اولین شکست منچسترسیتی درخانه؛
استراتژی و شاهکار «مورینیو»
ژوزه مورینیو بخوبی محدودیتهای بازی منچسترسیتی را مطالعه کرده و با خلع سلاح کردن تیم پیگرینی در ورزشگاه اتحاد منچستر، با سه امتیاز حساس به لندن برگشت.
به گزارش افکارنیوز، تیم او با درایت هرچه تمام مقابل هجومی ترین تیم لیگ برتر پیروز شد و اولین شکست خانگی را به سیتی تحمیل کرد. کاری که دراین فصل تنها از تیمهایی همچون بایرن مونیخ و چلسی برآمده است. چلسی مطابق معمول دراین بازی هم در ضدحملات عالی کار کرد. پیگرینی بعد از مسابقه گفت که دراین مسابقه تیمش درخط میانی هیچ مشکلی نداشته و فکر نمی کند که تیمش می توانسته سیستم بازی اش را تغییر دهد. «آنها گل زیبایی به ثمر رساندند. به خاطر ضعف خط میانی شکست نخوردیم.»
اگرچه خیلی از کارشناسان معتقد بودند که بازی با دو مهاجم و دمیچلیس تنها در قسمت دفاعی خط میانی نسخه ای برای دردسری بزرگتر بود، اما در این بازی کابوسهای شکست خانگی در چمپیونز مقابل بایرن مونیخ دوباره مشاهده شدند. درآن مسابقه بایرن خط میانی و توپ و بازی را قبل از اینکه سیتی به خودش بیاید، تحت کنترل داشت. مورینیو می دانست که سیتی با دو مهاجم به زمین می آید و از فضاهای خالی ایجاد شده در زمان جلو رفتن بازیکنان این تیم به خوبی آگاهی داشت. مورینیو در واقع به روزهای سابقش در اینتر بازگشت، زمانیکه تاکتیک تیم او دقیقاً همان چیزی بود که چلسی دوشنبه شب به اجرا گذاشت.
سیتی پیش از این مسابقه برای اولین بار در لیگ از فصل ۱۹۴۷-۱۹۴۶ هشت پیروزی پیاپی کسب کرده بود. نهمین پیروزی پیاپی می توانست رکورد فصل ۱۹۱۳-۱۹۱۲ را بشکند. اما واقعیت اینجاست که در مربیگری مدرن امروز، هیچکس توان رقابت با توانایی استفاده مناسب از ضعفهای حریفان را به اندازه مورینیو ندارد. سیتی با اینکه امسال نسبت به تیم سال ۲۰۱۲ که قهرمان لیگ شد، خط حمله قوی تری دراختیار دارد، ولی تردیدهای زیادی در خط میانی و سمت چپ زمین این تیم وجود دارند، برای همین چالشهای سیتی برای قهرمانی در لیگ این فصل به مراتب بیشتر به نظر می رسند، بخصوص که تعادل لازم بین خط میانی و خط حمله تیم
به چشم نمی خورد، اگرچه نمی توان ارزش گلهای زیاد به ثمررسیده این تیم را نادیده گرفت. وقتی تیمی به این اندازه گل می زند، امکان باخت در یک مسابقه کمتر به نظر می رسد. بدون سرخیو آگوئرو، سیتی مسلماً توان کمتری در خط حمله داشت و شاید یک سمیرنصری آماده می توانست دردسرهای بیشتری برای چلسی درست کند.
پیگرینی ترجیح داد بین دو نیمه هیچ تغییری در تیمش ایجاد نکند. چلسی درعوض بازیکنانی داشت که می توانستند برگ برنده تیم باشند. آزارد و ویلیان این خصوصیات را دارا هستند و حتی اسکار که از نیمکت به زمین اضافه شد. اولین تعویض پیگرینی در دقیقه ۵۶ بود که یووتیچ به جای نگردو که سایه ای از بازیکن همیشگی بود به زمین رفت، ولی مشکل اینجاست که این فصل لیگ برتر تازه برای یووتیچ شروع شده و او از فرم مطلوب فاصله زیادی دارد. چلسی دراین مسابقه نشان داد که زیر نظر مورینیو بتدریج درحال شکل گیری است. سیتی هم تلاش می کند تا با همان سیستمی که تا امروز پیش رفته، تا انتهای فصل ادامه دهد.
حالا دیگر نمی توان با قاطعیت گفت که سیتی برای قهرمانی خیز برداشته و بدون رقیب به سوی جام پرواز می کند. تردیدها در مورد توان واقعی تیم پیگرینی زیاد هستند و حتی آنهایی که بازگشت مورینیو به چلسی را زیر سؤال برده بودند هم این روزها در مورد صحت ادعای خود دچار تردید شده اند؛ با این اوصاف رقابت در لیگ برتر برای کسب عنوان قهرمانی لیگ از هر زمان دیگری پرچالش تر به نظر می رسد.