افسانه بایگان در پستش نوشت:

هر کجا دانه بدیدی الحذر

تا نبندد دام بر تو بال و پر

شاد مرغی کو به ترک دانه کرد

دانه از صحرای بی تزویر خورد

هم بدان قانع شد و از دام جست

هیچ دامی پر و بالش را نبست

«مثنوی شریف مولانا»

افسانه بایگان