نرگس آبیار در توضیح این عکس نوشت: غرش طیاره های روسی در آسمان رشت، باران توأمان اعلامیه ها و بمب ها بر سبزه میدان، پرهیب ناوهای روسی که از دهانه خزر پدیدار می شوند، پارچه و پرچم های سرخی که بر در و دیوار آویخته شده و شره ی خون را تداعی می کند و قرار است تاثیر ویرانگرش را تا چندین دهه از تاریخ این مرز و بوم به جا بگذارد.

اما با این همه و با تمام این ها، رشت دهه بیست هنوز و همچنان رشتِ خوشایند است، نوستالژی دلپذیری از کافه ها، کتاب فروشی ها، عشق ها و شب نشینی های افسران ارتش و تب  امیل زولا و...

خاتون، خود خاتون، نمود و نمادی از زن اصیل ایرانی است، اصالتا بختیاری و بزرگ شده تهران و ساکن رشت که تیراندازی را از مادر آموخته و می خواهد در کشاکش سنت و مدرنیته راه خودش را برود، هسته ی مرکزی درام در دل رویدادی تاریخی به واکاوی مفاهیمی اساسی می پردازد که اهمیت آن در زمانه ی حاضر کاملا ضروری است.

 اینستاپست خالق سریال خاتون+عکس

خط اصلی داستان پیوسته روی مفاهیم دوگانه استوار است، مفاهیمی از جنس شرافت و رذالت، آزادی و ذلت، استقلال و اشغال، غرور و خفت و... و این همه بر محور عشق و وطن می چرخد و شعاع اش گسترش می یابد، خلاصه که خاتون به قول میرزاده عشقی، درد عشق وطن دارد. همین عشق است که قرار است وحشت را به شجاعت بدل کند، تراژدی را به حماسه.

تینا پاکروان با نگاهی زنانه به تاریخ پر از خشونت و سراسر حادثه ی آن دوران،  ترکیبی از  هراس و نوستالژی را خلق کرده که حاصل اش حال و هوایی متمایز است که به یاد خواهد ماند.