کافی است کی روش به بازیکنی چپ نگاه کند
این که بازیکن پرسپولیس و استقلال نباشی و یا حتی در سپاهان و تراکتورسازی هم بازی نکنی و به تیم ملی دعوت شوی، نشان از موفقیت توست؛ اتفاقی که برای رامین رضائیان بازیکن راهآهن افتاد و او از این تیم در معرض سقوط، توانست افتخار ملیپوش شدن را به دست بیاورد.
به گزارش افکارنیوز، گفتوگوی با رامین رضائیان را که مهمان ما بود، در زیر میخوانید.
شرایط اردوی تیم ملی چطور است؟
مرحله اول بسیار سخت بود زیرا تمامی بازیکنان دعوت شده به اردوی تیم ملی از انگیزه زیادی برای نشان دادن خود برخوردار بودند و از آنجا که بیشتر بازیکنان در این مرحله جوان هستند، رقابت بسیار فشردهای در جریان بود. البته این از خوششانسی من و دیگر بازیکنان است که آقای کروش دست به جوانگرایی زده و به این دسته از بازیکنان توجه ویژه دارد.
کروش با توجه به لغو اردوی ترکیه و مشکلات موجود چه تدبیری به کار گرفته؟
از آنجایی که آقای کروش مدیریت بسیار خوبی دارد، به بازیکنان گفته این دست از مشکلات نه تنها باید ما را از راه و هدفی که در پیش روی داریم دور نکند، بلکه باید باعثاتحاد بیشتر ما برای رسیدن به اهداف مورد نظر باشد.
در نقشه راه کروش برای صعود به جام جهانی روسیه، اشاره مستقیم به حضور بازیکنان جوان شده که باید تا آن زمان آبدیده شوند، فکر میکنی با این اوضاع شانس بازی در تیم ملی داری؟
من اعتقاد دارم انسان هر اندازه بیشتر تلاش کند، به هدفش نزدیکتر خواهد شد و این یعنی اگر من به تیم ملی دعوت شدهام این شانس را دارم که بتوانم برای تیم ملی عزیز کشورم بازی کنم.
سه هفته به پایان لیگ برتر قاطعانه گفتی راهآهن ماندنی است، روی چه حسابی این حرف را زدی؟
انسان همیشه به امید زنده است و اگر در من این امید وجود نداشت، نمیتوانستم تمام تلاشم را برای رسیدن به هدفم به کار بگیرم. شما اگر یادتان باشد، در برنامه ۹۰ وقتی به عادل فردوسیپور گفتم صددرصد راهآهن در لیگ میماند، ایشان خندید ولی من میدانستم که اگر امیدوار به بقای تیم باشم، میتوانم از تمام توانم برای مبارزه بهره بگیرم.
حالا حقیقتاً انگیزه خود تو برای چنین تلاشی آن هم برای تیم بیپول و امکانات راهآهن چه بود؟
انصافاً دو سال ماندنم در راهآهن از نظر مالی ضرر بزرگی به من وارد کرد ولی همه چیز که پول نیست، ضمن آن که به هر حال من با این تیم قرارداد داشتم. باید به آن متعهد میماندم و البته نباید این موضوع را هم پنهان کنم که ملیپوش شدن خودم را مدیون بازی در راهآهن میدانم.
چقدر این صحبتها را که میگویند رامین رضائیان نقش زیادی در ماندن راهآهن در لیگ برتر داشت، قبول داری؟
این بیانصافی است که چنین لطفی را به من داشته باشند زیرا برای موفقیت یک تیم عوامل بسیاری دخیل هستند که من هم بخشی از آن بودم زیرا با چشم خودم میدیدم که کادرفنی و بازیکنان چه تلاشی میکنند.
اما به هر حال تو به عنوان یک بازیکن گلهای خوب و سرنوشتسازی برای تیمت به ثمر رساندی.
خدا را شکر فصل برای من با گلزنی آغاز شد و چند هفته اول عملکرد خوبی داشتم که باعثشد تلاشم را برای حفظ این تیم بیشتر کنم که در نهایت با دعوت به تیم ملی این وضعیت سرعت بیشتری هم گرفت.
