درخشش دیرهنگام ستاره مهربان آلمان + آلبوم تصاویر
اولیور بیرهوف یکی از بزرگان فوتبال دنیا است که در سن ۲۸ سالگی به تیم ملی فوتبال آلمان دعوت شد و در این تیم درخشید.
به گزارش افکارنیوز، اولیور بیرهوف، یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال آلمان است. او مهمترین گلش را در فینال مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۱۹۹۶ زد؛ زمانی که ضربه سرش در پایان وقتهای معمول بازی باعثپیروزی آلمان مقابل چک شد تا تیم ملی فوتبال کشورش را نجات دهد و اولین گل طلایی تاریخ فوتبال حرفهای به ثبت برسد.
بیرهوف گلزن قدبلندی بود که بیشتر به خاطر تواناییهای فوقالعادهاش در بازی هوایی شناخته شده و میتوانست توپهای هوایی جلوی دروازه را با ضربه سر به گل تبدیل کند. وی در حال حاضر مدیر تیم ملی فوتبال آلمان است. بیرهوف که همیشه او را «یک بازیکن فوتبال کمی متفاوت» توصیف میکردند، با وجود ظاهر مهربانش نمیتوانست خیلی زود با کسی دوست شود.
اولیور بیرهوف اول می ۱۹۶۸ در کارلسروهه به دنیا آمد و اولین تیم فوتبالش تیم اسنر بود.
وی پس از مدتی بازی در این تیم به شوارتز ویس اسن رفت و به ینس لمن که بعدها به عنوان دروازهبان اصلی تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرد، ملحق شد. دوستی او با لمن بعدها در زمان تصدی پست مدیریت در تیم ملی فوتبال آلمان به یک موضوع برای انتقاد از او تبدیل شد.
بیرهوف در کنار یورگن کلینزمن به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال آلمان تصمیم گرفت که لمن دروازهبان اصلی این تیم در جامجهانی ۲۰۰۶ باشد. برخی از منتقدان اعلام کردند دوستی او با لمن نقش مهمی در این تصمیم ایفا کرد اما بیرهوف همیشه این موضوع را انکار کرد.
اولیور بیرهوف در سال ۱۹۸۵ راهی بایر اوردینگن شد. پس از اینکه یک فصل را برای تیم زیر ۱۹ سال این باشگاه با موفقیت پشت سر گذاشت، به یکی از بازیکنان تیم بزرگسالان باشگاه در سال ۱۹۸۶ تبدیل شد.
وی ۳۱ بازی برای این تیم انجام داد و چهار گل هم به ثمر رساند و پس از آن در سال ۱۹۸۸ راهی هامبورگ شد. او در هامبورگ تقلای زیادی کرد تا به آمادگی مطلوب برسد و پس از عملکردی متوسط در دو سال در این تیم راهی بورسیا مونشن گلادباخ شد.
دوران او در گلادباخ باز هم بدتر شد و او تنها هشت بازی انجام داد و پس از ۶ ماه تیم را به مقصد تیم سالزبورگ اتریش ترک کرد.
بیرهوف در فصل ۹۱-۱۹۹۰ توانست ۲۳ گل به ثمر برساند و رکورد جدیدی در تاریخ باشگاه ثبت کند.
اینترمیلان تحت تأثیر عملکرد وی قرار گرفت و او را جذب کرد اما فوراً بیرهوف را به تیم آسکولی کالچو در لیگ دسته دوم ایتالیا فرستاد. او هرگز برای اینترمیلان بازی نکرد و به مدت چهار سال در آسکولی ماند و ۴۸ گل در ۱۱۷ مسابقه به ثمر رساند.
بیرهوف پس از چهار سال به اودینزه کالچو منتقل شد. وی از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ در این تیم ماند، ۸۶ بازی انجام داد و ۵۷ گل به ثمر رساند سپس با آثمیلان قرارداد بست.
اولیور بیرهوف در این فصل به عنوان بازیکن سال فوتبال آلمان معرفی شد. او از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ برای میلان بازی کرد و در ۹۱ مسابقه توانست ۳۱ گل بزند.
در تابستان ۲۰۰۱ بیرهوف به موناکو رفت و یک سال بعد هم راهی کیهوو شد. بیرهوف در سال ۲۰۰۳ کفشهایش را آویخت. وی در دوران حضورش در لیگ ایتالیا ۱۰۳ گل به ثمر رساند و هنوز یکی از موفقترین بازیکنان خارجی است که در سری آ به میدان رفته است.
بیرهوف اولین بازیاش برای تیم ملی فوتبال آلمان را در سن ۲۸ سالگی دیدار دوستانه مقابل پرتغال در فوریه ۱۹۹۶ انجام داد و در دومین بازیاش در ۲۷ مارس ۱۹۹۶ موفق شد با دو گل اولین گلهای ملیاش را در پیروزی دو بر صفر مقابل دانمارک به ثمر برساند.
وی در مجموع در ۷۰ بازی ملی توانسته ۳۷ بار گلزنی کند. در یک بازی حساس در رقابتهای مقدماتی جامجهانی در ۲۰ آگوست ۱۹۹۷، آلمان با نتیجه یک بر صفر از ایرلند شمالی عقب افتاده بود و در حال که تنها ۲۰ دقیقه به پایان مسابقه باقی مانده بود، برتی فوگتس تصمیم گرفت توماس هابلر و الیور بیرهوف را به میدان بفرستد. در طول هفت دقیقه هابلر توانست سه پاس گل برای بیرهوف ارسال کند تا سریعترین هتتریک تاریخ تیم ملی فوتبال آلمان توسط وی به ثبت برسد.
وی در سال ۱۹۹۸ پس از بازنشستگی یورگن کلینزمن، بازوبند کاپیتانی تیم ملی را در اختیار گرفت. وی همچنین در یورو ۲۰۰۰ و جامجهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ نیز بازی کرده است. بیرهوف در آخرین بازی برای تیم ملی آلمان در نیمه دوم فینال جامجهانی ۲۰۰۲ مقابل برزیل به میدان رفت اما نتوانست مانع از شکست دو بر صفر تیمش شود.
بیرهوف بارها در مصاحبههایش اعلام کرده که تبدیل شدن به یک فوتبالیست حرفهای هرگز رویای او نبوده است. او از روی احتیاط بازیها را تماشا میکرد و در کنار دوران ورزشیاش از سال ۱۹۹۸ در دانشگاه هاگن به تحصیل پرداخت و در سال ۲۰۰۲ توانست مدرکش را در اقتصاد بازرگانی دریافت کند.
یک سال بعد از بازنشستگیاش بود که به عنوان اولین مدیر تیم ملی در آلمان فعالیت کرد، پستی که هرگز پیش از آن در فدراسیون فوتبال آلمان وجود نداشت.