اگرچه نام خولیان آلوارز به عنوان زننده گل پیروزیبخش در تاریخ ثبت میشود، اما معمار اصلی این برد، خولیو دیاز، بازیکن جوان و محصول آکادمی بود که برای اولین بار در ترکیب اصلی قرار گرفته بود.
در حالی که همه منتظر سوت پایان بودند، خولیو دیاز با فداکاری خیرهکنندهای مانع از خروج توپ از خط طولی شد و با تصاحب دوباره آن، مقدمات تنها شوت در چهارچوب اتلتیکو در کل مسابقه را فراهم کرد. خولیان آلوارز پس از ماهها ناکامی در لالیگا، از این فرصت نهایت استفاده را برد و با یک چرخش و ضربه دقیق، دروازه اوویدو را باز کرد. این گل شاید در تاریخ فوتبال جهان برجسته نباشد، اما قطعاً در تاریخ زندگی حرفهای این جوان ماندگار خواهد شد.
نیمه اول تحت تأثیر درخشش یان اوبلاک بود. دروازهبان اتلتیکو با واکنشهای تماشایی خود مقابل ضربات الیاس و رینا، مانع از فروپاشی دروازه تیمش شد. اتلتیکو که با ترکیبی از بازیکنان کمتر شناختهشده وارد زمین شده بود، در خلق موقعیت ناتوان نشان میداد و حتی حرکات عصبی سورلوث نیز نتوانست گره بازی را باز کند.
اشتباهات مکرر بازیکنان جوانی مثل مندوزا در زمین خودی، بارها خشم سیمونه را برانگیخت. با این حال، استقامت خط دفاعی و نبوغ لحظهای خولیو دیاز و خولیان، سه امتیاز حیاتی را پیش از تقابل حساس با بارسلونا به حساب روخیبلانکو واریز کرد.
