تعلل اورژانس نفسهای روژان کوچولو را به شماره انداخت
همه ما بارها شاهد شیطنتهای کودکانه بودهایم. شیطنتهایی کهگاه لبخند بر لبان ما نشانده و گاهی اشک غم از چشمان ما جاری ساخته است. اما این بار شیطنت کودکانه چه بیرحمانه کودکی ۴ ساله را به کام مرگ میکشاند.
به گزارش افکارنیوز به نقل از سینانیوز، آمار قصور پزشکی طی سالهای ۱۳۸۵ تا سال ۱۳۸۹ که در سازمان پزشکی قانونی ثبت شده جمعا ۱۱ هزارو ۱۳۸ مورد شکایت پزشکی را شامل میشود. پروندههایی که از میان آنها پنج هزارو ۹۱ مورد یعنی
۷ / ۴۵درصد به محکومیت قصور پزشکی منجر شده است. متوسط رشد سالیانه پروندههای قصور پزشکی طی این پنج سال نیز رقمی حدود ۱ / ۱۲درصد را نشان میدهد. اما اینکه ایندست پروندهها تا کجا پیگیری میشوند و چه اقدامات پیشگیرانه و بازدارندهای برای جبران این قصورات انجام میگیرد جای تامل دارد…
روژان نمونهای از یک شیطنت جبران ناپذیر کودکانه است که خبرنگار سینانیوز پای درد و دل مادر این کودک مینشیند.
روژان چهارساله به علت شیطنتهای کودکانه باطری ضبط خودروی پدرش را بلعید و به دلیل مشکلات پیش آمده تاکنون تنها میتواند به جای خوردن غذاهای کودکانه مایعات را با کمک سرنگ پنج میلیمتری بخورد.
این کودک ۲۷ ماه پیش در ساعت ۲ نیمه شب بعد از بلعیدن باطری، فورا توسط پدر و مادرش به نزدیکترین بیمارستان برده میشود اما متاسفانه تعلل بیمارستانی و سرباززدن از پذیرش به موقع، شرایط زنده ماندن را لحظه به لحظه برای این کودک دشوارتر کرد. والدین روژان درحالی که کودک نیمه جان خود را در آغوش داشتند به چندین بیمارستان مراجعه کرده اما هریک به دلیلی از پذیرش روژان خودداری کردند.
نبود متخصص اورژانس کار را سخت میکند
در نهایت روژان توسط بیمارستانی تخصصی ویژه کودکان، پذیرش میشود. کم لطفیها و مرگ زمان برای خانواده روژان آنقدر ادامه مییابد تا اینکه دیدن بدن نیمه جان کودکشان و تعلل کادر درمان باعثپیش آمدن درگیری لفظی با مسئولان بخش اورژانس بیمارستان میشود اما این کارافاقه نکرده و سرانجام به لطف مسئولان بخش، روژان به جای ورود به اورژانس در ساعت ۳ نیمه شب ساعت ۳۰:۹صبح فردای آن روز، آن هم نه به عنوان اولین بیمار بلکه پس از بیماران نوبت گرفته از روزهای قبل، وارد اتاق آندوسکوپی میشود
به گفته مادر روژان تا این مدت کودک در آغوشش لبخند مرگ بر لب داشت و وضعیت اتاق آندوسکوپی بیشتر شبیه حوزه امتحانیه دانشجویان پزشکی بود و خبری از احساس خطر از اسید موجود در معده این کودک وجود نداشت. روژان ساعتها بدون هیچ گونه تزریق داروی بیهوشی و حتی رگ گیری ساده در اتاق آزمایش دانشجویان انتظار پزشکان متخصص را میکشید.
متاسفانه نبود متخصص اورژانس - علی رغم تاکید وزیر بهداشت به لزوم حضور متخصصان در این بخش - منجر به کما رفتن روژان شد چراکه تحمل درد ناشی از عملکرد بیتجربه دانشجویان که داروی بیهوشی به وی تزریق نکرده بودند از تحمل این کودک خارج بود و اسید باطری بلعیده شده در وجودش آنقدر بالا رفته بود که تمام مری او را سوارخ کرده بود. جالب آنکه پس از گذشت ساعتها انتظار، بدون هیچ گونه اکسیژن رسانی و اقدام درمانی مناسب و حتی بدون برانکارد، روژان نیمه جان و بیهوش را به آغوش مادر بازمی گردانند.
زمانی کادر درمان بیدار میشود که دیگر دیر شده
کادر درمان حاضر در آن زمان با دیدن حال و روز کودک، تازه از خواب بیدار شده و برای او پرونده تشکیل میدهند و سریعا اطاق عمل را حاضر میکنند. مژگان علمیپور، مادر روژان با دیدن این صحنه به یک باره تمام لحظات شیرین و لبخند زیبای کودکش را در ذهن مرورکرده و در حالیکه کودک را در آغوش خود گرفته در ساعت ۳۰:۱۱ راهی اتاق عمل میشود.
