استقلال، رکورد «ادعا» ی جهان را شکست
۱۱۵ کیلومتر دویدن و مدام امتیازها را باختن.
به گزارش افکارنیوز، استقلال به دنبال چیست؟ هدف از بازی جدیدی که شروع نشده، پایانش را با یک حسن ختام شیک جشن گرفتند چه بود و چه هست؟ آیا به راستی، قرار بر یک علتیابی واقعی بود؟ آیا به واقع، باختهای استقلال و امتیاز از دست دادنهایش، موجب دلواپسی شده بود؟
و سؤال مهمتر اینکه آیا همه این بگیر و ببندهای صوری، فرار به جلو نبود؟ پرده دیگری از بازی «کی بود، کی بود، من نبودم»، پرده دیگری از القائات «کله پترهای».
این بحثکه باید به مراتب زودتر باز میشد، الان به کدام فایده منتج میشود جز اینکه: … استقلال، برای بازیکنگیری - آن هم در پنجره نیمفصل - پول نداشت و الا، دو تن دیگر را هم به جمع «حیف» شدهها اضافه میکرد. اقبال بلند کاوه و محسن بود که پول استقلال - برابر ادعای خود استقلال - کفاف نداد! این بحثامروز نابهجا، باید آنگاه مطرح میشد که استقلال ۶ امتیاز برتری خود را از دست داد و ۶ امتیاز هم عقب افتاد! این بحثآنگاه مفید واقع میشد و به یک آسیبشناسی حقیقی میانجامید که استقلال، در هفتههای هشتم، نهم و دهم ۳ باخت پیدرپی برابر نفت، فولاد و ذوبآهن آورد! بررسی علل
شکست و ناکامی استقلال، زمانی فایدهمند میشد که استقلال در هفتههای ۱۲،۱۳ و ۱۴ به سه تساوی - معادل دو باخت - تن داد، تا به عنوان حسن ختام نیمفصل اول در شهرآورد تهران، بازی برده را ببازد!
اینک اما، کوه، موش میزاید! اینک اما مینشینند، حرف میزنند، یکدیگر را راضی میکنند، چرا که تنها به قاضی رفتهاند! چرا که همه ساکت، همه مستمع و همه سرا پا گوش بودهاند! اینجاست که از یک اتفاق بزرگ(در حد یک کشف بزرگتر) پرده برداشته میشود: … استقلال در بازی با ذوبآهن، رکورد دویدن، حتی در سطح جام جهانی را زده است و از آلمان و آرژانتین و هلند هم بیشتر دویده است؛ با زیر پا گرفتن مسافتی برابر با ۱۱۵ کیلومتر. نه یک متر بیشتر و نه یک متر کمتر!
حالا اگر دوباره بپرسید، پس این بازیها چیست؛ این نتایج چرا به دست میآید و فاصله ۷ امتیازی چرا ایجاد شده، معلوم میشود که ریگی به کفش دارید، در غیر این صورت، چرا اشارهای به پولهای پرداخت نشده به بازیکنان ندارید؟ چرا به گل خوردنهای یک شکل گیر میدهید؟ چرا از سر زدن اسماعیل شریفات، پادوانی و اسماعیلیفر که به نفع فولاد، نفت و ذوبآهن دروازه استقلال را باز کردند، این همه یاد میکنید؟
این گلها و بقیه گلها؛ این باختها و دیگر باختها، همه دلیل فنی ندارند و همه دلیل مالی دارند! اینکه استقلال در ۶ بازی آخرش، فقط یک برد آورده است، دلیلش عدم پرداخت پول بوده است! اینکه استقلال در ۶ بازی آخرش ۶ امتیاز میگیرد و ۱۲ امتیاز را میبازد هم نتیجه عدم پرداختهای پول بوده است! گل نزدنهای سجاد شهباززاده که او هم در ۶ بازی پایش قفل و بسته شده، علت مهارتی، علت حرکتی و علت تاکتیکی ندارد، علتالعلل همه این موارد و علتالعلل افت کیفی بازیهای استقلال، ریشه در پول ندادن باشگاه و پول نگرفتن بازیکنان دارد، و الا استقلال، تیمی است که در یک بازی - برابر
ذوبآهن - ۱۱۵ کیلومتر دویده است و این یعنی تبدیل شدن به قویترین و آمادهترین تیم جهان، از نظر حرکتی!
تو خود گویی و خود خندی!
عجب مرد هنرمندی!
استقلال نمیخواهد مشکلات میدانی خود را بازشناسی کند! استقلال میخواهد بخت کاغذی خود را در دایره قهرمانی حفظ کند و در این احتمال کاغذی، آماده است بدون اشاره به بهانههای پیشین، بهانههای جدیدی رو کند! بهانههایی مثل بیپولی و عدم پرداخت! برای از دست دادن امتیازها، همین دستاویزها، کفایت میکند!
امید استقلال به سه بازی در آزادی
استقلال روی کاغذ شانس قهرمانی دارد و احتمال کسب سهمیه لیگ قهرمانان آسیا هم برای این تیم کم نیست اما آنچه بیش از هر چیز این تیم را به رسیدن به یکی از این دو مهم امیدوار کرده، سه بازی خانگی از چهار بازی باقیمانده این تیم است. استقلال در چهار بازی خود به ترتیب با پدیده مشهد، صبای قم، تراکتورسازی تبریز و پرسپولیس بازی میکند که تنها برای بازی با صبا به قم خواهد رفت و سه بازی دیگر را در تهران خواهد بود. گرچه دو بازی پایانی این تیم با تراکتور و پرسپولیس در تهران بازیهای آسانی نیست و شاید آبیپوشان به دردسر بیفتند.
استقلال و دهمین جدال با مربیان پرسپو لیسی
جدال روز جمعه مقابل پدیده دهمین رویارویی استقلال با مربیان پرسپولیسی است؛ مردانی که چه در دوران بازیگری و چه در عرصه مربیگری(یا هر دو) برههای را در جمع سرخپوشان سپری کردهاند. استقلال تا اینجای کار ۹ بازی با مربیان پرسپولیسی برگزار کرده که حاصل آن چهار برد، دو تساوی و سه باخت بوده است. حمید استیلی، زلاتکو کرانچار، مهدی تارتار، یحیی گلمحمدی، علیرضا مرزبان، حمید درخشان و حسین فرکی مربیان پرسپولیسی هستند که استقلال در این فصل با آنها دوئل داشته است.