ساخت پیل خورشیدی کربنی با قابلیت جذب پرتوهای مادون قرمز
پژوهشگران موسسه فناوری ماساچوست موفق به ساخت پیل خورشیدی شدند که میتواند طیف انرژی پرتوهای مادون قرمز خورشید را جذب کند.
به گزارش افکارنیوز به نقل از ايسنا، ۴۰ درصد از انرژي خورشيد که به زمين ميرسد در محدوده پرتوهاي مادون قرمز قرار دارد؛ طيفي که پيلهاي خورشيدي سيليکوني قادر به جذب آن نيستند. اخيرا پژوهشگران موسسه فناوري ماساچوست موفق به ساخت پيل خورشيدي شدند که ميتواند اين طيف انرژي را جذب کند. با اين کار تقريبا تمام طيف انرژي خورشيدي را ميتوان جذب کرد.
«مایکل استرانو» میگوید: این یک نوع کاملا جدید از پیلهای خورشیدی فتوولتائیک است. در این پیل جدید از دو نوع آلوتروپ کربن نانولوله و فولرین استفاده شده است.
«استرانو» میافزاید: این اولین پیل خورشیدی تمام کربنی است، ساخت این پیل به مدد روش جدیدی که با استفاده از آن نانولولههای کربنی خالص به تولید انبوه رسیدهاند، انجام شده است.
وی اظهار میکند: امکان داشتن یک نوع نانولوله کربنی در سالهای اخیر مهیا شده است. برای ساخت پیلهای خورشیدی جدید لازم است که از نانولولههای کربنی بسیار خالص استفاده شود. همچنین این نانولولهها باید تک جداره بوده و از نظر تقارن وضعیت مشخصی داشته باشند.
پیش از این نیز پیلهای خورشیدی با استفاده از نانولولههای کربنی ساخته شده، اما در تولید آنها از پلیمر استفاده شده بود. این پلیمرها نانولولهها را در مکانی مشخص نگه میدارند تا در صورت برخورد نور به آنها الکترون تولید کنند. این پیلها باید توسط یک لایه خارجی پوشانده شوند تا در معرض هوا دچار آسیب نشوند. پیلهایی که در این پروژه ساخته شده، نسبت به هوا کاملا پایدار است.
پیلهای خورشیدی کربنی در جذب پرتوهای مادون قرمز از کارایی بالایی برخوردارند، دلیل این امر آن است که نسبت به نور مرئی شفاف هستند؛ بنابراین اگر به پیلهای خورشیدی رایج جفت شوند، انرژی بیشتری جذب میکنند.
از آنجایی که در این پیلهای جدید از لایههای نانومقیاس استفاده میشود، بنابراین برای تولید آنها به مقادیر بسیار اندک از کربن با خلوص بالا نیاز است. این امر موجب سبکی پیل میشود. یکی از مزیتهای نانولولههای کربنی آن است که جذب نور در آن بسیار بالا است، بنابراین نیاز به مادهای دیگر برای افزایش جذب نور وجود ندارد.
وقتی محققان تصمیم دارند روی ساخت یک پیل جدید کار کنند همیشه به دنبال نقاط ضعف طراحیهای قدیمی هستند تا برای آن راه حلی ارائه کنند، در این پروژه تقریبا تمام این ضعفها شناسایی شده است، برای مثال پژوهشگران میدانند که نانولولههای مخلوط کارایی را پایین میآورد، بنابراین باید از نانولولههای همگن استفاده کرد.
نتايج اين پروژه در قالب مقالهاي در نشريه Advanced Materials به چاپ رسيده است.