تبلیغات
کد خبر: ۱۲۲۰۵۰

خودشناسی مقدمه‌ی خوشبختی

کسی که به ارزش‌های خویش واقف باشد و هدفمند زندگی کند هرگز تباه نمی‌شود. در مقابل کسی که خود را نمی‌شناسد، نیازها، استعدادها و توانایی‌هایش هرگز بر او آشکار نمی‌شود.

افکارنیوز: خودآگاهی عبارت است از شناخت آدمی نسبت به تواناییها و درک ویژگیهای فردی و اجتماعی خود، باوجود خودآگاهی، فرد قادر است نسبت به نقاط قوت و ضعف، علائق و تمایلات، نیازها و سایر ابعاد وجودیاش معرفت صحیحی به دست آورد. این شناخت در تمامی مراحل زندگی انسان تأثیر بسزایی در رشد، پیشرفت و موفقیتها دارد.

همچنین خودآگاهی زمینه را برای شناخت ارزش‌ها و توانمندی‌های هر فرد فراهم می‌کند. کسی که به ارزش‌های خویش واقف باشد و هدفمند زندگی کند هرگز تباه نمی‌شود. در مقابل کسی که خود را نمی‌شناسد، نیازها، استعدادها و توانایی‌هایش هرگز بر او آشکار نمی‌شود. این عدم شناخت موجب تباه شدن استعدادها و از بین رفتن فرصت‌هاست.

امام رضا(ع) در این باره فرموده‌اند: آن‌که قدر خویش بشناسد، هلاک نشود.
عیون اخبارالرضا(ع)، ج ۲، ص ۵۳

می دانید که:
- بالاترین مرتبه‌ی خردمندی این ا ست که انسان خودش را بشناسد.
- خودشناسی، پایه و محور خداشناسی است.
- شرط اول برای رسیدن به کمال، خودشناسی است.
- در وجود انسان استعدادهای بی‌شماری وجود دارد که اگر شناخته نشوند به تدریج از بین می‌روند.
- با درک و شناخت پیچیدگی درون خود، به عظمت خالق پی می‌بریم.

بیندیشیم:
- نام خود را روی یک برگه‌ی کاغذ یادداشت کن. در سمت راست نامت ویژگی‌های مثبتی که داری و در سمت چپ، خصوصیات منفی‌ات را بنویس.
- به هر یک از آن‌ها نمره‌ای اختصاص بده. نمره‌ها می‌توانند براساس پررنگ بودن این خصوصیت در تو باشد.
- تلاش کن تا نمرهی ویژگیهای منفیات هر روز کاسته شود تا بالاخره بتوانی آنها را از این فهرست حذف کنی! این ارزیابی را پایان هر ماه میتوانی تکرار کنی.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات