گفتگو با سرمربی صنعتی ترین تیم کشور؛
می خواهم سنتی بمانم
در کارنامهاش قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا را کم دارد. جای خالی این مدال افتخار روی سینه ژنرال توی ذوق میزند اما باز هم پرافتخارترین مربی تاریخ لیگ برتر است.
به گزارش خبرنگار سرويس ورزشي افكار سال ۱۳۵۹، درست همان زمانی که برای نخستینبار پرویز ابوطالب و اردشیر لارودی، پسر لاغراندام را به تیمهای پایه راهآهن دعوت کردند کمتر کسی فکرش را میکرد که امیر (اردشير) روزی لقب ژنرال را به خود اختصاص بدهد. او در نازیآباد یکی از جنوبیترین مناطق تهران به دنیا آمد. همه هم این موضوع را میدانند. در خانوادهاي متشكل از ۷ خواهر و برادر. پدرش یک خودروی ولوو داشت و با آن کار میکرد و خرج زندگی خانواده پرجمعیت خود را تامین میکرد اما روزهای تقریبا عادی خیلی دوام پیدا نکرد. امیر ۷ ساله بود که خبر رسيد پدرش فوت کرده است. از ۱۳ سالگی شروع
به کار کرد اما در عين حال فوتبال را نیز از ياد نبرد.
جرقه برای او از همین روزهای پرفراز و نشیب زده شده بود. حضور در تیم راهآهن و علاقهای که این بچه جنوبشهر به فوتبال در خودش نشان داد موجب شد ناصر ابراهیمی را مجاب کند او را در تیم بزرگسالان هم بازی دهد. امیر میدرخشید و در پی این درخشش کمی هم شانس چاشنی زندگیاش شده بود: «خدا را شاکرم که در تمام مراحل زندگی کمکم کرده است. همیشه سپاسگزار این لطف بزرگ خداوند بودهام.» بدونشک خود ژنرال هم این را قبول دارد که ناصر ابراهیمی تاثیر بسیار زیادی در زندگیاش داشته است. شاید اگر ابراهیمی نبود، حالا امیری هم در دنیای فوتبال وجود نداشت و در میان این همه مشاغل مختلف در
جامعه غوطهور شده بود و چهبسا حالا یکی از طرفدارانی بود که برای قهرمان نشدن تیم محبوبش حرص میخورد اما ورق برای او خیلی خوب روی زمین برگشته بود. خداوند در کودکی پدر را از او گرفت اما چنان مسیر زندگیاش را تغییر داد که شاید خود امیر هم هرگز فکرش را نمیکرد. هواداران القاب را به این راحتیها روی چهرههای محبوب خود نمیگذارند و قلعهنویی حتما چیزی در چنته داشته که پس از گذشت این سالهای طاقتفرسا به او میگویند ژنرال.
قلعهنویی در سال ۱۳۶۰ به تیمملی جوانان دعوت شد که نمایش قابل قبولی هم از خود ارائه کرد اما چند ماه بعد ناصر ابراهیمی در اسفند ۱۳۶۰ از راهآهن به شاهین رفت. ابراهیمی از میان تمام بازیکنان نخبهای که در راهآهن داشت تنها امیر قلعهنویی را به شاهین برد. شاهین ملیپوشان زیادی در آن روزها داشت؛ نادر فریادشیران، دینورزاده، نصرالله عبداللهی، صادقی، حمید مجدتیموری و علی حیدری از این جمع بودند.
