حاکمیت فوتبال اروپا هم در زمین مسابقه و هم در اتاقهای مدیریت محل مناقشه است، جایی که پاریسنژرمن و رئال مادرید سالهاست درگیر رقابتی شدید هستند. تازهترین فصل از این جنگ تمام عیار میان این دو باشگاه، به یان دیومانده مربوط میشود که این تیم فرانسوی پیش از رئال مادرید با او به توافق شخصی رسیده بود، اما در نهایت رئال هم همین کار را انجام داد و او را از لایپزیش به خدمت گرفت.
رودری، تازهترین پرونده
این وضعیت باعث شکلگیری یک اثر دومینویی شده و پاریسنژرمن را به ورود به رقابت برای جذب رودری علاقهمند کرده است، هرچند او بازیکنی نیست که از نظر نوع سرمایهگذاری مشابه دیومانده باشد، چرا که دیومانده میتواند در هر دو جناح بازی کند. رئال مادرید فصل گذشته نیز در پرونده فرانکو ماستانتونو از این باشگاه فرانسوی پیشی گرفت، اگرچه بیش از ۶۰ میلیون یورویی که برای این بازیکن آرژانتینی پرداخت شد، تا اینجا پولی هدر رفته به نظر میرسد.
در میانه کارزار انتخاباتی رئال مادرید، نامهای ویتینیا و ژوائو نوس به عنوان کهکشانیهای احتمالی فلورنتینو پرز مطرح شدند که برای جذب آنها چکی ۱۵۰ میلیون یورویی پیشنهاد داده بود. بخش قابل توجهی از این مبلغ قرار است برای تأمین مالی انتقال دیومانده استفاده شود، آن هم پس از آن که بایرن مونیخ فروش اولیسه را عملا ممنوع کرد، مشابه کاری که پاریسنژرمن با هافبکهایش انجام داده بود.
زخمی که از جدایی امباپه به وجود آمد تا حدی با دو قهرمانی پیاپی لیگ قهرمانان اروپا برای باشگاهی که ناصر الخلیفی ریاستش را بر عهده دارد، التیام یافت. با این حال، الخلیفی از آن زمان تاکنون موضعی کاملاً سختگیرانه در قبال این غول اسپانیایی حفظ کرده است. موفقیت پاریسنژرمن همزمان شد با ناکامیهای متوالی قهرمان ۱۵ دوره لیگ قهرمانان که الخلیفی به بازگرداندن آن به خانواده فوتبال اروپا کمک کرده بود.
الخلیفی در برابر فلورنتینو
چفرین، پرز و الخلیفی در جایگاه رؤسای یوفا، رئال مادرید و باشگاههای فوتبال اروپا، در ماه فوریه به توافقی اولیه برای دگرگون کردن رقابتهای اروپایی رسیدند. از آن زمان تاکنون، هیچ پیشرفتی درباره این توافق دیده نشده است که به منزله تسلیم سوپرلیگ بود و با مخالفت شدید رئیس پاریسنژرمن روبرو شد.
با این حال، تنش در نبرد بر سر انتقالهای بزرگ از بین نرفته است، نبردی که رئال مادرید در پنجرههای اخیر نقل و انتقالاتی تلاش کرده در آن قدرت خود را به نمایش بگذارد. این، نبرد خاص آنها با چیزی است که باشگاههای تحت مالکیت دولت مینامند، هرچند روشهای خودشان هم مشابه است و دقیقاً با هدف جذب سرمایهگذاران خارجی دنبال میشود. رقابت میان این دو نهاد به وضعیتی مزمن رسیده است.
در سال ۲۰۲۲، پاریسنژرمن پیش از آن که لوئیس انریکه بیاید و چرخه موفقیتش را آغاز کند، در پرونده اورلین شوامنی دخالت کرد و قیمت انتقال او به رئال مادرید را بالا برد، انتقالی که در نهایت ۸۰ میلیون یورو برای موناکو به همراه داشت. یک سال پیش از آن نیز پاریسیها با آنتونیو رودیگر در تماس بودند. الخلیفی حتی پیش از پیوستن جود بلینگام به رئال مادرید، علناً از او تمجید کرده بود. همچنین رقابت دیگری بر سر اولیسه وجود داشت که بایرن مونیخ آن را به سود خود تمام کرد. حالا که مزایده دیومانده به سود رئال مادرید پایان یافته، رودری به میدان نبرد بعدی در این جنگ شدید تبدیل شده است که به زودی فصلهای تازهای خواهد داشت.
