به گزارش افکارنیوز،

 علی کفاشیان، رئیس و نایب رئیس پیشین فدراسیون فوتبال گفت: وقتی قانون بازنشستگی اجرا شد، دیگر ما هم جزو بازنشستگان محسوب می‌شدیم. تجربه‌ای که در فدراسیون فوتبال کسب کردیم، تجربه خوبی بود. سال اولی که رئیس فدراسیون شدم، اعضای هیئت رئیسه را هم نمی‌شناختم. دبیرکل کمیته ملی المپیک بودم و 8 ماه از کارم در آنجا مانده بود. قرار نبود به فدراسیون فوتبال بیایم و کاندیدا شوم. آقای علی‌آبادی خواست که من کاندیدا باشم کنار او که کنار بروم و او رئیس شود، اما برعکس شد. فیفا اعلام کرد علی‌آبادی نمی‌تواند باشد و کاندیدای بعدی باشد که من رئیس شدم. فدراسیون فوتبال هم نمی‌توانست انتخابات را تکرار کند، چون یک بار این اتفاق افتاده بود.

وی افزود: دور اول حضور در فدراسیون فوتبال، خیلی سخت بود. سال اول حضورم در فدراسیون، 7، 8 ماه پایانی کارم در کمیته ملی المپیک هم مانده بود و کارها تداخل داشت و من هم شناختی از فوتبال نداشتم. با این حال گذشت و دیدم که می‌توانم برای دور دوم هم باشم و کار را ادامه بدهم. از طرفی مجمع هم نمره قبولی داد و مجدداً رأی دادند که حضور داشته باشم. با این حال در دو دوره‌ای که رئیس فدراسیون فوتبال بودم، 7، 8 وزیر و سرپرست و رئیس سازمان تربیت بدنی در رأس ورزش بودند.

رئیس پیشین فدراسیون فوتبال در خصوص اینکه با تعدادی از رؤسای ورزش از جمله گودرزی عباسی مشکلاتی داشت، تأکید کرد: ما با همه خوب بودیم! البته این را هم بگویم زمانی که رئیس فدراسیون دو و میدانی بودم، دوستی داشتم که رئیس فدراسیون هاکی بود و 20 سال در آنجا حضور داشت. از او یک بار پرسیدم چگونه 20 سال است که تغییر نکرده‌ای و می‌گفت هرکسی رئیس سازمان تربیت بدنی یا وزیر ورزش می‌شود، اول از همه سراغ فوتبال می‌رود. بعد نوبت به کشتی، والیبال، بسکتبال، وزنه‌برداری و... می‌رسد که تا نوبت به هاکی برسد، خودش تغییر می‌کند. اینطور است که من سال‌هاست رئیس فدراسیون هستم.

کفاشیان اظهار داشت: هر رئیس سازمان یا وزیری که به ورزش می‌آید، ابتدا سراغ فوتبال می‌رود. او تا وضعیت را در فوتبال بررسی کند، این بررسی‌ها منجر به تفاهم یا آغاز درگیری‌ها می‌شود، اما بازهم همه اینها به استقلال فدراسیون باز می‌گردد. اگر فوتبال استقلال خودش را نداشته باشد، ضربه می‌خورد. اینجا کفاشیان یا وزیر مهم نیست، فوتبال اهمیت دارد. بعد از دو دوره ریاست، در دور بعدی‌اش که خواستم کاندیدا شوم، دیدم ماندن من در ریاست فدراسیون به ضرر فوتبال است. چون از بالا می‌گویند که باشد، نباشد و این درگیری‌ها به فوتبال ضربه می‌زد.