سال اول و دوم فعالیت ابراهیمی در شاهین پرتنش بود. او سال ۶۳ شاهین را رها کرد و جای خود را برای مدت کوتاهی به مرحوم مهراب شاهرخی سپرد اما شاهرخی هم مدت زیادی در شاهین دوام نیاورد و بعد از چند ماه جای خود را به نصرالله عبداللهی داد. پس از خداحافظی صادقی و رفتن دینورزاده، اردشیر ۲۲ ساله به عنوان کاپیتان تیم انتخاب شد. او اواسط لیگ سال ۶۶ پس از پیروزی ۲ بر صفر برابر پرسپولیس، شاهین را ترک کرد و به السد قطر رفت. زمستان ۱۳۶۷ او به تهران بازگشت و این بار سراغ باشگاه استقلال تهران رفت، پای قرارداد نشست و پیراهن آبی را بر تن کرد. در تیم آن روز استقلال جز قلعهنویی، یکه،
اردستانی و شکورزاده دیگر نفراتی بودند که سابقه بازی در شاهین را داشتند. نخستین بازی اردشیر به عنوان بازیکن استقلال در تاریخ ۹/۱۲ / ۶۷ مقابل پرسپولیس رقم خورد. این بازی که در مرحله یکچهارم نهایی جام حذفی برگزار میشد به پنالتی کشیده شد و اردشیر پنالتیاش را از دست داد؛ خاطرهای که قلعهنویی هنوز هم آن را یاد میکند: «به هر حال نمیشود که از یاد آدم برود، فشار سنگینی را تحمل میکردم، میشود گفت آن اتفاق هم یکی از خاطرات بد فوتبالیام بود که دوست ندارم زیاد مرور شود.» سالها از آن روزهای پر از استرس و فشار برای قلعهنویی گذشته است و امیر حالا لقب
پرافتخارترین مربی لیگ برتر را هم یدک میکشد.
۲ قهرمانی و یک نایب قهرمانی و یک سومی همراه تیم استقلال و ۲ قهرمانی با تیم سپاهان(۱۳۸۹-۱۳۸۸) و(۱۳۹۰-۱۳۸۹) موجب شده همه سر تعظیم مقابل او فرود بیاورند و لقب دیگری را در افتخارات ژنرال بگنجانند؛ لقبی که بدونشک برازنده امیر است؛ آقای خاص.
این لقب جدیدی است که با قهرمانی دوباره در لیگ برتر به شما دادهاند.
من آقای خاص نیستم. من امیر قلعهنویی هستم و خادم مردم و فوتبال این مملکت. اگر هم هواداران این لقبها را به من میدهند از لطف آنهاست. باید بگویم من هیچوقت دنبال چنین القابی نبوده و نیستم.
۴ قهرمانی در لیگ برتر ایران شما را تبدیل به پرافتخارترین مربی ایرانی در این لیگ کرده است. به نظر شما این قهرمانیها یک موفقیت در آسیا را کم ندارد؟
اولا باید بگویم برخلاف عقیده بعضیها من هیچ رکوردی نشکستهام و همه آن لطف و عنایت خدا و زحمات باشگاه و بازیکنان بوده است. درباره لیگ قهرمانان هم باید بگویم چه من باشم و چه نباشم سپاهان با مقداری تقویت، لیاقت و توانایی موفقیت در آسیا را دارد، ضمن اینکه اصفهان هم مردم خوبی دارد و هم باشگاه و بازیکنان خوبی. در واقع یکی از هدفگذاریهای ما در سال دوم در سپاهان این بود که ثابت کنیم یک تیم میتواند ۲ بار قهرمان شود. چون تیمهای قهرمان همیشه در سالهای بعد به بهتر از مقام سوم یا چهارمی نمیرسند و مربیانشان هم تا نیمفصل دوام میآورند. حالا امروز ما قهرمان لیگ
شدهایم و تیم را برای قهرمانی در آسیا بستیم.
شما یکبار دیگر به وعدهای که داده بودید عمل کردید. یکروز قبل از بازی با پرسپولیس در گفتوگو با یکی از خبرگزاریها گفته بودید که از پرسپولیس امتیاز میگیریم و قهرمان میشویم.
