دیک ادووکات، سرمربی ۷۸ ساله تیم ملی کوراسائو، معتقد است این جزیره کوچک کارائیبی میتواند در نخستین حضور خود در جام جهانی در روز یکشنبه، امتیازاتی را از تیم ملی آلمان به عنوان قهرمان چهار دوره جام جهانی بدزدد. این مربی هلندی همچنین با هدایت کوراسائو، مسنترین سرمربی تاریخ جام جهانی خواهد شد و پس از هدایت هلند و کره جنوبی، برای سومین بار با یک تیم ملی متفاوت در جام جهانی حضور مییابد.
با وجود تجربه گسترده ادووکات در رده باشگاهی و ملی، او میگوید روحیه تیمی که ملتی با جمعیت تنها ۱۶۰ هزار نفر را به جام جهانی رسانده، بهترین روحیهای است که تا به حال دیده است. ادووکات در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی در روز شنبه گفت: «روحیه این تیم چیزی است که قبلاً هرگز ندیده بودم. ما به عنوان یک کشور، هر کاری میکنیم تا برای این جزیره پیروز شویم اما ما مدعی نیستیم.
وقتی با هلند یا یک تیم بزرگتر در مسابقات شرکت میکنید، یکی از بختهای قهرمانی هستید. حالا، صرف بودن در اینجا شگفتانگیز است. ما دوست داریم به آنها نشان دهیم که چه کاری از دستمان برمیآید و ارزش ما چقدر است و برای جزیره کوراسائو، آنچه ما در دو سال گذشته به مردم نشان دادهایم، شگفتانگیز است.»
وظیفه دشواری در انتظار تیم ادووکات است. آنها علاوه بر رویارویی با آلمان در گروه E، باید با تیم اکوادور که در انتخابی آمریکای جنوبی دوم شد و همچنین تیم ملی ساحل عاج بازی کنند. ادووکات افزود: «فکر میکنم باید امتیازاتی را بدزدیم، البته به روشی قانونی. میخواهیم به آنها نشان دهیم که برنامه خوبی داریم. آلمان تیم مسلط میدان خواهد بود و این طبیعی است.»
رویکرد بیدغدغه و شاد کوراسائو پیش از این هواداران زیادی را در فضای مجازی به خود جذب کرده است، از جمله ویدئویی وایرال شده از بازیکنان که در اتوبوس تیم با بالاتنههای برهنه در حال آواز خواندن و رقصیدن بودند. لئاندرو باکونا، کاپیتان این تیم، گفت: «ما ملتی هستیم که عاشق کمی جشن گرفتن هم هستیم. ما عاشق خوشگذرانی هستیم.»
باکونا، مانند بیشتر همتیمیهایش در هلند متولد شده است اما به اصالت خود و دستاورد قرار دادن نام کوراسائو روی نقشه افتخار میکند. این هافبک سابق استون ویلا افزود: «مردم گاهی میگویند من واقعاً اهل کوراسائو نیستم. اما اینها (والدین من) هستند که به دنبال فرصتهایی بودند و این فرصتها همیشه در کوراسائو وجود ندارد. اما ما کوراسائویی هستیم و کوراسائو را دوست داریم!»