وی در واکنش به این مسئله که در دور دوم ریاستش، وزارت ورزش و جوانان قصد داشت محمدحسین قریب به ریاست فدراسیون فوتبال برسد و ماجرا چه بود، گفت: دور دوم مجمع به من رأی داد و هیچ وقت دوست نداشتم که بگویم من باید اینجا باشم. من گفتم اگر می‌توانم کمک کنم، هستم و مجمع هم رأی داد. قبل از انتخابات در دور دوم، نزد وزیر ورزش و جوانان رفتم و گفتم اگر کسی مدنظر شماست اعلام کنید تا روی او کار کنیم، چون باید از پنج شش ماه قبل این کار صورت بگیرد. گفتم که مجمع دستوری نیست و اعضا رأی مخفی دارند. با این حال چهار پنج ماه مانده به انتخابات، گفتند که آقای قریب بیاید. من هم اعلام کردم که ایشان هستند، من هم هستم. حتی قبل از انتخابات از من خواستند که کنار بروم، گفتم نمی‌توانم این کار را انجام بدهم، چون مجمع به من اعتماد کرده و از من خواسته که کاندیدا شوم. با این حال در مجمع اعلام کردم که گزینه مدنظر وزارت ورزش و جوانان آقای قریب است و واقعیت را گفتم که خود مجمع انتخاب کرد.

رئیس پیشین فدراسیون فوتبال در واکنش به این مسئله که او در اداره کردن مجامع هم بسیار با تجربه بود که نتیجه را به سود خود برگرداند، اظهار داشت: وقتی در وزارت ورزش و جوانان (سازمان تربیت بدنی) نایب رئیس بودم، بالای 70، 80 مجمع برگزار کردم. در کمیته ملی المپیک هم بودم و در مجامع زیادی شرکت داشتم. در مجمع بحث اداره کردن نیست، بلکه دوستی، صحبت کردن و تبادل نظر اهمیت دارد. دور دوم هم که من رئیس فدراسیون فوتبال شدم، نه اینکه خودم بگویم که بهترین بودم، اما به هر حال اعضای مجمع فدراسیون فوتبال تشخیص دادند که بهترین هستم.

کفاشیان در خصوص مشکلاتی که در فدراسیون فوتبال با مدیران بالادستی خود داشت، گفت: در دور دوم مسائل و مشکلاتی داشتیم. می‌گفتم که اگر مدیری انتخاب می‌شود، باید به دور از هرگونه اختلاف شخصی از او حمایت صورت بگیرد، اما این اتفاق رخ نمی‌داد. اکنون هم حس می‌کنم همین شرایط وجود دارد و رئیس فدراسیون فوتبال حمایت نمی‌شود. به من هم خیلی گیر می‌دادند و افراد مختلف می‌آمدند و در امور فدراسیون دخالت می‌کردند و این مسئله توان رئیس فدراسیون فوتبال را می‌گرفت. به طور مثال فکر این بودیم که سرمربی تیم ملی و سرمربی تیم المپیک چه کسی می‌شود، اما از نهادهای مختلف هم به دست ما نامه می‌رسید که این کار را کنید و آن کار را کنید. نامه‌هایی از قوه قضایی هم برای ما می‌آمد که باید پاسخ می‌دادیم و این مسئله را الان می‌گویم که حتی در دوران حضور در فدراسیون، این اتفاقات منجر به بازداشت من هم شد.

وی در واکنش به این مسئله که یعنی برای او پرونده‌سازی کردند، خاطرنشان کرد: حالا مسائلی بود. این فشارها وجود داشت و شاید می‌خواستند من نباشم، اما دیدم ما مسائلی در فیفا هم داریم و رفتن من به صلاح فوتبال نیست و مشکلاتی را ایجاد می‌کند که به همین دلیل تصمیم گرفتم بمانم. چون احساس می‌کردم 74 نفر اعضای مجمع به من اعتماد کردند و آنها باید در خصوص رفتن من تصمیم‌گیری می‌کردند. نمی‌شود که هرکسی نخواست، رئیس فدراسیون کنار برود. در کنفدراسیون فوتبال آسیا و فیفا هستند افرادی که 10، 15 سال حضور دارند و همینطور جلو می‌روند و از آنها نیز حمایت می‌شود. ایراد فوتبال ما همین است که دخالت وجود دارد و از همه‌جا دخالت می‌شود.