این اتفاق افتاد و من خیلی خوشحالم. در کل فصل بسیار سختی را گذراندیم و ثابت کردیم سپاهان فوتبال خیلی باکیفیتی را به نمایش میگذارد چرا که تفاضل گل عالی و خط دفاعی بسیار خوب گواه این مدعای من است. من باز هم میگویم پرسپولیس همیشه پرسپولیس است. این تیم از کادر فنی و مدیریت بسیار خوب و قابل احترامی برخوردار است. اعتقاد دارم امسال علی دایی بدشانسی آورد؛ اگرنه آنها از لحاظ کیفیت بازی در برخی مسابقات فوقالعاده بازی کردند. باید بگویم لطف خدا شامل حال ما شد تا اولین تیمی باشیم که ۲ بار پیاپی قهرمان لیگ میشویم و اولین تیمی باشیم که ۳ بار قهرمانی لیگ را به دست
میآوریم. سال پرفشاری را پشت سر گذاشتیم به این خاطر که در بعضی مواقع با ۱۲ نفر تمرین میکردیم و بعضا ملیپوشان ما از نظر بدنی و روحی در شرایط ایدهآلی نبودند.
اما حالا تمام آن فشارها و استرسها تمام شده است.
بله، اما در چند وقت گذشته حتی ۱۰ جلسه تمرین تاکتیکی نداشتیم و بازیهای ما هر چند روز یکبار برگزار میشد. فقط خوشحال بودیم که میتوانیم بچهها را دور هم جمع کنیم. باید بگویم در کل همه با هم بودیم و هدفمان هم از ابتدا معلوم بود. البته نه اینکه بالا و پایین نداشته باشیم. بالا و پایین بود و با مشکلاتی دست و پنجه نرم کردیم اما مجبور بودیم کارمان را ادامه دهیم. روز قهرمانی کاش اصفهان بودید و میدیدید چه روز باشکوهی در اینجا رقم خورد. در این بین همه از هیات مدیره، مدیرعامل، کارمندان کارخانه گرفته تا بازیکنان و هواداران نقش مهمی ایفا کردند و من هم کوچکترین نقش را در
این قهرمانی داشتم.
با وجود تمام این افتخاراتی که آوردهاید یک مسالهای هست، خیلی از منتقدان شما هنوز هم میگویند که قلعهنویی یک مربی سنتی است و….
انتقاد چیز خوبی است اما بستگی دارد که آیا فکر منتقد پاک است یا نه. بعضیها ذهنشان ناپاک است. قهرمانی حاصل لطف خدا و زحماتی که متحمل شدیم بود و مال من نیست. در قهرمانی سپاهان کمترین نقش را داشتم و باز هم اشاره میکنم این قهرمانی متعلق به من نیست و متعلق به مجموعه است. البته سنت چیز خوبی است و شما نمیتوانید بابت سنتی بودن از کسی ایراد بگیرید. کسی که میخواهد مهندس شود باید از ردههای پایین شروع کند. من آخرین کلاس مربیگری حرفهای در فوتبال آسیا را پشت سر گذاشتهام؛ حالا باید به من لقب سنتی بدهند؟ من میخواهم سنتی باشم ولی آقایان و دوستان میگویند من چیزی بلد
نیستم. همیشه از انتقادهای بجا استقبال کردهام. بعضی مواقع تعدادی از دوستان انتقاد میکنند و من آنها را قبول میکنم. ایرادات زیادی هم دارم ولی همانطور که گفتم برخی فکرها باید پاک باشد تا آدم بتواند با آنها کنار بیاید.
شما در روزهای گذشته به یک مساله انتقاد کرده بودید؛ اینکه خیلیها نمیخواهند سپاهان قهرمان لیگ برتر شود. کمی درباره این مساله حرف میزنید؟
۳۲ سال است که در فوتبالم. از این مدت ۱۵ سال آن مربی بودهام و خب به هر حال میتوانم یک چیزهایی را پیشبینی کنم. در باشگاه سپاهان یکسری تغییرات انجام شده. این تغیرات در کارخانه و هیات مدیره موجب شده بعضا اتفاقاتی بیفتد و آدمها جابهجا شوند. بر همین اساس جوسازیهایی ایجاد شد و حرفهایی را مطرح کردند اما من سوال میکنم کجای دنیا تیمی که ۴ امتیاز جلو است و ۴ روز بعد بازی حساسی دارد طرفدارانش این چنین حرکاتی را انجام میدهند؟ به نظر من یک دستهایی بود که چنین برنامهای رخ دهد. برایتان مثالی میزنم. ما اگر مقابل صنعت نفت در آبادان شکست میخوردیم حتی
قهرمانیمان هم به خطر میافتاد و شاید این عنوان از دست میرفت. پس آنها طرفدار سپاهان نبودند، آنها یکسری آدمهای اجیر شده بودند از طرف یکسری آدمها تا به سپاهان و آقای ساکت ضربه بزنند.