چه حسی از بقای راهآهن با آن همه فراز و نشیب داشتی؟
بعد از مسابقات جام ملتها به من این اجازه داده شده بود که از راهآهن جدا شوم ولی وقتی تلاش همتیمیهایم و کادرفنی را میدیدم، دلم رضا نمیشد که دوستانم را تنها بگذارم و در اصل بیشتر انگیزه گرفتم که با کمک بچهها بتوانیم این تیم ریشهدار و قدیمی را حفظ کنیم و از این بابت بسیار خوشحالم که از نامم در تاریخ باشگاه راهآهن به خوبی یاد خواهد شد.
راستی داستان برخورد مرفاوی با تو چه بود؟
قبل از هر چیز باید بگویم که من قدردان زحمات تمامی مربیانم هستم و هیچگاه حرمت شاگرد و مربی را از یاد نخواهم برد که از جمله این افراد آقای مرفاوی است که ایشان به گردن من به عنوان مربی حق دارند و در آن صحنه هم از خوشحالی گل بقای راهآهن داشتم به سمت نیمکت خودمان میرفتم که ایشان فکر کرد من شادی گلم را جلوی آنها انجام میدهم که آن اتفاق افتاد ولی به هر حال من فکر میکنم او با این کار خود قصد داشته تا به من درس جدیدی بدهد زیرا آن ضربه مطمئناً از روی علاقه به من زده شده است.
به نظر تو کیفیت لیگ برتر در فصل گذشته چطور بود؟
از دو منظر باید به این سؤال پاسخ داد که اتفاقاً در هر دو مورد باید اعتراف کرد که یکی از بهترین سالهای لیگ بود که هم نامشخص بودن تیم قهرمان و هم شناخت تیم سقوطکننده تا روز آخر امکان نداشت و این موضوع هیجان زیادی را به لیگ تزریق کرده بود اما در بخش دوم باید به نوع بازی تیمها و بهتر شدن مسابقات و گلزنی نسبت به فصول قبل اشاره کرد که این دو عامل سبب شد تا لیگ چهاردهم به نسبت دورههای قبل بهتر و هیجانانگیزتر باشد.
صادقانه فکر میکنی کدام تیم لیاقت قهرمانی داشت؟
انصافاً سه تیم بالای جدول بسیار خوب بودند و همگی میتوانستند این عنوان را از آن خود کنند و همین که تا روز آخر و در لحظات مختلف، قهرمانی بین این سه تیم دست به دست میشد، نشان از شایستگی هر سه تیم برای اولی داشت ولی مطمئناً هر تیمی که قهرمان شده، قطعاً لیاقت آن را داشته است.
در زدن گل از روی ضربات ایستگاهی مستقیم، بهترین آمار را داشتی …
در شروع فصل آقای استیلی و در ادامه آقای کاظمی در این زمینه با من تمرینات اختصاصی انجام دادند و این نوع گلها را مدیون این عزیزان هستم.
راستی چرا با وجود سن و سال نسبتاً پایینی که داری هیچوقت به تیم المپیک دعوت نشدی؟
خب آن زمان که در باشگاههای تهران بازی میکردم، کسی این مسابقات را جدی نمیگرفت و بعد از آن هم که به صبا رفتم، تلاش کردم تا دعوت شوم ولی این اتفاق سالها نیفتاد تا این که در دوره آقای منصوریان قرار بود دعوت شوم که آن اتفاقات شوم برای تیم افتاد و دیگر قسمت من نشد تا در تیمهای فعلی غیر از بزرگسالان بازی کنم.
برای فصل جدید چه برنامهای داری؟
خدا را شکر میکنم عملکردم به گونهای بوده که چندین باشگاه برای همکاریام ابراز تمایل کردهاند ولی قصد دارم با کمک دوستانم بهترین تصمیم را در این زمینه بگیرم چون قطعاً انتخاب درست میتواند به ادامه رشدم در فوتبال کمک کند.
و لژیونر شدن …
خیلی دوست دارم فضای فوتبال حرفهای اروپا را تجربه کنم زیرا با توجه به پشتکاری که دارم، فکر میکنم بتوانم به موفقیت برسم.
