تیم های تهران، برتر از رم و سرتر از پاریس!
عجایبی مانند حضور ٢ تیم همنام و همرنگ از یک شهر، خاص لیگ برتر ماست اما قرار هم نیست در همه آیتمها، ما لقب عجیبترین و ضعیفترین لیگ را به رخ بکشیم!
به گزارش افکارنیوز، در این شرایط، لیگبرتر درحالی از امروز شروع میشود که طبق معمول چند سال اخیر و برخلاف روزهای اواسط دهه ٧ و اوایل دهه ٨ ، دیگر تیمهای اول پایتخت مانند گذشته قدرتمند نیستند و قهرمانیها را به نام خود ثبت نمیکنند.
قدرتنمایی تیمهای پایتخت
آنچه لیگ ما را با همه خوبی و بدیهایش در مقام مقایسه با سایر همتایان خود به چالش میکشد، اوضاع تیمهای پایتختش است. وقتی دقیق به ماجرا نگاه میکنیم، متوجه میشویم پایتخت ایران در مقایسه با همتایانش در کشورهای صاحب فوتبال دنیا نهتنها کمبودی ندارد، بلکه گاهی جلوتر هم دیده میشود.
بهتر از رم، بدتر از لندن
اگر ملاک مقایسه را زمان شروع لیگ برتر در فصل ١٣٨١ - ١٣٨ قرار دهیم و قهرمانان ٥ لیگ معتبر را هم از همان زمان(فصل ٢ ٢ - ٢ ١) محاسبه کنیم، متوجه میشویم پایتخت ایران با بهدست آوردن ٧ قهرمانی توسط ۴ تیم پرسپولیس، استقلال، سایپا(در هنگام قهرمانی کرج جزئی از استان تهران بود) و پاس به مراتب عملکردی بهتر از رمی داشته که آخرین قهرمانی تیمهایش در لیگ، یک فصل قبل از شروع لیگ برتر ما شکل گرفت. در همین بازه زمانی(از فصل ٢ ٢ - ٢ ١ تا به حال) لیگ برتر انگلیس ۶ بار قهرمانی تیمهای لندنی را به چشم دیده که این فتوحات تنها سهم چلسی و آرسنال در اوج بوده است. اگر پاریسنژرمن
در ٣ فصل اخیر قدرت را در فوتبال فرانسه قبضه نمیکرد، الان تعداد قهرمانی پاریس در لیگ فرانسه درست مانند رم در ایتالیا صفر بود! در آلمان، برلین دست کمی از رم ندارد؛ با این تفاوت که در هر یک از ۴ لیگ معتبر و لیگ ایران از ابتدای دهه ٨ ما و هزاره جدید آنها هر فصل حداقل یک نماینده از پایتخت در سطح اول لیگی حاضر بوده اما در بوندسلیگا به خاطر سقوط هرتابرلین، یک فصل شاهد غیبت پایتخت در سطح اول بودیم! اسپانیا اما بیشترین تعداد قهرمانی پایتختنشینها در جمع ٥ لیگ اروپا را به خود اختصاص داده است. رئال و آتلتیکو از فصل ٢ ٢ - ٢ ١ لالیگا تا به حال، ٢ تیم قهرمان و ٥ قهرمانی
در سطح اول را تجربه کردهاند.
قیاس معالفارق
البته برتری پایتخت ما در مقایسه با همتایانش حاصل یک قیاس معالفارق است چون تیمهای تهرانی در مقایسه با سایر پایتختنشینها هنوز بهطور کامل از دایره مدعیان خارج نشدهاند. در ایتالیا، رم و لاتزیو در حالت طبیعی هرگز مدعی نیستند یا در لندن، تاتنهام، وستهام و کوئینزپارکرنجرز با این وضع هرگز رنگ قهرمانی را به چشم نخواهند دید. در فرانسه، تنها یک تیم پایتخت در سطح اول حضور دارد که آن یک تیم هم اخیرا با پولهای مالک قطریاش قهرمانی را تجربه میکند وگرنه تا چند سال قبل بار انتظار ١٩ساله قهرمانی در لیگ را به دوش میکشید. در آلمان هم اوضاع وخیمتر از فرانسه است. برلین بهعنوان
پایتخت، تنها یک تیم مطرح به نام هرتا دارد که این تیم هم برخلاف اوایل هزاره جدید در رفت و آمد بین دسته اول و دوم قرار دارد. شاید فقط اسپانیا به لطف حضور رئالمادرید در پایتخت، شرایطی به خوبی پایتخت ما داشته باشد. به هرحال نکته مهم تمرکززدایی قدرت در لیگهای اروپایی است؛ جایی که حضور صرف در جایی پرامکاناتتر به معنای قهرمانی نیست و هر شهر به فراخور توان و پتانسیل خود قادر به قدرتنمایی است؛ اتفاقی که در ایران رخ نمیدهد و تنها در سالهای اخیر به لطف توازن نسبی سرمایه و تمرکززدایی از تیمهای قرمز و آبی، اندکی نام تیمهای قهرمان متنوع شده است. دیگر مانند پرتغال، ترکیه و
اسکاتلند به اندازه تعداد انگشتان یک دست تنوعی اسمی در قهرمان تاریخ لیگ ایران نداریم!