فوتبال ایران به این مقدار زیاد است. بر اساس تحقیقاتی که صورت گرفته است، نشان داده در جام جهانی بانوان بازیکنان سوئد، آمریکا، ژاپن هر کدام به طور میانگین نزدیک به ۱۲ کیلومتر در یک مسابقه دویدند. اما آیا این مقدار در تیم ملی مردان ایران نیز وجود دارد؟
مدرس بدنسازی فیفا گفت: اگر ریشه یابی شود به نتیجه میرسیدیم که در فوتبال ایران نسبت به بدنسازی ایران توجه جدی نمیشود، اما در فوتبالی که تکنیک و تاکیتک چیزی برای گفتن ندارد بدنسازی آمادگی جسمانی باعثپیروزی میشود. متاسفانه بدنسازی در فوتبال ما مظلوم واقع شده است.
وی خاطر نشان کرد: یکی از مربیان لیگ برتر در یکی از کلاسها که من حضور داشتم، گفت من خودم همه کارها را میکنم و احتیاجی به مربی بدنساز ندارم که این نشان میدهد مربیان لیگ برتری ایران نسبت به اهمیت موضوع بدنسازی غافل هستند.
مجتبی تقوی نیز در این همایش گفت: هیچ وقت فدراسیون فوتبال برنامهای برای معرفی بدنسازان خوب به باشگاهها نداشته است و یا مربیان را به هیچ کلاسی برای آشنایی مفاهیم بدنسازی روز دنیا دعوت نکرده است. فوتبال ما به آن درجه نرسیده است که تاکتیکی باشد ، بلکه فقط فیزیکی است که این ضعف فوتبال ما را نشان میدهد . اگر یک مربی تیمی داشته باشد که مهمترین فاکتورش دویدن باشد غلط است و به نتیجهای نمیرسند، زیرا بازیکنان خسته میشوند و به عقیده من آمادگی روانی، فنی ، جسمانی باید همزمان با هم رشد کنند. در دنیا هم همیشه تیمی که بیشترین میزان دویدن را دارند پیروز نیست و من نمی پذیرم که
تمام مربیان ایرانی به آمادگی جسمانی اهمیت نمیدهند، بلکه تعدادی از مربیان این کار را نمیکنند.