رئیس پیشین فدراسیون دوومیدانی و نایب رئیس پیشین سازمان تربیت بدنی، ادامه داد: دخالت در همه جا هست، اما در فوتبال دخالت خیلی زیاد است. سال‌ها در فدراسیون دو و میدانی هم بودم یا سرپرست فدراسیون‌های زیادی شده‌ام، اما هیچ کجا این همه دخالت وجود نداشت. از مجلس یا نهادهای دیگر هم این اتفاق رخ می‌داد و در امور ما دخالت می‌کردند. به هر حال شما در رشته‌های دیگر وقتی صحبت می‌کنید، خیلی بازتاب ندارد، اما وقتی درباره فوتبال صحبت می‌کنید، همه جا بازتاب پیدا می‌کند.

کفاشیان  که در برنامه ورزش و مردم حضور یافته بود، با اشاره به بحث بازنشستگی و قوانینی که وجود داشت، گفت: زمانی که رئیس فدراسیون فوتبال شدم، آقای صفایی فراهانی اساسنامه‌ای به من داد و گفت این اساسنامه مستقل است و با همین کار را جلو ببرید. ما هم با همان اساسنامه جلو می رفتیم، اما می‌آمدند و می‌گفتند شما بازنشسته هستید که می‌گفتم ما مستقل هستیم. بعد گفتند خودتان بمانید و بازنشسته‌های فدراسیون را بیرون کنید که گفتم نمی‌شود و اگر قرار به این کار باشد، اول خودم باید بروم. به این اشاره کردم که اساسنامه ما مستقل است، اما می‌گفتند اساسنامه شما تأییدیه هیئت وزیران را ندارید و نهاد عمومی هستید. گفتم اگر اینطور است، به ما رسماً اعلام کنید تا ما هم بگوییم که مستقل نیستیم.

وی با بیان اینکه بازنشستگان را در فدراسیون فوتبال برکنار نکرد، تصریح کرد: تنها بهروان از ریاست سازمان لیگ کنار رفت که گفتیم در هیئت رئیسه فدراسیون باشد. ما هم بازنشسته بودیم و همه بازنشسته‌ها را نگه داشتیم. قانون البته مانند الان نبود و تناقض‌ها وجود دارد. در اساسنامه فدراسیون، یک بازه سنی تعریف شده است.

رئیس پیشین فدراسیون فوتبال درخصوص اینکه وزارت ورزش و جوانان اجرای این قانون را در فدراسیون می‌پذیرفت یا خیر، خاطرنشان کرد: وزارت ورزش و جوانان آن را نپذیرفت. به این موضع ایرادی نمی‌گیریم، اما وزارت می‌تواند حمایت کند تا فدراسیون به سمت استقلال حرکت کند. چند وزیر آمدند و ما گفتیم اساسنامه فدراسیون را به دولت یا مجلس ببرید تا آن را تصویب کنند، اما قبول نمی‌کردند. چون اگر فدراسیون مستقل می‌شد، اختیارات آنها کاهش می‌یافت. آیا 76 نفر که در فوتبال زندگی می‌کنند، می‌توانند برای فدراسیون تصمیم بهتری بگیرند یا یک نفر؟

کفاشیان در خصوص اینکه شاید چشم وزارت ورزش و جوانان به بودجه سرشار فدراسیون فوتبال است، گفت: الان که خبری از بودجه نیست و این یکی از معضلات بزرگ فدراسیون به شمار می‌رود. ما در زمینه درآمدزایی به هدف‌مان نرسیدیم. درآمد حق پخش به صورت قانونی انجام نشد. متأسفانه ما برای استقلال‌مان قدم برنمی‌داریم. درآمدها در دوره اول از تبلیغات دور زمین خیلی بیشتر بود، شرکت‌ها چند برابر پیشنهاد می‌دادند، اما این ارقام منعقد نشد. این به عدم شفافیت برخی مقررات و نیز شرایط اقتصادی شرکت‌ها برای عدم توان در پرداخت تبلیغات محیلی برمی‌گردد. ما که نمی‌توانیم بلیت‌ها را مثلاً به 100 یورو برسانیم.

