خانم ها چه زمانی ورزش کنند؟
با توجه به اختلالات فیزیکی به نظر نمی رسد که زنان توانایی غلبه بر مردان در مسافت های کوتاه را داشته باشند، اما برعکس این موضوع در دوهای با مسافت طولانی صدق می کند که به نظر می رسد به علت چربی بالاتر موجود در بدن زنان است که به عنوان منبع انرژی عمل می کند. به علاوه تعریق در دماهای بالاتر بدن، سبب حفظ و نگهداری بیشتر آب بدن خواهد شد.
افکارنیوز: از آنجا که روی ورزشکاران زن پژوهش های دقیق و گسترده ای صورت نگرفته است، یک اتفاق نظر و تفاهم کلی درباره سطح عملکرد آنها وجود ندارد. اگر چه بر اساس نظرسنجی ها، اکثر ورزشکاران زن معتقد به افت عملکرد بدنی در دوران قاعدگی هستند، اما از لحاظ فیزیکی زنانی بوده اند که در طی زمان قاعدگی قادر به شکستن رکوردهای جهانی شده اند.
- فعالیت ورزشی شدید سبب کاستن سطح استروژن در خون می شود، اما لزوماً بر سطح عملکرد بدنی اثری ندارند.
- در تمرینات با شدت یکسان، اختلافی در میزان بروز آسیب های ناشی از ورزش در زن و مرد دیده نمی شود.
- قرص های ضدبارداری هر چند ممکن است سبب تغییرات چشمگیر فیزیولوژیک در بدن زن شوند، اما تاثیر عمده ای روی عملکرد فرد نخواهند گذاشت.
- ورزش سبب بهبود تراکم استخوان زنان نمی شود، بلکه فقط سبب حفظ آن می شود. در صورت مصرف مقادیر کافی کلسیم، ورزش احتمالاً در شکل گیری استخوان های قوی تر کمک خواهد کرد. از طرفی هیچ محدودیت سنی برای شرکت در ورزش های استقامتی وجود ندارد، حتی زنان ۸۰ ساله هم توانایی شرکت منظم در دوهای ماراتن را دارند، اگر چه مدت زمان طی شده بیشتر خواهد بود. دقیقاً معلوم نیست که آیا زنان سریع تر می دوند یا مردان؟ فقط می دانیم که در ازای هر دهه ی عمر، زنان توانایی سرعت بخشی در دویدن به میزان ۱۴ متر در دقیقه را دارند. در حالی که این رقم برای مردان ۷ متر در دقیقه است.
- البته با توجه به اختلالات فیزیکی به نظر نمی رسد که زنان توانایی غلبه بر مردان در مسافت های کوتاه را داشته باشند، اما برعکس این موضوع در دوهای با مسافت طولانی صدق می کند که به نظر می رسد به علت چربی بالاتر موجود در بدن زنان است که به عنوان منبع انرژی عمل می کند. به علاوه تعریق در دماهای بالاتر بدن، سبب حفظ و نگهداری بیشتر آب بدن خواهد شد.
تفاوت فیزیولوژیک بین زنان و مردان ورزشکار:
این اختلافات در زمینه سیستم اسکلتی و عوامل بیومکانیکی نمود دارد. ورزشکاران زن به طور معمول(ولی نه همیشه) کوچک تر و کوتاه تر بوده، لگنی پهن تر دارند، زانوها به داخل متمایل شده و ساق پاها انحنای کمتری دارند. این ویژگی ها از جمله مواردی هستند که احتمال ایجاد برخی از آسیب های مانند دردهای کشککی - رانی را بالا می برند.
ورزشکاران زن درصد بالاتری از چربی بدن داشته و حدود ۳۰ درصد قدرت عضلانی کمتری نسبت به مردان دارند که به ویژه مربوط به اندام فوقانی است، اما در هر صورت این تفاوت ها به رشته ورزشی خاصی بستگی دارد، تا اینکه جنسی خاص عامل آن باشد.
سودمندی ورزش در بانوان:
تمرینات منظم ورزشی دارای فواید مشابهی در زنان و مردان است، یعنی کاهش فشار خون، پایین آوردن تعداد ضربان قلب و افزایش ظرفیت هوازی همراه با کاهش درصد چربی بدن که تمام این موارد به پیشگیری از آترواسکلروز و بیماری های قلبی کمک می کنند. به علاوه ورزش های توام با اعمال وزن روی بدن، سبب تقویت استخوان ها و جلوگیری از پوکی استخوان میشوند. زمانی تصور می شد که ورزش شدید به سیستم تولید مثل زنان آسیب می رساند. در ضمن عقیده داشتند که زنان به ویژه در جریان عادت ماهیانه نباید ورزش کنند. امروزه خلاف هر دوی این موارد ثابت شده است.
