۸۵۰ روز پس از وعده رئیسجمهور
تا زمانی که تیم های لیگ برتری ایران در اختیار دولت و هزینه های جاری آنها از جیب بیت المال پرداخت شود، و تا وقتی که سیاسیون مدیریت ورزش را بر عهده دارند، نه وعده انتخاباتی سال ۸۸ آقای احمدی نژاد محقق می شود و نه اینکه قول اولین وزیر ورزش و جوانان به جایی خواهد رسید
شفاف: تفاوت هاي نحوه مديريت فوتبال در ايران و اروپا؛
وزیر ورزش و جوانان از ابتدای حضور خود در وزارتخانه جدید التاسیس همواره بر خصوص سازی استقلال و پرسپولیس تاکید داشته و از واگذاری این دو تیم به هوادارانشان سخن گفته است. هنوز یادمان نرفته که رئیس جمهور پیش از انتخابات سال ۸۸ در شعاری انتخاباتی از واگذاری دو باشگاه استقلال و پرسپولیس به مردم تا پایان همان سال خبر داد و …
وزیر ورزش و جوانان از ابتدای حضور خود در وزارتخانه جدید التاسیس همواره بر خصوص سازی استقلال و پرسپولیس تاکید داشته و از واگذاری این دو تیم به هوادارانشان سخن گفته است.
خصوصی سازی سرخابی های پایتخت که سالانه بیش از ۱۰ میلیارد تومان از هزینه های بیت المال را هدر می دهند یکی از مسائلی است که به نظر می رسد تا سال های سال بلاتکلیف مانده و هر از چندگاهی عده ای از سیاسیون به منظور سوءاستفاده تبلیغاتی، بحثواگذاری آن ها را بر سر زبان ها می اندازند.
هنوز یادمان نرفته که رئیس جمهور پیش از انتخابات سال ۸۸ در شعاری انتخاباتی از واگذاری دو باشگاه استقلال و پرسپولیس به مردم تا پایان همان سال خبر داد و امروز که بیش از ۸۵۰ روز از آن وعده گذشته هیچ قدم مثبتی در این زمینه برداشته نشده است.
در این بین آنچه بیش از همه چیز مورد توجه است امکان واگذاری این دو باشگاه و خصوصی کردن غیر ممکن آنهاست چراکه این دو تیم نه تنها درآمدزایی ندارند بلکه باشگاه هایی زیانده نیز به حساب می آیند و بدین ترتیب ورود آنها به بورس و فرابورس غیرممکن خواهد بود. از همین رو بر تفاوت هایی که در نحوه درآمدزایی در باشگاه هایی اروپایی و آنچه در فوتبال ایران به وقوع می پیوندد پرداختیم.
مفهوم واقعی فوتبال مردمی
یکی از مهمترین تفاوت های موجود در فوتبال ایران و جهان خارج وجود دارد هواداران این ورزش هستند. در دنیای امروز هواداران تنها تماشاگر و مشوق یک تیم نیستند و آنها به عنوان یکی از عناصر اصلی تصمیم گیرنده در پست های مدیریتی باشگاه های فوتبال به شمار می روند. به عنوان مثال انتخاب مدیران باشگاه های فوتبال در اکثر تیم های اروپایی بر عهده تماشاگران است. این در حالی است که در ایران تماشاگر طبق آنچه از نامش بر می آید فقط مشوق یک تیم محسوب شده و حق دخالت در سایر امور را ندارد.
تفاوت های نحوه درآمد زایی در ایران و اروپا
از بین ۱۸ تیم لیگ برتری فوتبال ایران فقط یک تیم در حال حاضر به صورت خصوصی در حال فعالیت است و هزینه های جاری ۱۷ تیم دیگر از جیب بیت المال تامین می شود.
این در حالی است که در فوتبال روز اروپا باشگاهها به صورت حرفه ای به درآمد زایی مشغول بوده و نه تنها موجبات هدر رفت هزینههای دولتی را فراهم نمی کنند بلکه به صورتهای مختلف کسب درآمد نیز دارند.
یکی از مهمترین ویژگیهایی که باشگاهها در کشورهای اروپایی دارند کمک های شایانی است که دولت در قبال آنها انجام می دهد. این کمک های صورت گرفته نه به صورت نقدی بلکه از طریق واگذاری زمین و پرداخت وام برای ساخت استادیوم و تامین سایر نیازها به صاحبان سرمایه صورت می گیرد. این دقیقا خلاف آن چیزی است که امروز در فوتبال ایران شاهد آن هستیم.
از سوی دیگر مدیران باشگاه ها نیز از طریق حق پخش تلویزیونی، بلیط فروشی استادیوم، فروش پیراهن، واگذاری نام استادیوم به یک برند مطرح، تبلیغات دور زمین و تبلیغات روی لباس به تامین هزینه های جاری تیم های خود میپردازند و در پایان به سوددهی هم دست پیدا میکنند. به عنوان مثال یکی از باشگاههای مطرح دنیای فوتبال در هنگام ساخت استادیوم خود، نام ورزشگاه را برای مدت ۲۰ سال به یک برند مخصوص واگذار کرده و در طول این مدت از این طریق درآمد زایی می کند.
در ایران از آنجایی که اکثر باشگاه های لیگ برتری دولتی هستند، هیچ حقی، از فروش بلیط گرفته تا حق پخش تلویزیونی و تبلیغات دور زمین به باشگاه ها پرداخت نمیشود.
بر همین اساس تا زماني كه تيم هاي ليگ برتري ايران در اختيار دولت و هزينه هاي جاري آنها از جيب بيت المال پرداخت شود، و تا وقتي كه سياسيون مديريت ورزش را بر عهده دارند، نه وعده انتخاباتي سال ۸۸ آقاي احمدي نژاد محقق مي شود و نه اينكه قول اولين وزير ورزش و جوانان به جايي خواهد رسيد.