آیا این دستها اصفهانی هستند؟
اینها در اصفهان هستند. چون آدمی که برای اعتراض آمد دفعه دومش بود این حرکت را انجام میداد در صورتی که در بازی با صبا ما یکی از بازیهای خوبمان را انجام دادیم و طرفداران هم تا ۵ دقیقه پس از بازی سپاهان را تشویق میکردند برخی به عنایتی گیر میداند و جالب اینکه وقتی مسابقه تمام شد در آنالیزی که انجام دادیم مشخص شد رضا عنایتی بین بازیکنان خوب سپاهان در بازی با صبا بوده است، ضمن اینکه این مهاجم در بازی مقابل صنعت نفت و حتی دیدار مقابل الهلال نیز جزو خوبهای ما بوده است. حالا چه کسانی هستند درباره عنایتی این حرفها را میزنند؟ معلوم بود که نمیخواستند سپاهان
قهرمان شود که البته خدا را شکر قهرمانی محقق شد.
لیگ برتر برای شما به اتمام رسیده است، حالا مانده جام حذفی و البته لیگ قهرمانان آسیا. قهرمانی سپاهان در این ۲ جام هم با این روحیهای که بازیکنان شما دارند دور از دسترس نیست.
نخستین بحثما بازی پس فردا(سوم خرداد) با بنیادکار است. صددرصد به فکر قهرمانی در جام حذفی هم هستیم و مقابل پرسپولیس با تمام قوا ظاهر میشویم اما فعلا فکرمان روی بازی با نماینده ازبکستان خواهد بود.
برخی اعتقاد دارند شما جام حذفی را چندان جدی نمیگیرید. حداقل سابقه شما اینطور نشان میدهد که پس از قهرمانی در لیگ، جام حذفی را چندان جدی نمیگیرید.
این جام هم در برنامهمان قرار دارد چرا که تیمی را بستهایم که برای حضور پرقدرت در هر ۳ جام آماده است.
فکر میکنید سپاهان چقدر در آسیا شانس قهرمانی دارد؟
در مسابقات تکحذفی باید شانس هم داشته باشید. تیم خوبی داریم و توانایی و قابلیت مجموعه تیم بالاست. امیدوارم از پس بنیادکار بربیاییم اگر ۱۰ تا ۲۰ درصد تیممان را تقویت کنیم آماده قهرمانی میشویم. فصل قبل در آسیا بدشانس بودیم اما امسال با برنامه شروع کردیم. برنامهمان طوری است که چه بمانم و چه در اینجا نباشم این هدفگذاری در این باشگاه ادامه پیدا میکند. اگر ماندم، میخواهم تیمی ببندم که بتواند قهرمان آسیا شود. البته بازیکنان کنونی سپاهان همگی خوب هستند اما در پایان فصل طبیعی است که جابهجاییهایی داشته باشیم.
شما در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی با الجزیره انتقاداتی را از نحوه برگزاری رقابتهای لیگ قهرمانان کرده بودید. کمی درباره این مسائل بگویید؟
به نظر من مسؤولان در نحوه برگزاری مسابقات باید بازنگری داشته باشند. در حالی که لیگهای غرب آسیا رو به پایان است، در شرق آسیا تازه لیگها شروع شده است. به نظر من لیگ قهرمانان باید طوری برنامهریزی شود که مسابقات برای همه در یک زمان واحد برگزار شود. البته این را هم میدانم به دلیل وسعت آسیا همزمان برگزار شدن مسابقات سخت است. یکی دیگر از امتیازهایی که به تیمهای شرق آسیا داده میشود برگزاری بازی فینال در شرق است که من امیدوارم این مساله هم بازنگری شود. پیش از شروع لیگ مدام فریاد میزدیم که برنامه را طوری ترتیب دهید که روی نمایندگان ایران در آسیا فشاری نباشد اما
گوش آقایان بدهکار نبود و در بعضی روزها دیدید که چه شرایطی به وجود آمد.