اثرات ورزش روی قاعدگی:
زنان ورزشکار مستعد، اختلالات قاعدگی از جمله تاخیر در شروع آن، فقدان اولیه و ثانویه، افزایش فاصله بین دو سیکل قاعدگی و فقدان تخمک گذاری هستند. به عنوان مثال، فقدان قاعدگی در ۳ تا ۵ درصد کل جمعیت رخ می دهد، اما در ۱۵ تا ۶۰ درصد زنان ورزشکار مشاهده می شود که از جمله علل آن، وزن پایین بدن، از دست دادن سریع وزن، شروع سریع ورزش های سنگین، تغذیه ناکافی در مقایسه با احتیاج به انرژی و وجود استرس های فیزیکی و روانی است. در صورت فقدان قاعدگی به مدت طولانی، خطر کاهش تراکم استخوانی و ایجاد پوکی استخوان زودرس وجود دارد. به نظر می رسد سایر اختلالات قاعدگی خانم ها هم در کاهش تراکم
استخوان در دراز مدت موثر باشند. فقدان هورمون استروژن، لااقل به صورت تئوریک سبب بالا رفتن چربی های خون و ایجاد آترواسکلروز زودرس می شود. پس درمان مناسب اختلالات قاعدگی اهمیت به سزایی دارد.
ورزش چشم:
پوست اطراف چشم نازکترین و شکننده ترین پوست در تمام سطح بدن است و با توجه به این که هنگام صحبت کردن با دیگران، چشمها کانون توجه محسوب میشوند، چین و چروکهای اطراف آن به عنوان بزرگ ترین علت پیری چهره شناخته شدهاند.
کیستهای زیر چشمی نیز صدمه زیادی به چهره فرد وارد میکند و باعثایجاد قیافهای آشفته و پریشان میشود.
ورزشهای مخصوص چشم میتواند کمک زیادی به چشمهای پفآلود کند. افتادگی پلکها نیز با تمرینهای مؤثر و ورزشهای ضد پیری چشم، تا حد زیادی برطرف میشود.
تمرین شماره ۱
دو طرف سر خود را - در قسمت گیجگاه – به آرامی با دو انگشت فشار دهید تا عضلات آن کشیده شوند و در همین حال، مرتبا چشمها را باز و بسته کنید. این کار را ۵ بار تکرار کنید.
تمرین شماره ۲
در حالیکه چشمهایتان بسته و آرام است، به صورت قائم بنشینید. همانطور که پلک چشمها در تمام طول مدت ورزش بسته است، اول به پایین نگاه کرده و بعد تا جایی که ممکن است به بالا نگاه کنید. این حرکت را ۱۰ بار انجام دهید.
تمرین شماره ۳
با چشمهای بسته و آرام، راست بنشینید. همانطور که چشمها را در تمام طول تمرین بسته نگه داشتهاید، ابروها را تا جایی که میتوانید، بالا ببرید و پلک چشمها را تا حد ممکن به سمت پایین بکشید. در همین حالت بمانید و تا ۵ بشمارید. استراحت کنید و این ورزش را ۵ بار تکرار کنید.
تمرین شماره ۴
با چشمهای باز و آرام، به صورت راست بنشینید. پلک بالای چشمها را تا نیمه ببندید و در همین حال، ابروهایتان را به سمت بالا ببرید. بعد چشمها را کاملا باز کنید تا سفیدی چشمها در قسمت بالایی عنبیه دیده شود.
تمرین شماره ۵
مثل سه حرکت قبلی، راست بنشینید و در حالیکه چشمهایتان باز است، سرتان را صاف نگه دارید. همانطور که سرتان را مستقیم نگه داشتهاید، اول به بالا و بعد به پایین نگاه کنید. این حرکت را ۱۰ بار تکرار کنید. حالا بدن و سرتان را در حالت قبلی حفظ کنید و این بار، به چپ و راست نگاه کنید. این حرکت را نیز ۱۰ بار انجام دهید.
چهار حرکت شگفت انگیز:
اولین حرکت شما در یک روز سرد زمستانی وقتی ساعت زنگ میخورد چیست؟ فشار دادن دکمه و زیر پتو رفتن؟! اگر چنین است و اگر شما هر روز به همین دلیل دیر به محل کار میروید، سعی کنید به جای اینها چند حرکت برای بیدار شدن انجام دهید.
