شجاع خلیل زاده که میتوان از او به عنوان یکی از ستونهای اصلی دستیابی تراکتور به قهرمانی و پایان این حسرت بزرگ یاد کرد، در نهایت توانست نام خود را در لیست تیم ملی برای جام جهانی 2026 نیز قرار دهد. این در حالی بود که پیش از شروع جام شرایط سنی این بازیکن یکی از انتقاداتی بود که به کادرفنی صورت میگرفت.
با این حال شجاع که اگر اختلاف او با کارلوس کیروش نبود میتوانست در جمع رکوردداران حضور در این تورنمنت بزرگ قرار داشته باشد، طی دو بازی اخیر خصوصا نشان داده که اصرار قلعه نویی برای بکارگیری از وی بی دلیل نبوده است.
خلیل زاده طی دو بازی اخیر خصوصا برابر بلژیک که نام او را در جمع برترین بازیکنان این بازی نیز قرار داد و در ادامه برابر مصر، با بیشترین تلاش برای دفع حملات حریف، یک سد بزرگ دفاعی علیه رقبا لقب گرفت.
تکلهای فداکارانه او علیه ضرباتی که میتوانست چالشی بزرگ برای علیرضا بیرانوند محسوب شود از یک سو، در کنار تصمیمات دفاعی مناسب و رهبری این خط، او را به ستون اصلی تیم ملی در مسیر کسب نتیجه قرار داده است. شجاع خلیل زاده در دو بازی اخیر واقعا در نقش یک گلر بدون دستکش و اجازه از استفاده از دست توانسته عملکرد موفقی از خود به جا بگذارد و در صورت کسب نتیجه و صعود ایران، قطعا میتوان او را دارای سهمی بزرگ از این اتفاق نامید.
