دردسرشباهت اشکان به فیلم سینمایی!
سناریوی فیلم دژاگه چگونه شکل گرفت
اشکان دژآگه اواخر سال ۲۰۰۷ از سفر به سرزمین های اشغالی همراه با این تیم سر باز زد. این اقدام بازیکن ایرانی الاصل آلمانی، هجمه رسانه ای شدیدی را در این کشور علیه او باعثگردید.
سرويس ورزشي افكارنيوز- اشكان دژآگه اواخر سال ۲۰۰۷ و زماني كه عضو تيم ملي زير ۲۱سالههاي آلمان بود، از سفر به سرزمين هاي اشغالي همراه با اين تيم سر باز زد. در حـالـي كه اين تصميم از سوي ديتر آيلتس و اليور بيرهوف مربي و مدير تيم ملي به راحتي پذيرفته شد، اما ايــن اقــدام بــازيـكــن ايــرانــي الاصــل آلـمــانــي، هجمـه رسانه اي شديدي را در اين كشور عليه او باعث گرديد.
به گزارش افکار نیوز در آن زمان جو به غایت بی رحمانه و ناجوانمردانه ای از سوی رسانه ها علیه دژآگه شکل گرفت و کار به جایی رسید که برخی از تشکیلات یهودی آلمان خواهان اخراج دژآگه از تیم ملی شدند و تئو اتسوانسینگر رئیس فدراسیون آلمان جلسه ای با اشکان دژآگه برگزار و در این باره با او به صورت خصوصی صحبت کرد.
چهارشنبه گذشته و پس از مدتها انتظار اشکان دژآگه برای اولین بار با پیراهن تیم ملی ایران به میدان رفت. حضور دژآگه هرچند با استقبال گسترده فوتبالدوستان ایرانی مواجه شد اما موضوعی که در این میان به شدت به چشم آمد این بود که او در همان بدو ورود، با حاشیه سازی رسانهها روبرو شد تا در حالی که چهار سال و اندی پیش در مرکز توجه رسانه های آلمانی قرار گرفته و تیتر یک شده بود، این بار البته به شکلی کاملاً متفاوت و از منظری دیگر(و باز هم از حیثغیرفوتبالی) مورد توجه رسانه های ایرانی قرار بگیرد.
اشکان که در لحظه ورود به فرودگاه امام خمینی(ره) و احتمالاً به دلیل ناآشنا بودن به جو، خود به خود تا حدودی مضطرب به نظر می رسید، در مدت زمان کوتاه حضورش در ایران به شکل ویژه ای در کانون توجه رسانه ای قرار گرفت به نحوی که عکاسان زیادی در اولین جلسه تمرینی او با تیم ملی در ورزشگاه آزادی حاضر شدند تا از این چهره تازه وارد عکس بیندازند. اما نکته جالب اینکه تلاش تقریباً همه این عکاسان این بود که پاپاراتیزیوار، خالکوبی های حک شده روی بدن او را شکار کنند و علیرغم تلاش اشکان برای پوشاندن آنها البته موفق به انجام این کار هم شدند.
در همان اولین روز ورود اشکان به ایران یک بار دیگر بحثمنشوری بودن او در رسانه ها باز شد تا جایی که علی کفاشیان عالی ترین مقام فدراسیون فوتبال این موضوع را رد کرد. حتی شنیده شد که عزیز محمدی یکی از متولیان طرح منشور اخلاقی که این روزها برای ریاست فدراسیون فوتبال هم نامزد شده است، در صورت احراز این پست، فوراً اشکان را منشوری کرده و از تیم ملی کنار خواهد گذاشت! چنین استقبال باشکوهی)!(از دژآگه که پس از مدتها رایزنی سرانجام برای پوشیدن پیراهن تیم ملی راهی ایران شده بود در نوع خود بسیار عجیب به نظر می رسید و جای سئوال داشت که چرا در بدو ورود این بازیکن به خاک ایران، به
جای توجه به بار فنی و کمکی که او می تواند به تیم ملی بکند با دژآگه اینگونه رفتار میشود، آن هم درشرایطی که تازه وارد است و با جو فوتبال ایران به کلی ناآشناست.
پاسخ فوتبالی اشکان دژآگه به این حاشیه سازی، در زمین مسابقه بسیار زیبا و با شکوه بود.
او در اولین مسابقه ملی خود دو گل زد و هنوز پنج دقیقه از ملی پوش شدنش نگذشته بود که پایش به گلزنی باز شد تا کارلوس کی روش هم از نمایش او به وجد آمده و آن را به فیلم سینماییای تشبیه کند که میتوان از قبل، بهترین فیلمنامه را برایش نوشت. همانطور که البته رسانههای آلمانی هم به این موضوع اشاره کردند، اشکان دژاگه در همان اولین بازی ملی اش محبوب هواداران ایرانی شد و برای دقایقی متمادی مورد تشویق تماشاگران حاضر در ورزشگاه آزادی قرار گرفت؛ اتفاقی که هر بازیکنی آرزوی آن را دارد و بعید هم نیست که چهارشنبه گذشته رشک دیگر ملی پوشان ایران را موجب شده باشد.
با این وجود، چالش اشکان دژآگه با رسانه های ایرانی و آلمانی همچنان به قوت خود باقی است و این بازیکن ۲۵ ساله باید در دو جبهه و البته با شیوه هایی کاملاً متفاوت به مقابله با حاشیه سازها برود.
دو ماجرایی که در این یادداشت به آن اشاره شد البته از جنبه های مختلف بسیار از هم متفاوت بودند و لازم به تأکید است که هیاهوی به پا شده در آلمان البته ابعاد به مراتب بسیار گسترده تری داشت که قابل مقایسه با حاشیه سازی مایل به زرد رسانه های ایرانی نبود. اما وجه اشتراک این دو اتفاق که با فاصله زمانی چندین ساله از هم در دو کشور اما برای یک نفر روی داد، این بود که در هر دو مورد علیرغم برخورد منطقی و متعادل فوتبالی ها، رسانه ها با هیاهو و جنجال سازی کار را به جایی رساندند که هر دو بار روِسای فدراسیون ناگزیر به واکنش شوند.
شايد بي جهت نبود كه اشكان دژاگه، ستاره بي چون و چراي تيم ملي، پس از بازي با قطر از گفتگو با خبرنگاران سر باز زد و اصرار آنها براي انجام مصاحبه را نپذيرفت.احتمالاً او به خوبي از چالشي كه با آن مواجه است آگاه است.