کتی کلر مربی ورزش میگوید: «این ورزشها گردش خون شما را سریعتر کرده و انرژی را افزایش میدهد». کلر کارشناس تناسب اندام و نویسنده کتاب «متناسب و خوش اندام برای زندگی» در ادامه افزود: «این حرکتها مفاصل شما را گرم کرده و خون شما را به گردش درمیآورد بنابراین هوشیار خواهید شد و روز خوبی خواهید داشت.»
اگر ۱۵ دقیقه به طور مداوم و مرتب این ورزشها را انجام دهید شما متوجه افزایش انعطاف، کشش و کاهش درد و رنجتان خواهید شد.
کشش گربهای:
با کشش و گردش ستون فقرات، به آرامی عضلات شکمی و پشت شما گرم میشود.
۱. دستها و زانوهای خود را به سمت سر تخت بکشید. سر باید در راستای گردن و پشت باید در حالت عادی باشد(نه خم شده و نه قوز کنید). مطمئن شوید که مچهای شما دقیقاً در راستای شانههایتان و انگشتانتان به سمت جلوست و زانوها در راستای باسن قرار دارند.
۲. نفس کشیده و کمی کمر خود را قوس دهید بگذارید شکمتان خیلی راحت روی تشک باشد. در حالی که شانههایتان را به عقب میکشید و استخوان پشت خود را به سمت سقف بلند میکنید. به جلو خیره شوید مثل یک بچه بازیگوش.
۳. نفس را بیرون داده، پشت خود را به سمت سقف بچرخانید و در حالیکه چانهی خود را جمع کردهاید فرق سرتان را به سمت تشک ببرید مثل یک گربه. هر حرکت را ده بار تکرار کنید.
چرخش پروانهای:
عضلات کمر، شکم، شانهها و گردن خود را کشش داده و گرم کنید.
۱. به سمت چپ خود روی رختخواب دراز بکشید. زانوها را خم کنید تا پاهایتان با بدنتان زاویه ۹۰ درجه تشکیل دهد. دستان خود را به سمت جلو بکشید تا به صورت عمود با بدنتان قرار بگیرد.
۲. نفس عمیق بکشید سپس نفس را بیرون داده و عضلات شکم را منقبض کنید. دم و بازدم انجام دهید. دستان را صاف نگه داشته پاها را خم کنید و در حالیکه به پشت میغلتید و دستها و زانوها به سمت سقف برگردانید.
۳. بدون توقف ادامه دهید و به سمت راست بغلتید و پاها و دستها را به سمت پایین روی تشک آورید و این حرکت را در سمت مخالف تکرار کنید. ۱۰ بار این حرکت را تکرار کنید.
فرو رفتن در رختخواب
تقویت عضلات شکم، عضلات پشت بازو و شانهها:
۱. روی لبهی تخت بنشینید. پشتتان صاف و پاهایتان به عرض شانه باز و روی زمین باشد(اگر تختتان آنقدر بلند است که پاهایتان به زمین نمیرسد این حرکت را روی یک صندلی سخت و سنگین انجام دهید). کف دستتان را روی تخت کنار رانها قرار دهید در صورتیکه نوک انگشتان به سمت جلو باشد.
۲. به دستتان تکیه کرده پاهایتان را به اندازهی یک تا دو قدم جلو بگذارید سپس باسن خود را روی تشک قرار داده و بدن خود را با دستتان کنترل کنید آرنجها را به آرامی خم کنید.
۳. آرنجها را خم کرده و بدن خود را پایین آورید، زانوها را به آرامی خم کنید تا دستهایتان زاویه نود درجه بسازد. شانهها را به عقب و به سمت پایین نگه دارید سینه بالا آمده و باسن نزدیک رختخواب باشد.
نشستن کنار دیوار اتاق خواب
تقویت عضلات شکمی، انتهای کمر، باسن و رانها:
۱. به پشت به دیوار تکیه داده، پاهای خود را تقریباً به اندازهی دو گام از دیوار فاصله داده و به اندازه عرض شانهها باز کنید.
۲. پشت خود را به دیوار نگه داشته زانوهای خود را خم کنید و به سمت پایین بیایید تا رانهایتان تقریباً با کف اتاق موازی شود. مطمئن شوید زانوهایتان پاشنههایتان را به عقب نمیکشد. ده ثانیه نگه دارید و سپس پاهایتان را به زمین فشار داده و به عقب بروید تا به حالت اولیه برگردید. این حرکتها را دو بار تکرار کنید.
منبع : سیمرغ