افکارنیوز: هیچ انسانی نمیتواند خودش را در یک چهار دیواری حبس کند و با محیط خارج ارتباط نداشته باشد. همه ما برای تداوم و بقای زندگی خود نیازمند داشتن ارتباطی مؤثر با افراد جامعه خود هستیم. اما پایه این ارتباطات اجتماعی در دوران کودکی و نوجوانی ما پیریزی میشود. با شروع دوران بلوغ این روابط اجتماعی دستخوش تغییر میشوند و گاه نوجوان در برخورد با دیگران به مشکل برمیخورد. در حقیقت سختگیری بیش از حد و بیمورد والدین در دوره کودکی نوجوان امروز باعث ناتوانی او در برقراری ارتباط با دیگران میشود. این مشکلات در محیط تحصیلی یعنی مدرسه به طور چشمگیری خودشان را نشان میدهند.

امروزه بیشتر والدین برای حفظ امنیت فرزندشان از خروج او از منزل به تنهایی جلوگیری می‌کنند، همچنین به دلیل پیشرفت تکنولوژی و جذابیت‌های ظاهری بازی‌های رایانه‌ای بیشتر کودکان و نوجوانان اوقات فراغت خود را در منزل و تنها سپری می‌کنند. مجموعه این عوامل موجب می‌شود که فرد راه‌های برقراری یک ارتباط درست را فرا نگیرد. بنابراین همان‌طور که آموزش‌های دوران نوجوانی، دختر و پسرها را آماده ورود به محیط‌های اجتماعی بزرگتر مانند دانشگاه و کار می‌کند، تربیت او در کودکی مقدمات بلوغ اجتماعیش را در سنین نوجوانی فراهم می‌نماید.

اگر بزرگترها به فرزندان خود اجازه دهند به تنهایی وارد فروشگاهی شوند و خودشان با فروشنده صحبت کرده و خرید نمایند، اولین قدم را برای ورود به اجتماع به نوجوان خود آموزش داده‌اند. در واقع والدین باید به فرزند خود کمک کنند تا ترس و اضطراب از روبه‌رو شدن با دیگران را از خود دور نمایند. آخر در دوران نوجوانی تعداد بیشماری از دختر و پسرها از سخن گفتن در محیط‌های بزرگتر از خانواده خود هراس دارند. اما اگر والدین همراه و پشتیبان فرزند خود در چنین محیط‌هایی باشند و اشتباهات کوچک او را به سخره نگیرند، اعتماد به نفس او روز به روز بیش‌تر می‌شود. بدین ترتیب او به راحتی در کلاس درس با معلم خود ارتباط برقرار می‌کند و اشکالات درسی خود را بدون خجالت می‌پرسد.

از طرف دیگر گاهی نوجوان توانایی برقراری یک ارتباط قوی و صمیمی با هم‌سالان خود را هم ندارد. او دوستان اندکی داشته و به ندرت با دیگر همکلاسی‌های خود سخن می‌گوید و تمایلی به شرکت در کارهای گروهی ندارد. برای حل این مشکل بزرگترها باید نوجوان خود را به حضور در گروه همسالان خود تشویق نمایند. به طور مثال دختر و پسرهایی که دوره کودکی خود را در مهدکودک سپری نموده‌اند، معمولاً افراد اجتماعی‌تری هستند. شرکت در کلاس‌های هنری و ورزشی کمک شایانی به نوجوان در برقراری ارتباط با همسالان خود می‌کند و از بروز چنین مسئله‌ای در آینده جلوگیری می‌نماید.

همه ما در دوره نوجوانی خود به نظرات و تفکرات دیگران در مورد خود اهمیت فراوانی میدهیم و تلاش میکنیم همه از والدین، اولیای مدرسه و سایر بزرگترها گرفته تا افرادی از جنسمخالف و همسالان و دوستان نزدیکمان نگرش مثبتی به ما داشته باشند، به بیان دیگر روابطمان مورد پذیرش آنها قرار گیرد. اگر به نتیجه مثبتی رسیده باشیم و حس کنیم رفتار و ارتباطاتمان مورد قبول دیگران واقع شده است، رشد اجتماعیمان کامل میشود و در پایان دوران نوجوانی با کسب هویت و شخصیت اجتماعی خوبی وارد مراحل بعدی زندگی خود میشویم و به عنوان یک فرد مستقل براحتی با اطرافیان خود ارتباط برقرار مینماییم.