این است محصول خصوصیسازی؛ این تیم دیگر ملوان نیست
باورت میشود آقا فیروز؟ واقعاً باورت میشود؟
نسبت به ملوان احساس خاصی در فوتبال ایران وجود دارد. این احساس را برخی تیمها از خود بروز میدهند، مثل ابومسلم مشهد که نمیدانیم امروز کجاست و چه میکند یا صنعت نفت آبادان که همیشه برای ما تیمی خیالانگیز است.
به گزارش افکارنیوز، ملوان این خاصیت را دارد که در فوتبال ایران استمرار داشته و حضورش همیشه ملموس بوده اما دیروز با اعلام رسمی این خبر که فیروز کریمی سرمربی ملوان شده، به بخشی از این احساس خدشه وارد شد. ایراد کار را در خود فیروز جستجو نکنید. او گناه نکرده که سرمربی ملوان شده است. گزینهای بود، پیشنهادی داده شد و این مربی در نهایت ملوانی شد. فرجام مذاکره با فیروز کریمی توافقی از پیش تعیین شده بود. در غیر این صورت چه نیازی بود به مشورت و مذاکره با محمد احمدزاده! فیروز کریمی در شرایطی سرمربی ملوان شده که دو فصل است مدل این تیم را عوض کردهاند و از
ملوان چیز دیگری ساختهاند که محصولش را امروز مشاهده میکنید… ملوان دیگر آن تیم دست نخورده ۴۰ سال گذشته نیست. پروسه خصوصیسازی در فوتبال ما که انتقادهای زیادی به آن وارد است از ملوان تیم تازهای ساخته است، تیمی که در یک فصل، دو مربی عوض میکند و کارش به مربی سوم میکشد.
آن تیمی که به تعبیر انزلیچیها برای خودش مکتب، ایدئولوژی و سبک داشت حالا شبیه تیمهای بیهویت این فوتبال شده است؛ تیمهایی که از سر ندانمکاری و کارنابلدی مدیران خود، در یک فصل چند مربی عوض میکنند و در واقع قبل از شروع فصل فکر نمیکنند. ملوان سالهای سال در اختیار نیروی دریایی کشور و پس از آن چند سالی در خدمت منطقه آزاد - یا منطقه آزاد در خدمت ملوان - بود. تیمی که مدل تیمداریاش با وجود تغییر و تحولات جزئی، به هم نخورد. ملوان به صورت تدریجی از بهمن صالحنیا به مربیان جوانتر مثل محمد احمدزاده و فرهاد پورغلامی رسید اما هرگز از دایره مربیان این شهر خارج
نشد.
روزی که دراگان اسکوچیچ را به انزلی آوردند، خود ما سوار این موج نشدیم. در گوشهای نشستیم و تماشا کردیم آنچه قرار بود در ملوان اتفاق بیفتد. حاصل کار اما چشمنواز بود. ملوان با اسکوچیچ در نیمفصل دوم لیگ سیزدهم همان راه و همان سبک را ادامه داد اما در بیسلیقهترین و خساستوارترین حالت ممکن، این مربی را به فولاد خوزستان پاس دادند. ملوان به اندازه همان پولی که باید برای اسکوچیچ خرج میکرد، هزینه پرداخت و متضرر شد. با نصرت ایراندوست به جایی نرسید. با مربی صرب از ایراندوست بدتر نتیجه گرفت و اینک دست به دامن فیروز کریمی شده است.
خودمانیم، اگر تا دو سال پیش از خود فیروز کریمی سؤال میکردیم آیا باورت میشود روزی سرمربی ملوان شوی، چه پاسخی به ما و شما میداد؟
ملوان با این روش مدیریت به کجا میرسد و چه کسی مقابل این همه ندانمکاری میایستد؟
فیروز کریمی - مهدی تارتار
دوئل برابر و فوت آخر کوزهگری
مهدی تارتار اگر بازیگری را از فیروز کریمی نیاموخته باشد مربیگری را از او آموخته است. حتی شاید فوت آخر کوزهگری را فیروز برای او دمیده باشد چراکه مهدی دامادش است. تارتار که سرمربی صبا شد اصلاً فکر نمیکرد در اولین بازی باید تیمش را مهیای بازی با تیم فیروز کریمی کند. فیروز کریمی، ملوان را یک جلسه تمرین داده اما حکایت فیروز با بیشتر مربیان فرق دارد. دستکم او میتواند به گونهای رفتار کند که از ابتدای فصل مربی این تیم بوده است. از سویی مهدی تارتار ۶ بازیکن اصلی تیمش را در اختیار ندارد. به این میگویند یک دوئل برابر. ملوان بحرانزده است و صبا هم بازیکن ندارد.
فیروز از بازیای که گردنها را درد بیاورد و بازی بیهدف، بیزار است. او تیمش را به بازی روی زمین ترغیب میکند. به بردن توپها به «درهای» مخالف که سبک خودش است، علاقهمند است. مهدی تارتار هم عاشق فوتبال پر پاس است. این بازی علاوه بر حاشیههایش میتواند داخل زمین هم جذاب باشد. چه خوب که فیروز با ملوان به فوتبال برگردد. خیلیها میگویند همه داشتههای او تمام شده در حالی که اینگونه نیست. این میتواند در بازی با صبای قم اثبات شود.