وی ادامه داد: با قوانین جدید فیفا و AFC که پول‌ها را به کشورهای موفق تزریق می‌کنند، اگر دخالتی نباشد و شاهد استقلال فدراسیون فوتبال باشیم، فدراسیون نیازی به بودجه دولتی ندارد. در این دو دوره که کی‌روش تیم ملی را به جام جهانی برد، پول خودش و نیز هزینه‌های فدراسیون را درآورد. پول پرداختی AFC، هزینه‌های کادر فنی و سایر تیم‌های ملی را پوشش داد. ساخت و سازها در روز اول حضورم در فدراسیون بسیار ضعیف بود، اما الان مرکز ملی فوتبال در سطح آسیا عالی است.

رئیس پیشین فدراسیون فوتبال با اشاره به پرداخت بخشی از درآمد باشگاه‌ها به فدراسیون فوتبال اظهار داشت: قبلاً از صدا و سیما حق پخش می‌گرفتیم و تبلیغات‌مان هم خیلی خوب بود. با این حال زور ما در مجلس کم است و وزارت ورزش باید در برخی تصمیمات از ما حمایت کند. متأسفانه ساز و کاری وجود ندارد و صدا و سیما هم مانند تلویزیون‌های خصوصی نیست که 800 میلیون دلار بابت حق پخش خرج کند. همه این موارد به فوتبال لطمه می‌زند. اگر به فوتبال علاقه‌مند هستیم باید جمعی همت کنیم. وزارت ورزش، صدا و سیما و مجلس بارها کنار هم آمدند، اما کار رها شد.

کفاشیان درباره استخدام کارلوس کی‌روش به عنوان سرمربی تیم ملی گفت: پس از حضور مربیان ایرانی در تیم ملی، سعیدلو رئیس وقت سازمان تربیت بدنی گفت که یک مربی بیاورید که در جام جهانی حضور داشته باشد و من هم پولش را می‌دهم. البته او بخشی را پرداخت کرد و بعد از وزارت رفتنی شد. دیدیم کی‌روش می‌تواند به تیم ملی بیاید. با رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال هم صحبت کردیم و او گفت کی‌روش بداخلاق و تند است، اما از لحاظ فنی مربی خوبی است. گفتم من خوش‌اخلاق هستم و آن را درست می‌کنیم.

وی با بیان اینکه صحبت‌های کی‌روش برای فوتبال بود، درباره اینکه هزینه‌های دندانپزشکی این مربی هم برعهده فدراسیون بود، تصریح کرد: نه اینگونه نبود. او یک زمین تمرین خوب و نیز پولش را می‌خواست که ما نمی‌توانستیم تأمین کنیم. ما قرارداد خیلی خوبی با او بستیم. کی‌روش گفت من علاوه بر حقوق دریافتی، باید بیمه باشم و هزینه‌های مسکن و نیز مالیاتم باید پرداخت شود. پس از پایان قرارداد رهن خانه، چون زیاد در ایران نبود، در هتل اسکان داشت. در زمان ریاست من که بیمه بود و پس از معالجه، هزینه‌اش را از بیمه می‌گرفت. نمی‌دانم پس از آن چه اتفاقی افتاد.

کفاشیان در مورد دخالت کی‌روش در بازی‌های تدارکاتی خاطرنشان کرد: او در دیدارهای تدارکاتی زیاد ورود کرد. مردم کی‌روش را دوست داشتند و او این را فهمیده بود. کی‌روش همچنین از جاهای مختلفی حمایت می‌شد. ما هنوز در چند ماه گذشته هم نتوانستیم جایگزینی برای کی‌روش پیدا کنیم. یک سال، قبل از عید که فکر می‌کنم سال 93 بود با کی‌روش اختلاف پیدا کردیم و گفتیم که او از تیم ملی برود. به این نتیجه رسیدیم که قطع همکاری کنیم و کی‌روش از ایران برود. وزارت ورزش هم چنین تصمیمی داشت و اعلام حمایت کرد، اما بالاتر از این وزارتخانه و محمود گودرزی (وزیر وقت ورزش و جوانان) به ما گفتند که کی‌روش باید بماند.

