قهرمان جهان برای معاش ماشین زیرپایش را فروخت
عصبانی بود و میگفت دیگر حال و حوصلهای برای تمرین کردن ندارد. تحملش تمام و طاقتش طاق شده بود…
به گزارش افکارنیوز، صحبت از کیانوش رستمی دارنده دو مدال طلای مسابقات وزنهبرداری جهان در سالهای ۲۰۱۱(فرانسه) و ۲۰۱۴(قزاقستان) است. دیروز به طور اتفاقی با این قهرمان کرمانشاهی برخورد کردیم و دقایقی با وی همکلام شدیم.
دل بسیار پردردی داشت و میگفت تحمل این همه سختیها را ندارم و هیچ قولی هم بابت مسابقات قهرمانی ۲۰۱۵(آمریکا) نمیدهم. چرا همه فکر میکنند ما وزنهبرداران باید مدال طلا بگیریم ولی هرگز به فکر ما نیستند؟ به خدا خجالت میکشم بعضی وقتها از سالن وزنهبرداری بیرون میآیم و ورزشکاران سایر رشتهها(بخوانید والیبال و بسکتبال) را میبینم که با ماشین خارجی آخرین مدل خود از کنارم رد میشوند. ناسلامتی من قهرمان جهان هستم اما پای پیاده باید این طرف و آن طرف بروم! میدانید چرا؟ کاش میشد همه حرفهای کیانوش رستمی را نوشت اما… آنچه نوشتنی است، این است که این قهرمان
پرافتخار به خاطر گرفتاری مالی و مشکلات زندگی مجبور شده ماشین معمولی زیر پایش را بفروشد!
همین چندی پیش داشتیم با یکی از فوتبالیستهای مطرح سرخابی گپ میزدیم. طرف به شدت شاکی بود و میگفت نصف پول قراردادمان را ندادند و آنوقت توقع قهرمانی یا سهمیه آسیا را دارند. این همه تمرینات سخت و فشرده(!) را انجام میدهیم، برای مسابقه به شهرهای مختلف میرویم و آنگاه برای گرفتن پول خودمان باید صد بار به دفتر باشگاه برویم.
کاش همان اول فصل به پیشنهاد سپاهان پاسخ مثبت داده بودم. حداقل مطمئن بودیم که اول ماه به اول ماه پول قراردادمان تمام و کمال به حسابمان واریز میشود. گفتیم حالا مبلغ قراردادت چقدر است؟ گفت یک میلیارد تومان که فقط ۵۰۰ میلیون تومان آن را گرفتیم!
در این مقال قصد نداریم به مقایسه فوتبال و وزنهبرداری بپردازیم اما وقتی میبینیم یک فوتبالیست بیکیفیت ایرانی ۵۰۰ میلیون تومان میگیرد و غر و لند میکند، بدون آنکه به همراه تیمش حتی سهمیه آسیا کسب کند، آنگاه دارنده دو مدال طلای جهان ماشین زیر پای خود را برای تأمین مخارج روزمره زندگی میفروشد، نمیتوانیم ساکت باشیم.
كيانوش رستمي و كيانوش رستميها تمرينات بسيار سختي را پشت سر ميگذارند كه آثار آن در سالهاي پس از قهرماني - بعضاً همان دوران قهرماني!- مشهود خواهد بود. مبارزه با پولاد سرد و تمريناتي فراانساني كه مصدوميتهاي دائمي و شديدي را در پي دارد اما از لحاظ مالي چيزي براي آنها به همراه ندارد. آيا رواست چنين قهرماني يك ماشين معمولي زير پايش نداشته باشد و فوتباليستي معمولي، ماشين شاسيبلند و آخرين مدل سوار شود؟