انتقاد دیگری که از سپاهان میشود، سرمایهگذاری بیش از اندازه این تیم در لیگ برتر است. خیلیها میگویند اگر این سرمایه را تیمهای دیگر داشتند به راحتی میتوانستند قهرمان لیگ برتر شوند. حتی پرویز مظلومی هم با کنایه گفته بود اگر سپاهان قهرمان نمیشد باید به فوتبال شک میکردیم.
متاسفانه این حرفهایی بود که پس از قهرمانی سپاهان دوباره شدت گرفت. سپاهان مگر چقدر هزینه کرده که بعضی از آقایان میگویند سپاهان تیم خیلی پرهزینهای است؟ سپاهانیها بلدند چطور مدیریت کنند. میدانند چگونه هزینههایشان را مدیریت کنند. آقایان میخواهند با این حرفها اهمیت قهرمانی سپاهان را کمرنگ کنند. تیمهای اول تا چهارم چقدر هزینه کردهاند، ما هم همانقدر هزینه داشتهایم اما با مدیریت خوب هزینه توانستیم نتایج بهتری نسبت به تیمهای دیگر کسب کنیم و از هزینههای خود استفاده بیشتری ببریم. درباره آقای مظلومی هم باید بگویم ایشان لطف دارند. روزی که مربیگری
استقلال را قبول کردم نزدیک به ۱۲ ستاره تیم من مثل مومنزاده، بختیاریزاده، دینمحمدی و خیلیهای دیگر که حضور ذهن ندارم از ما جدا شدند. استقلال فصل قبل در آن زمان نهم شده بود. همان هنگام وحید طالبلو را از فجر سپاه، مجتبی انصافی، پیروز قربانی، امیرحسن صادقی، سید داوود سیدعباسی و رضا عنایتی را به استقلال آوردیم. وضع مالی ما هم خیلی خراب بود. شما آن تیم را با شرایط امسال قیاس کنید. تیم آسیایی را تحویل گرفتند و یک مدیر قوی به نام فتحاللهزاده را در اختیار دارند. ۸-۷ بازیکن خوب و در حد تیم ملی مثل میداوودی، آشوبی، مبعلی، هوار ملامحمد و خیلیهای دیگر به این تیم
اضافه شدند. بهتر است آقای مظلومی درباره تیم خود صحبت کند. با وجودی که ۲۲ سال در استقلال بودم و این همه جام آوردهام بارها گفتهام که حق ندارم وقتی از این تیم رفتم درباره استقلال صحبت کنم اما وقتی ایشان به خودش اجازه میدهد درباره تیم من حرف بزند، طبیعی است که من هم بخواهم از تیمم دفاع کنم. فتحاللهزاده مدیری قوی است و مظلومی مربی بسیار خوبی است اما نباید راجع به تیم دیگری صحبت کرد و این کار خوبی نیست، آن هم در شرایطی که استقلال تازه از آسیا حذف شده و این حرفها زده میشود. من ماندهام که چطور بعد از حذف استقلال و قهرمانی سپاهان در لیگ یاد این مسائل
افتادهاند!
۳-۲ هفته قبل و در کنفرانس مطبوعاتیتان ادعا کردید یکمشکل کوچک موجب شده در سپاهان نمانید. قراردادتان را تمدید میکنید؟
اجازه بدهید بازی سوم و هشتم خرداد ما تمام شود چون این ۲ بازی برای ما خیلی مهم است. طبیعی است که هر تیمی تغییراتی در پایان فصل داشته باشد اما اگر من باشم بیشتر از ۲۰-۱۰ درصد تغییردر تیم ما به وجود نخواهد آمد چون فونداسیون این تیم شکل گرفته و نیازی به تغییرات زیاد نیست.
سپاهان و ذوبآهن هر دو به مرحله بعدی لیگ قهرمانان صعود کردهاند. مشکلاتی از قبیل هتل، محل تمرین و از همه مهمتر استادیوم برای فوتبال ما تاسفبار است. سپاهان به دلیل اینکه استادیوم اختصاصی ندارد نمیتواند به صورت همزمان در اصفهان با ذوبآهن بازی کند.
