نگاهِ پُر از غمِ «بهنوش طباطبایی»/ عکس
بهنوش طباطبایی نوشت: منشین با من، با من منشین توچه دانی که چه افسونگر و بی پا و سرم؟ توچه دانی که پس هر نگه ساده ی من چه جنونی، چه نیازی، چه غمی ست؟
بهنوش طباطبایی نوشت: منشین با من، با من منشین توچه دانی که چه افسونگر و بی پا و سرم؟ توچه دانی که پس هر نگه ساده ی من چه جنونی، چه نیازی، چه غمی ست؟