پس ازگذشت ساعتهای طولانی، پزشکان به راحتی و پس از مشاهده تنها ۵ سانتی متر از مری کودک که سالم مانده بود مابقی آن را بریده و از بدن روژان خارج میکنند.. تمام مری این کودک بر اثر اتلاف وقت در اورژانس و اقدامات نامناسب پزشکی دچار سوختگی شدید شده و بخش عظیمی از مری کودک از بین رفته بود.
سه روز عمل در یک روز تاوان بیتوجهی پزشکان
روژان پس از بستری بیش از سه ماه در ICU به خانه برمیگردد و کم کم شروع به خوردن غذاهای ملین میکند اما به یکباره دچار دفع خون شده و با حال وخیمی به بیمارستان بازگردانده میشود. پزشکان با دیدن حال روژان اعلام میکنند که عمل پس زده است. مجددا روژان به تیغ جراحی سپرده شده و تن نحیف و کم طاقتش سه بار در طول یک روز متحمل عمل جراحی میشود.
عملهای پی در پی که همگی ناشی از عدم تطبیق و کارگذاری شلینگ تماسی مناسب از مری به معده بوده است.
این بار که پزشک دیگری روژان را جراحی کرده بود به خانوادهاش خبر میدهد که کودکشان دیگر زنده نخواهد ماند و تنها شرط زندگی مشروط روژان، کارگذاری معده در قسمت انتهایی گلو خواهد بود. والدین با این اقدام موافقت میکنند و تنها امید زنده ماندن به روژان بازمیگردد(البته این عمل به نمونه بارزی از یک عمل جراحی در کشور تبدیل شد)
پس از گذشت چند روز وقتی که روژان غرق در رویاهای کودکانه خود بود ناگهان دچار پارگی پوست در زیر گلو و خونریزی بسیار شدید صفرا شد. مادر سریعا با پزشک معالجش تماس میگیرد و طی تماس تلفنی متوجه میشود در صورت تاخیر در رسیدن به بیمارستان و نفوذ ماده صفرا به درون بدن، کودک بدون هیچ وقفه دچار مرگ میشود. با تحمل تمام این استرسها و نگرانیها دوباره زندگی کم سوی این کودک به آن بازمیگردد.
در تمام مدت بستری در بیمارستان، مری این کودک باز میماند و هیچ یک از پزشکان و حتی متخصصان برتر ایرانی قادر به تشخیص اینکه چرا کودک قادر به غذاخوردن نیست، نبودند. در نهایت پس از تحقیق و بررسی اساتید، چارهای جز به از دست دادن کل مری و باقی ماندن آن به اندازه یک سانتی متر نمیماند.
پزشکان پس از گذشت ماهها و انجام عملهای بیجواب بر روی این کودک به این نتیجه رسیدند که دیگر شرایط درمان برایش در کشور وجود ندارد و شورای عالی پزشکی نیزبا نظر این پزشکان موافقت کرده و اعزام آن را تایید کردند.
مژگان علمیپور پس از پیگیریهای شدید توانست برای نجات فرزندش تنها ۱۰ درصد قصور پزشکی را به اثبات برساند و دادگاه قضایی پزشکی مبلغی بالغ بر ۶ میلیون تومان را به عنوان دیه تعیین کرد.
آیا واقعا این مبلغ بسیار ناچیز سلامتی روژان را باز میگرداند و یا در جبران هزینه درمان وی موثر خواهد بود؟!
وزارت بهداشت و کمیته پزشکی نیز با عدم ادامه درمان موفقیت آمیز در کشور و اعزام کودک به خارج از کشورموافقت نمودند.
اما درحالی موافقت به اعزام روژان صادر میشود که هزینه درمان این کودک در خارج از کشور، حدود ۸۰ هزار پوند محاسبه شده که به قیمت روز تقریبا ۲۴۰ میلیون تومان فقط هزینه درمان روژان میشود که این رقم صرف نظر از هزینه اقامت و بستری پس از عمل است چراکه پزشکان برای روژان ۶ ماه الی ۱ سال بستری را تخمین زدهاند. هزینهای که میتوانست خیلی کمتر از اینها با درمان به موقع و با انجام یک آندوسکوپی ساده صرف شود.
خبرگزاری سینا، ضمن تشکر از تلاشهای بشردوستانه ایرانیان در سراسر جهان با توجه به درخواست متعدد مردمی مبنی بر ارایه راهی برای کمک به این کودک، شماره حساب اعلامی از سوی والدین روژان برای دریافت کمکهای مردمی به شماره ۰۰۴۶۹۲۵۳۴۳ و کارت ۶۲۷۳۵۳۱۰۵۰۰۶۲۸۲۷ به نام مژگان علمیپور (مادر روژان) در بانک تجارت و شماره تلفن ۰۹۱۹۶۳۹۹۵۱۶ برای پاسخگویی را منتشر کرده است.