«خودمان بدمان نمی‌آمد، کی‌روش بماند، اما وقتی کی‌روش با خودش می‌گوید که بالاتر از وزارت ورزش و فدراسیون هوایم را دارد، با فدراسیون لج کرد.»، کفاشیان ضمن بیان این جمله گفت: تلاش می‌کردیم همیشه به تفاهم برسیم و به خاطر فوتبال، اختلافات را تحمل می‌کردیم. در خلال جام ملت‌های آسیا 2015 و نیز جام جهانی 2014، اگر یک مربی ایرانی کنار کی‌روش بود، به کی‌روش می‌گفتیم برو و دستیار ایرانی‌اش را جایگزین او می‌کردیم. او ما را مرز انفجار می‌رساند و برخی اوقات حسابی پا روی خرخره ما می‌گذاشت و فشار می‌داد!

وی با بیان اینکه کی‌روش در اوایل اینگونه نبود، خاطرنشان کرد: ترابیان اوایل کار کی‌روش، سرپرست تیم ملی بود، اما سرمربی تیم ملی اینقدر درگیری ایجاد کرد که ترابیان گفت یا جای من در تیم ملی است یا کی‌روش. کار کی‌روش خوب بود و ما را دو بار به جام جهانی برد. 60 درصد حرف‌های او منطقی بود، اما 40 درصد زور می‌گفت.

رئیس پیشین فدراسیون فوتبال با بیان اینکه استرس‌های فوتبال خیلی خیلی وحشتناک است، اظهار داشت: روز اول حضور در فدراسیون، مربی نداشتیم و آخر هم به جام جهانی نرفتیم. اگر برای بار دوم به جام جهانی نمی‌رفتیم، فکر می‌کنم از خانه هم نمی‌توانستم خارج شوم و باید جایی می‌رفتم که کسی مرا نبیند. باید هر سه بازی آخر را در مرحله مقدماتی جام جهانی 2014 می‌بردیم که می‌گفتند کی‌روش با قطری‌ها تبانی کرده که ببازد تا پول کلانی بگیرد. ببینید در این صورت چه استرسی به شما وارد می‌شود. در دیدار قطر، عرق می‌ریختم و کی‌روش تعجب کرد. خدا در این سه مسابقه خیلی به ما کمک کرد و بازی‌ها بسیار حساس و استرس‌زاست. رسانه‌ها از ما انتقاد می‌کردند، اما این حق طبیعی آنها بود.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا کرسی‌های ایران در AFC برای فوتبال ما سودمند بوده است یا خیر، اظهار داشت: در رده‌های حتماً باید کرسی داشته باشیم. در دوره نایب رئیسی‌ام در فدراسیون، کارایی من خیلی بیشتر بود. 25 نفر در تصمیمات کنفدراسیون فوتبال آسیا دخیل هستند. 40 درصد اعضای هیئت رئیسه کنفدراسیون اصلاً‌ در فوتبال نیستند. اینگونه نیست که من که نایب رئیس AFC باشم بگویم همه کاره هستم. نه. من هیچ‌کاری نمی‌توانم بکنم.

رئیس پیشین فدراسیون فوتبال در ادامه افزود: در فوتسال رقم قراردادها خیلی کمتر از فوتبال است و ما می‌توانستیم تبلیغات بیشتری بگیریم. در AFC چند کشور برای یک تصمیم با هم لابی می‌کنند و اینکه ایران در آنجا کرسی داشته باشد، خیلی خوب است.