جای خالی جباری تا امروز پر نشد!
روزهای تلخ استقلال از زمانی آغاز شد که مجتبی جباری عطای ماندن در این تیم را به لقایش بخشید و ابتدا به سپاهان و سپس به الاهلی قطر رفت.
به گزارش افکارنیوز، تا همین ۲،۳ سال پیش خیلیها به جباری ایراد میگرفتند که همیشه کمترین تمرین را انجام داده و در بدنسازیها حاضر نمیشود ولی بیشترین پول را از استقلال میگیرد اما نگارنده همان زمان هم اعتقاد داشتم حضور جباری حتی در نیمی از بازیهای استقلال در طول فصل تضمینی است بر کسب حداکثری امتیازات در آن بازیها، بنابراین وجود او با هر رقمی متضمن موفقیت استقلال خواهد بود.
در دوره اول حضور مظلومی، او سعی کرد با جذب فریدون زندی و حتی جاسم کرار سطح اتکای استقلال به جباری را کاهش دهد و هر چند تا اندازهای موفق بود ولی رد پای مجتبی در تنها قهرمانی مظلومی با استقلال کاملاً مشهود بود. پس از همان سال بود که جباری برای همیشه از استقلال رفت و نه کرار و نه هیچ بازیکن دیگری نتواست جای خالی او را پر کند. هافبک عراقی هر چند فصل گذشته یکی از ۲،۳ مهره کلیدی آبیها بود اما میان نقش او و نقشی که مجتبی جباری ایفا میکرد، زمین تا آسمان فاصله بود اما لااقل وجودش این حُسن را داشت که استقلال از وجود یک «پلیمیکر» و یک شماره ۱۰ کلاسیک در پشتسر مهاجمانش
برخوردار بود. جاسم کرار هم هر زمان عصبی محروم نبود، در بردهای استقلال تأثیرگذار بود اما همین بازیکن هماکنون زمزمه جدایی سر داده و قصد دارد پیراهن آبی را از تن خارج کند!
متأسفانه مشكل نداشتن پليميكر تنها محدود به استقلال نيست و حتي تيمملي و كروش هم از زمان جدايي جباري نتوانستهاند جايگزين مناسبي براي اين پست دست و پا كنند و اينگونه است كه سپاهان در ليگ چهاردهم دقيقاً پس از بازگشت دوباره محرم نويدكيا از اين رو به آن رو شد و در نهايت توانست پنجمين جام قهرماني ليگ برتر را بالاي سر ببرد. نياز امروز استقلال جذب يك پليميكر است كما اينكه اين مهره را در ليگهاي ديگر و در بين بازيكنان خارجي جستجو كند. استقلال اگر رابط مناسبي ميان خط مياني و خط حملهاش نداشته باشد، امسال هم در گلزني با مشكل مواجه خواهد شد و اين عامل ممكن است به ناكامي
دوباره اين تيم و همينطور پرويز مظلومي بينجامد.