رابطه بسیار خوبی با پدرت داری، دلیل این موضوع را میگویی؟
مسلماً تمامی پدران برای موفقیت فرزندان خود تلاش زیادی میکنند ولی در این زمینه پدرم از ۱۰ سالگی برای من زحمت زیادی کشید و به طور مداوم مراقب فوتبالم بود و انرژی زیادی برای موفقیت من گذاشت که من هم قدردان زحمات او خواهم بود.
به عنوان آخرین سؤال؛ آیا ۶ سال پیش که به عنوان یک بازیکن جوان از باشگاه تهران به لیگ برتر رفتی، پیشبینی چنین روزی را میکردی که ملیپوش شوی؟
در آن روزها رؤیاهای بزرگی در سر داشتم و امیدوار به آینده بودم. در این زمان خوشبختانه با دوستانی آشنا شدم که با تجربه و خوشفکری خود باعثشدند تا به تیم لیگ برتری راه پیدا کنم و حتی در این زمینه برادر یکی از این دوستانم از شغل خود اخراج شد که هنوز ناراحت این موضوع هستم ولی به هر حال لطف خدا و هدفگذاری که کرده بودم، به کمکم آمد تا بتوانم به آرزوی خودم یعنی رسیدن به تیم ملی دست پیدا کنم.
در لابهلای حرفها
تمرینات کروش بسیار دشوار است و دلیل آن هم این است که اگر بدن کاملاً آمادهای نداشته باشی، از پس اجرای این تمرینات برنمیآیی.
از آنجایی که تیم ملی متعلق به مردم ایران است، حضور در این تیم افتخار بسیار بزرگی است.
آقا فرهاد یک روز به من گفت بازیکنی که پشت سر مربیاش حرف بزند، بازیکن نیست زیرا هر مربیای دوست دارد از بازیکنش در زمین استفاده کند و اگر بازی نکردی، به خودت ایراد بگیر نه مربیات.
زندگی سالم و حرفهای تضمینی بزرگ برای موفقیت فوتبالیستهاست.
عاشق رقابت در زمین هستم ولی اصلاً دوست ندارم رقیبم آسیبی ببیند تا من به جای او بازی کنم.
به نظر من فوتبال، بازیای است که دو تیم ۱۱ نفره تنها در زمین بازی نمیکنند بلکه تمامی نیمکتنشینان هم با روحیهای که به تیم داخل زمین میدهند در بازی تأثیرگذار هستند.
حمید استیلی نه تنها بر گردن من حق بزرگی دارد بلکه در اول فصل با حمایتهای مالی و معنوی و مربیگری خود به این باشگاه شخصیت داد.
فرهاد کاظمی همیشه ساعت سه بعدازظهر در باشگاه بود و تا اواخر شب مشغول به کار بود.
بهادر عبدی به عنوان کاپیتان و بزرگ تیم پیامی به من داد که به شدت مایه دلگرمیام شد. او در پیام خود نوشته بود: از اینکه تا آخرین بازی فصل بدون ترس از مصدوم شدن تمام توانت را برای باشگاه گذاشتی و تلاش کردی، ممنونم و همین کار او به شدت مرا شرمندهاش کرد.
کروش به اندازهای کاریزما و ابهت دارد که به هیچ عنوان به بازیکنان خود حرف بد نمیزند ولی کافی است تنها چپ به کسی نگاه کند، تا حساب کار دست بازیکن خاطی بیاید.
به نظر من هر وقت هر بازیکنی را دستکم بگیری، کارت در زمین دشوار خواهد شد ولی در مجموع ادینهو و سجاد شهباززاده، با شمِ بالای گلزنی خود بسیار خطرناک بودند.
برای فوتبال مازندران با این همه استعداد بسیار نگرانم و امیدوارم روزی یک تیم با امکانات مناسب و مدیریت خوب در این استان شروع به فعالیت کند تا من هم بتوانم برای این تیم بازی کنم.
خدا را شکر این فصل دربی هم گل داشت و هم برنده زیرا این بازی گل سرسبد فوتبال ایران است.
هميشه در دعاهايم از خدا ميخواهم كه به من جنبه خيلي چيزها را بدهد تا مغرور و از خود بيخود نشوم.