پول فوتبال سرطان ورزش ایران است
امیدوار رضایی
در ورزش دو ديدگاه متفاوت حاكم است. ديدگاه حاكميتي و دولتي و ديدگاه اقتصادي و خصوصي. ديدگاه اول بايد بيشتر جنبه پيشگيري داشته باشد. اين ديدگاه همان ورزش همگاني است و بايد به ردههاي پايه، استعداديابي و بسترسازي براي قهرماني توجه كند كه همه اينها از وظايف دولت است.
توجه به زیر ساختها یک اصل است، قانون میگوید همه حق دارند از امکانات کشور به طور مساوی برای ورزش استفاده کنند و دولت باید این بستر را فراهم کند. دیدگاه دوم هم به ورزش مانند یک صنعت نگاه میکند که همان ورزش قهرمانی است. ورزش قهرمانی افتخار ملی و نشاط و غرور را به مردم هدیه میکند. بنابراین دولت باید از بخش خصوصی حمایت کند نه که خودش را کنار بکشد. در وضعیت فعلی یکسری از تیمها از بیتالمال هزینه میکنند و مردم حق دارند از پولهایی که به بازیکنان پرداخت میشود ناراحت باشند.
حتی باید بگویم گاهی پولی که به یک بازیکن داده میشود از بودجه یک شهر بیشتر است، در صورتی که طبق قانون همه مردم باید از امتیاز مساوی برای استفاده از امکانات دولتی بهرهمند باشند. قانونی که دولت را از سرمایهگذاری در ورزش حرفهای منع کرده است، از همین پولهای زیادی که پرداخت میشود، ناشی شده است. این قانون به دولت اجازه نمیدهد برای یک گروه خاص هزینه کند، مگر اینکه سرمایهگذاری در زمینههای ملی باشد. همچنین بر اساس برنامه پنجم توسعه، دولت مکلف شده است از بخش خصوصی حمایت کند ولی این حمایت باید ضابطهمند شود. البته اگر این قانون درست اجرا شود، هیچ مشکلی
نخواهیم داشت.
پولهایی که در فوتبال ردوبدل میشود یک روند آسیبپذیر، غیرمنطقی و غیر قانونی را ایجاد کرده که باید اصلاح شود. قانون سقف قرارداد هم درست است و هم نیست، درست است از این جهت که هنوز دولت پول باشگاهها را میدهد و باید این هزینهها اولویت بندی شوند. این قانون باعثمیشود هزینه زیادی صرف برخی تیمها نشود. قانون سقف قرارداد درست نیست از این رو که برخی اعتقاد دارند فوتبال ما حرفهای شده و در فوتبال حرفهای هر کسی سرمایهگذاری بیشتری کند، موفقتر است. با ورود سرمایه بیشتر در فوتبال بحثدرآمدزایی مطرح میشود و مسئله رابطه ورزش، صنعت و اقتصاد عنوان میشود.
اما بايد اين مسئله را هم به خاطر داشته باشيم كه وقتي هنوز نتوانستهايم جوايز قهرمانان پارالمپيك را بدهيم، چه دليل دارد كه اين همه پول براي فوتبال هزينه شود؟ پولهايي كه در فوتبال ما داده ميشود مانند يك بيماري ويروسي در حال شيوع به همه اجزاي ورزش است و دارد مثل سرطان كل ورزش را در بر ميگيرد. اولين كار اين است كه جلوي اين پولها گرفته شود، چرا كه هنوز اين بيماري قابل درمان است. فوتبال به يك آسيبشناسي جامع و كامل نياز دارد و از يك زاويه كوچك نميشود آن را بررسي كرد. اين كار بايد از آموزش و پرورش و حتي مهد كودكها شروع شود.