هنگامی که به ازبکستان رفته بودم از امکانات باشگاه پاختاکور دیدن کردم. سال بعد مجددا به این کشور رفتم و دیدم در فاصله این یک سال این باشگاه یک استادیوم اختصاصی ساخته است. ۵ سال است که نقشجهان بازسازی شده و تعجب من از این وضع است. میتوانستیم این ورزشگاه را تکمیل کنیم یا حداقل آن را خراب نمیکردیم که از همان امکاناتش استفاده میشد. اگر حرف بزنیم میگویند چرا امیر قلعهنویی صحبت کرد. وقتی زیرساختها را درست نکردیم، دنبال فلان مربی بزرگ خارجی میرویم. به نظر شما این واجب است یا آن؟ اگر میخواهیم پیشرفت کنیم باید روی این مسائل برنامهریزی کنیم. اول باید
زیرساختها را فراهم کنیم و بعد دنبال کارهای دیگر باشیم.
سرانجام تکلیف چه میشود؛ تصمیم ندارید در ورزشگاه دیگری بازی کنید؟
باید در فولادشهر بازی کنیم و قانون را رعایت کنیم. ما باید به قوانین AFC احترام بگذاریم.
فتحاللهزاده در مصاحبهای گفته آرزو دارد روزی امیر قلعهنویی به عنوان سرمربی به استقلال بازگردد.
ایشان همیشه به من لطف داشتهاند و اعتقاد دارم فتحاللهزاده یکی از مدیران موفق و فوتبالی کشورمان است. زمانی که گفتند آقای فتحاللهزاده با بازیکن شما صحبت کرده، به دوستانم گفتم، رفتار ایشان حرفهای است و او چنین کاری انجام نمیدهد. فقط لیاقت ایشان بود که تیمی را در عرض چند روز تحویل بگیرد و به اینجا برساند. او بهترین تیم چند ساله اخیر را برای استقلال بست. به طور مثال زمانی که من به استقلال آمدم بازیکنانی مثل مومنزاده، دینمحمدی، هاشمینسب، بختیاریزاده و خیلیهای دیگر قراردادشان تمام شد و از تیم رفتند. تیم هم نهم شده بود، اما رفتیم وحید طالبلو و
مجتبی انصافی را از فجر سپاه، داوود سیدعباسی را از صنعت نفت سقوط کرده و امیرحسین صادقی را از امیدها به تیم اصلی آوردیم. شما آن تیم را با تیم امروز قیاس کنید. فتحاللهزاده در کمتر از ۲۰ روز آشوبی، میداوودی، مبعلی و خیلیهای دیگر را به تیم آورد که این حرکتش نشان از توان بالای او دارد. زمانی که ما تیم را تحویل میگرفتیم مجبور بودیم میثم بائویی را بخریم که رباطش پاره شده بود و سعید لطفیای را بگیریم که میدانستیم یکی، دو سال دیگر بیشتر نمیتواند بازی کند. این موارد نشاندهنده توانایی فتحاللهزاده است. به اعتقاد من، او مدیر لایقی است و آقای مظلومی نیز
شایستگیهایش را نشان داده است. فتحاللهزاده تصمیم درستی گرفته که مربی سال بعدش را آقای مظلومی معرفی کرده چون ثبات مربی یکی از عوامل موفقیت باشگاهها محسوب میشود.
موضوع مذاکره شما با تراکتورسازی تبریز نیز این روزها بحثبرانگیز شده است. در این باره چه صحبتی دارید؟
باید بگویم با هیچ تیمی صحبت نکردم چرا که از نظر اخلاقی کار درستی نیست. تا زمانی که قرارداد دارم این کار را انجام نمیدهم. ۲سال پیش زمانی که در استقلال بودم با اینکه از لیگ قهرمانان آسیا حذف شده بودیم و با مدیرعامل وقت این تیم درگیری داشتم اما در هفته پایانی برای دیدار با الجزیره به امارات رفتم چرا که به این تیم تعهد داشتم. در حال حاضر هم همین موضوع صدق میکند. دیدار در جام حذفی مقابل پرسپولیس و یک بازی مهم با بنیادکار باقی مانده است پس باید تمام فکر و ذکرم به سپاهان معطوف باشد نه به این صحبتهایی که مطرح میشود.
