پرتغال با شکست مقابل اسپانیا با جام جهانی وداع کرد؛ یک ناامیدی دیگر در مرحله یکهشتم نهایی که پیش از این نیز در سال ۲۰۱۰ مقابل همین حریف و در سال ۲۰۱۸ مقابل اروگوئه رخ داده بود.
برای کریستیانو رونالدو 41 ساله، این نهمین بازی بدون گل یا پاس گل در مراحل حذفی و سرنوشتساز جامهای جهانی بود. کاپیتان تیم ملی پرتغال اولین گل خود در مراحل حذفی را در همین دوره با گل کردن پنالتی مقابل کرواسی به ثمر رساند، اما آن مسابقه در مرحله یکشانزدهم نهایی برگزار شد؛ مرحله حذفی جدیدی که با حضور ۳۲ تیم تشکیل شده است، یعنی همان تعداد تیمی که در دورههای قبلی در مرحله گروهی حضور داشتند.
رونالدو در شش دوره جام جهانی، تنها دو بار از مرحله یکهشتم نهایی فراتر رفته است: در سال ۲۰۰۶ که هنوز در پست بال کناری بازی میکرد و پرتغال به مقام چهارم رسید؛ و در سال ۲۰۲۲ که در هر دو بازی مرحله حذفی، نیمکتنشین گونسالو راموس بود. در سال ۲۰۱۴ در برزیل نیز تیم ملی پرتغال حتی از مرحله گروهی صعود نکرد.
به این ترتیب، کریستیانو رونالدو در ۹ بازی خود در مرحله یکهشتم نهایی یا بالاتر، ۶۵۹ دقیقه را بدون زدن گل یا ارسال پاس گل سپری کرده است. از این ۹ بازی، پرتغال تنها در دو مسابقه در طول ۱۲۰ دقیقه به پیروزی رسیده است که به طور عجیبی، هر دو بازی همان مسابقاتی بودند که رونالدو کمتر در آنها بازی کرد؛ یعنی مقابل هلند در سال ۲۰۰۶ و سوئیس در سال ۲۰۲۲. یک بازی نیز مساوی شد (مقابل انگلستان که در ضربات پنالتی صعود کردند) و در شش بازی شکست خوردند.
با وجود یک حذف ناامیدکننده دیگر، رونالدو جام جهانی ۲۰۲۶ را در حالی ترک میکند که نامش در چندین کتاب رکورد ثبت شده است. در وهله اول رکورد ملی؛ او با عبور از اوزهبیو، به بهترین گلزن تاریخ پرتغال در مراحل نهایی تبدیل شد.