بهرغم اختلافاتی که با حجازی داشتید برای ملاقات با او به بیمارستان رفتید. خیلیها از دیدن شما در بیمارستان شوکه شدند. حتی خانم شفیعی، همسر ناصرحجازی که به اتفاق آتیلا داخل اتاق بالای سر او بودند از این حضور بدون اطلاع قبلی شما تعجب کردند.
چرا تعجب؟ ناصرخان همیشه استاد من بوده و هست. وظیفهام بود به عیادتش بروم. به بیمارستان رفتم و دقایقی را با ایشان حرف زدم. من صورت ایشان را بوسیدم و گفتم انشاءالله همیشه سایهتان بالای سر ما باشد.
تکلیف کلاس مربیگریتان چه شد؟ به انگلستان میروید؟
باید ببینم چه میشود. قصد داشتم با هماهنگی آقای تقوی به انگلیس بروم و در این کلاس که معتبرترین دوره مربیگری در یوفاست شرکت کنم اما اگر به مرحله بعدی لیگ قهرمانان آسیا صعود کنیم بازیهای مراحل بعدی لیگ قهرمانان در شهریورماه میافتد که همزمان میشود با برگزاری کلاسها. اگر در سپاهان ماندنی شدم فکر نمیکنم بتوانم در این کلاسها شرکت کنم چون باید در مراحل نهایی لیگ قهرمانان حضور پیدا کنیم. هر چند تمام کارهای سفرم را انجام داده بودم.
شما پس از تساوی مقابل پرسپولیس گفتید در فصل جاری عوامل بسیاری همچون عادل فردوسیپور نمیخواستند سپاهان قهرمانی را از آن خود کند. یکی از اصطکاکهای شما در این فصل با فردوسیپور بود.
دوست ندارم زیاد در این باره حرف بزنم اما واقعا آقایان نمیخواستند سپاهان قهرمانی لیگ را از آن خود کند اما به لطف خدا و با هماهنگی بازیکنان خود و با سختیهای بسیاری که متحمل شدیم قهرمانی را از آن خود کرده و به یکجام با فوتبال کیفی رسیدیم زیرا سپاهان بهترین خط حمله و خط دفاعی را در فصل جاری از آن خود کرد. متاسفانه در ایران همه خودزنی میکنند و دوست نداشتند سپاهان قهرمانی را از آن خود کند. من عادل را دوست دارم اما احساس میکنم عادل مرا دوست ندارد. عادل در فصل جاری ۲ هدف درباره من داشت که یکی قهرمان نشدن سپاهان با امیر قلعهنویی بود و دیگری نرسیدن من به نیمکت
تیمملی که به یکی از این اهداف دست یافت و به دیگری دست پیدا نکرد. فکر میکنم عادل با من مشکل دارد و علاقهای به موفقیت من ندارد اما خوشحالم که هم در دوران حضورم در تیم ملی و هم در فصلهای گذشته عملکرد خوبی از خود به نمایش گذاشتهام و نشان دادهام که به عنوان یک مربی حرفهای مشغول به کار هستم و امیدوارم در آینده هم نتایج خوب خود را تکرار کنم.
همه افتخارات قلعهنویی
قهرمانی در جام حذفی ۸۱-۱۳۸۰ همراه تیم استقلال تهران
نایب قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۳-۸۲ همراه تیم استقلال
سومی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۴-۸۳ همراه تیم استقلال تهران
قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۵-۸۴ همراه تیم استقلال تهران
قهرمانی در جام حذفی ۸۷-۱۳۸۶ همراه تیم استقلال تهران
قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۸-۸۷ همراه تیم استقلال تهران
قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۹-۸۸ همراه تیم سپاهان اصفهان
قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۹۰-۸۹ همراه تیم سپاهان اصفهان
وطن امروز